Tytul Tak - tak, nie - nie Autor Ojciec Tadeusz Rydzyk CSsR Miejsce wydania Warszawa Wydano w roku 2002 ISBN 83-7257-097-3 Wydawnictwo Wydawnictwo Sióstr Loretanek Adres wydawnictwa 04-476 Warszawa ul. L.Żeligowskiego 16/20 Tel: (0048-22) 673 46 93 Fax: (0048-22) 612 93 62 Adres wydawnictwa w internecie Email loretanki@qdnet.pl Elektroniczna wersja ksiazki

Z Założycielem Radia Maryja rozmawia dr Stanisław Krajski

Co jest najwspanialszego w Polsce? Wszystko jest wspaniałe. Poza wadami, o wadach nie mówimy. My, Polacy, mamy cudowną wiarę, która kształtuje nasze serca. Nawet ta nasza emocjonalność bierze się z wiary, ona z niej płynie. Mamy miłość. Wiara i miłość to znów droga do prawdy, do umiłowania wolności... A najwspanialsza jest ta nasza otwartość, skłonność do dawania, dawania wszystkiego z serca. A obecny w kulturze naszej romantyzm? On też bierze się z miłości. Nasza muzyka, te wszystkie pieśni są jakimś wyrazem tego, co płynie z naszego serca. A nasz krajobraz... Wspaniały. Piękny. Nasze morze i góry, lasy i rzeki... Lubię ten nasz, polski klimat. Czasem surowy, czasem kapryśny, ale nasz... piękny. Podoba mi się . w Izraelu. Byłem tam kilka razy. Gospodarność, dużo kwiatów. Ale nasz kraj jest piękniejszy. Dlatego wielu ma ochotę na Polskę. Ma złoża mineralne, dobre ziemie. .. Właściwie Polska ma wszystko. W Polsce jest jak w raju. Tak, tak sobie wyobrażam raj.

Gdyby się tak zastanowić, to Polska nie jest najpiękniejsza na świecie, ale dla zakochanych w niej, dla nas jest. Czy Ojciec nie jest zakochany w Polsce, tak jak mężczyzna kocha się w" kobiecie, a może tak jak w matce?

Polska jest dla mnie również matką. Patrząc na Polskę, stwierdzamy, że ona jest naprawdę najpiękniejsza. W Polsce nie ma Syberii, ale jest zima. W Polsce nie ma tropiku, ale jest lato. Jest też wiosna. Są cztery piękne pory roku. Są wspaniałe góry, ale są też i pagórki. Wszędzie, gdzie byłem w świecie, a byłem w wielu krajach, mówiłem w końcu: "wystarczy". Po prostu dla Polaka najpiękniejsza jest Polska. Pod każdym względem. Można być w jakimś kraju, gdzie są palmy, ale krótko. Nasze drzewa są piękniejsze. Tu się dobrze czuję. Myślę, że Pan Bóg każdego stwarza gdzieś w jakiejś szerokości geograficznej i daje mu to wszystko, co jest mu potrzebne i dla niego najpiękniejsze. Dla nas najpiękniejsza jest Polska i tu mamy wszystko, czego potrzebujemy.

Ale w takim razie powiedzmy też o wadach. Czy Polska ma jakieś wady? Jakie wady mają Polacy?

Myślę, że i w Polsce trzeba dużo rozwinąć. Jeśli moglibyśmy coś wziąć od innych, to na pewno pracowitość. Chociażby od naszych sąsiadów z zachodu. Także niemiecką gospodarność, praktyczną oszczędność. Oczywiście myślę tu nie o tych Niemcach z byłej NRD, skażonych komunizmem lub liberalizmem. Wziąłbym też trochę sprytu z Izraela, ale nie przewrotność. No i zostawiłbym polskie serce. To byłoby dobre. A jeśli chodzi o nasze wady... Przede wszystkim mamy dużo porywczości, może za mało systematyczności, takiego mozolnego postępowania do przodu, a nie szukania sensacji. Za mało też myślimy, jak skutecznie osiągnąć cel. Mamy jeszcze i inne wady i wrogowie nas dobrze rozpracowali. Zrobili to, żeby nas łatwiej zniszczyć. Widzę absolutne i planowe niszczenie Polski. Polska nie byłaby w takiej ciężkiej sytuacji, gdyby ludzie byli mądrzejsi. Potrzeba nam dużo pracy i prawych sumień. Może wtedy mniej będzie głupoty i ulegania złu.

