Informacje i dezinformacje o Euroazji, Unii Europejskiej i Polsceprof. Zbigniew Dmochowski
Wst臋p
Pod koniec XX wieku rozpocz臋艂a si臋 era wykorzystania na ogromn膮 skal臋 "informacji i dezinformacji" nowej broni, znacznie gro藕niejszej ni偶 bro艅 konwencjonalna (czo艂gi, samoloty, rakiety) i bro艅 nuklearna (bomby atomowe i wodorowe). Bro艅 ta zawieraj膮ca stare s艂owa kluczowe "prawd臋 i k艂amstwo" ma przed sob膮 艣wietlan膮 przysz艂o艣膰 ze wzgl臋du na b艂yskotliwy rozw贸j technologii informatycznych, a w szczeg贸lno艣ci system贸w satelitarnych i internetu. St膮d te偶 tytu艂 ksi膮偶ki zawiera s艂owa informacje i dezinformacje, a dotyczy kontynentu euroazjatyckiego z艂o偶onego z Europy i Azji.
Na tle przetaczaj膮cego si臋 przez Europ臋 i Polsk臋 amalgamatu informacji i dezinformacji o Unii Europejskiej, przedstawianej jako raj dla kraj贸w, kt贸re do niej kandyduj膮 i niekiedy jako czy艣ciec lub piek艂o dla kraj贸w, kt贸re ju偶 wcze艣niej wp艂yn臋艂y do Unii na fali propagandy prounijnej (dezinformacyjnej), uzna艂em za stosowne si臋gn膮膰 do do艣wiadcze艅 nie tylko ma艂ej Europy, ale tak偶e pot臋偶nej Azji.
Jako cz艂owiek kultury, naukowiec i by艂y nauczyciel akademicki nie mog艂em przygl膮da膰 si臋 oboj臋tnie na pseudonaukowe analizy dokonywane przez unijnych i rodzimych specjalist贸w od marketingu i reklam.
Prawie wszystkie publikacje ksi膮偶kowe i czasopismowe, szczeg贸lnie wydawane przez o艣rodki integracyjne, opiera艂y si臋 na fa艂szywej tezie, 偶e "wyzwaniem dla polski na pocz膮tku XXI wieku jest integracja z Uni膮 Europejsk膮". Jednocze艣nie rozpatrywany by艂 tylko jeden model ekonomiczno-spo艂eczno-polityczny - model Unii Europejskiej.
Tymczasem analizy naukowe jednowariantowe przypominaj膮 do z艂udzenia modele pseudonaukowe "ekonomii politycznej socjalizmu i komunizmu" z wizj膮 raju spo艂ecze艅stwa bezklasowego.
Poszukuj膮c analiz wielowariantowych zainteresowa