Czy to, co się dzieje dziś w Polsce, nie jest początkiem nowego wynaradawiania? Może sprzyja temu fakt, że Polacy coraz mniej kochają Polskę albo często w ogóle jej nie kochają. Symptomy takiej sytuacji: 11 listopada nie widać w Ojczyźnie flag narodowych, coraz rzadziej używa się w Polsce takich stów jak Polska. Ojciec sam nie tak dawno w Radiu zauważył, że mówi się często "nasz kraj" lub "ten kraj" zamiast: "Polska", "Ojczyzna". Coraz rzadziej spotyka się też ludzi, którzy mówią głośno: "kocham Polskę"'.

Myślę, że dobrze nas rozpracowali ci, którzy mają ochotę na Polskę. To jest praca wielu lat. To, że obserwujemy, iż są ludzie, którzy się wstydzą powiedzieć, że kochają Polskę, czy że z nią się identyfikują. Oni zostali już spreparowani. Plan zniszczenia Polski nie jest jakimś przypadkiem. To jest plan. Przed planem zaś musi być zamysł. Ktoś o tym już wcześniej pomyślał i wciąż o tym myśli. Ale jeżeli pokazuje się Polskę ludziom młodym, oni są bardzo dumni, że są Polakami. Polacy kochają Polskę, ale trzeba ją im pokazać, odkryć. Nie wolno zamazywać przeszłości, trzeba się w niej zakorzenić, żeby iść w przyszłość. Trzeba zobaczyć przeszłość na tle całej rzeczywistości świata. Tak. To jest chyba jasne. Miłość trzeba ciągle rozwijać. Jeżeli nie rozwijamy miłości tak, jak rozwijamy inne talenty, to ona kuleje. To jest nasz obowiązek - wzbudzać miłość do Polski, rozwijać ją, umacniać, mówić o niej.

Wedle niektórych sondaży, co do rzetelności których mamy uzasadnione wątpliwości, przynajmniej połowa Polaków jest za wejściem Polski do Unii Europejskiej. Czy to nie jest znakiem, że ludzie nie kochają Polski, że nie mają już poczucia tożsamości narodowej i na Polsce im nie zależy, że nie wiążą swoich nadziei z Polską, tylko z tworem, którego kształt jest wciąż zagadką?

Nie sądzę, że wyniki tych badań są prawdziwe, że większość Polaków świadomie chce, aby Polska weszła do Unii Europejskiej. Myślę, że temu "chcę" towarzyszy bardzo mała świadomość konsekwencji takiego wyboru. Za tym stoi też propaganda. Wiele jej działań przynosi skutki nietrwałe. Wystarczy trochę formacji, a będzie wszystko inaczej. Powiedziałem wcześniej, że w odniesieniu do Polski jest pewien plan. Właśnie plan. Jakiś uczony powiedział, że patrząc na świat, widzi się na początku wzór matematyczny. Ale u początku tego wzoru musi być umysł. Tak samo tutaj. To, czego jesteśmy świadkami, dokonuje się według planu. Jesteśmy dobrze rozpracowani jako naród po to, żeby ten naród jakoś zniewolić, żeby zagarnąć tę ziemię, żeby zrealizować pewien plan. Są jakieś siły, są osoby, grupy interesów nam nieprzyjazne. Wśród tych globalnych interesów jakąś rolę odgrywa Polska. Co zatem zrobić z tym krajem, z mieszkającymi w nim ludźmi? Myślę, że jest to też walka z Kościołem. Tu nie chodzi tylko o polską ziemię. Ma to związek z nowym planem dla świata, który nazywa się globalizmem ateistycznym. Unia Europejska to nie jest budowanie jedności, to przesiadka w kierunku globalizmu. To robią ci, których Bogiem nie jest Bóg Jezusa Chrystusa, których Bogiem nie jest Jezus Chrystus. Jezus Chrystus im przeszkadza.

Konsekwencją przyjęcia Jezusa Chrystusa jest miłość bliźniego, jest poszanowanie człowieka. Miłość jest dzieleniem się wszystkimi dobrami, jest dbaniem o rozwój każdego. Globalizm zaś jest czymś odwrotnym, jest odrzuceniem Boga w życiu człowieka i zaprzeczeniem nauki Chrystusa. To nowa forma zniewolenia człowieka, oddająca bogactwa świata w ręce grup dbających o swe partykularne interesy. To nie jest dalekosiężne patrzenie w wieczność. To są te centrale ateistyczne skutecznie działające. Dlatego działanie przeciwko Polsce należy rozumieć jako działanie przeciwko Kościołowi. Polacy są narodem katolickim. Zdrowy, katolicki naród może przemienić, może być zaczynem, który zmieni ten świat. To zaś jest niebezpieczne dla ateistycznych globalistów. Dlatego chcą zdusić nasz naród, a przy okazji ziemię zawłaszczyć, zrobić swoje republiki. Stworzyć gdzieś na Wschodzie, jak planuje Unia Europejska, płuca Europy, miejsce polowania na niedźwiedzie. Panowie, gdy będą mieli ochotę na zwierzynę, zabawią się, a Polacy będą pachołkami do posług, których oni by się nie podjęli. Kim zatem kiedyś będziemy, na dziś jeszcze polskiej ziemi?

Trzeba rzecz widzieć całościowo, by nie zmarnować tego dziedzictwa, któremu na imię Polska. Trzeba je rozwijać i w tym dziele nie ustawać. Powiedziałbym tak, że albo będziemy Chrystusowi jako Polacy, albo nie będziemy wcale jako Polska istnieć. Te zagrożenia są realne. Są plany, by nas zniewolić, wynarodowić... Ludzie często tego nie zauważają. Nie obroni się więc naród. Dlatego trzeba narodowi świadków, potrzeba przewodników. Tutaj jest chyba problem. Brak nam przewodników. Ludzi wielkich, wielkich duchem, wielkich umysłem. Ludzi wielkich tak w Kościele, jak i w państwie. To jest problem. Ja jednak wierzę, że Matka Najświętsza nas uratuje. Jesteśmy narodem wierzącym. Radio Maryja jest tego widocznym fenomenem. Jest świadectwem, że modlimy się trzy razy dziennie na różańcu, nawet w nocy. Można policzyć, ile godzin się modlimy, ilu ludzi się modli. Pan Bóg nie opuści przecież człowieka. "Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka, to jednak Pan mnie przygarnie" - mówił Psalmista (por. Ps 27, 10). A kardynał Wyszyński i kardynał Hiond mówili, że jeśli zwycięstwo przyjdzie, to przyjdzie przez Maryję. Oni zawierzyli Maryi, bo widzieli przyszłość. Tak wielu przeciwników Pana Boga działa na szkodę Kościoła i Polski, a równocześnie tak wielu ludzi po ludzku bezradnych, ale mocnych zaufaniem - modli się. Może nawet nie wiedzą, jakie są zagrożenia, choć niektórzy czują je intuicyjnie. Ja wierzę, że to zwycięstwo przyjdzie, że ono przyjdzie przez Maryję. Z naszej strony powinniśmy działać tak, jakby wszystko od nas zależało i zaufać Panu Bogu. To wszystko od Niego zależy.

Powiedział Ojciec, że Polska bez Chrystusa nie będzie Polską. Z tym nie można polemizować. Polsce i polskości zagraża wiele czynników, i to z różnych, często niespodziewanych i zaskakujących stron. Rzecz sprowadza się do problemu: czy katolik może być dobrym Polakiem, czy też nim być powinien.

Trudno mi to oceniać, ale na pewno nie można być bez korzeni. Mamy pewne "narodowe" korzenie tak samo, jak mamy określony rodzaj krwi czy jakieś geny. Można powiedzieć, że mamy takie "narodowe geny", to, co w inny jednak niż biologiczny sposób pochodzi od matki i ojca, od dziadów, pradziadów. Co jest nośnikiem kultury i tradycji. Naród to jeden organizm, w którym, jak w każdym organizmie płyną ożywcze soki. Trzeba z nich czerpać, wtedy ma się jakąś tożsamość. Ja idę gdzieś w świat, ale mam określoną kulturę, skądś jestem i gdzieś zmierzam. Nie chodzi o to, żeby być nacjonalistą, żeby nie widzieć innych narodów poza swoim narodem. Nie może być i tak, że mój naród panuje ponad innymi narodami, bo jest najlepszy... To jest podobnie jak z kwiatami. Każdy kwiat może być piękny. Wszystkie kwiaty są piękne. Jeszcze piękniej jest, kiedy z nich tworzy się bukiet. Ale dla mnie najpiękniejsza jest Polska. Jeżeli Rosjanin kocha Rosję, to ona powinna dla niego być najpiękniejsza. Dlatego ja nie powiedziałem, że obiektywnie Polska jest najpiękniejsza, ale że dla mnie jest najpiękniejsza. Pan Bóg tak, jak stworzył ludzi różnych ras, tak samo stworzył cały świat i człowieka w tym świecie i zawsze w konkretnej sytuacji. Nie można być takim nijakim, bez narodowości. Nie można być poza narodem.

Gdyby Radio Maryja było tylko katolickie, to byłoby mniej problemów i ataków na nie. Ono jest katolickie i na dodatek polskie. I to jest największym zagrożeniem dla tych, którzy są przeciwko Kościołowi i przeciwko Polsce. Wróćmy raz jeszcze do tego wątku polskiego. Czy nie powinno być tak, że jako katolicy w Polsce powinniśmy pogłębiać nie tylko ten nasz katolicyzm, ale zmierzać i do tego, aby Polacy bardziej kochali Polskę? Czy zatem wychowując po katolicku, prowadząc takie zwykłe, normalne duszpasterstwo, nie powinno się jednocześnie uczyć umiłowania polskiej tradycji, umiłowania polskiej kultury? Gdy Polska byta wynaradawiana w XIX wieku, to robiono różne rzeczy, aby tę polskość ratować. Powstawały amatorskie teatry ludowe, czytano w domach polską literaturę piękną, polską poezję. Teraz tego nie ma, polska kultura nie tkwi w świadomości polskiego społeczeństwa. Ta kultura przestaje być obecna nawet w polskiej szkole. Wygląda to na celowe działanie. Mamy do czynienia z nowym, być może bardziej niebezpiecznym niż to dziewiętnastowieczne, wynaradawianiem. Należałoby w tym miejscu zadać pytanie: Czy nie należy, walcząc o katolicyzm w Polsce, walczyć w takim samym stopniu o polskość?

Spotkałem kiedyś siostrę zakonną, sercankę, która pracowała w Alzacji francuskiej. Mówiła, że uczy dzieci języka polskiego, bo tak długo, jak te dzieci mówią po polsku, tak długo zachowują wiarę przodków. Dziś w wielu państwach, w których szarogęszą się socjaldemokraci oraz globaliści, walczy się z narodem, z religią, z rodziną, starając się w to miejsce utworzyć coś zupełnie innego. Kultura zaś, ta prawdziwa kultura, kultura narodowa jest nośnikiem ducha i duch wyraża się przez kulturę. Polska kultura jest przepetnio na Ewangelią. Stąd w naszej konkretnej rzeczywistości jest bardzo ważne, aby dalej o nią dbać i ją rozwijać. To jest dla mnie wszystko bardzo jasne i proste. Te pytania dotyczą rzeczy najbardziej dla mnie oczywistych. To jest takie dzielenie włosa na cztery.

Ojciec mówi tak, jakby zapomniał, że nie wszystko jest dla wszystkich jasne. Jeżeli Ojciec powie do pracowników niektórych mediów, że normalne jest, żeby małżeństwo zawierał mężczyzna z kobietą, to się zadziwią. Dziś to, co normalne, uznaje się często za przesąd, a to, co nienormalne, sprzeczne z naturą i zdrowym rozsądkiem, wręcz głupie, absurdalne za coś godnego uwagi, jeśli nie za prawdę oczywistą i niepodważalną.

Wcale w to nie wierzę. Wiem, że są w Polsce ludzie chorzy i nienormalni. Normalna jest jednak prawda. To jest normalne, że normą nie jest to, co mówi większość, czy to, co głosi ten, kto głośniej mówi, lecz prawda. Ciągle trzeba zmierzać do prawdy. Gdy się ludzie śmieją z prawdy, to ja bym im powiedział, że ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. Zobaczymy, co wyjdzie z ich życia, jakie będą jego owoce, co ten czy ów powie, gdy będzie umierał, co powie o swoim życiu. Czy powie, że był szczęśliwy i ilu ludzi było z nim szczęśliwymi? Czy powie, że odkrył prawdę, sens życia? Czy być może wyzna, że się pomylił, pobłądził i że niemal przez całe swe życie był jednym, wielkim znerwicowanym kłębkiem? Dziś trawi nas nie tylko rak, ale i choroby psychiczne i różnego typu patologie, ta cala dysharmonia ludzkiego wnętrza. Ale nawet, gdy ktoś kłamstwo nazywa prawdą, to jest to po prostu nienormalne...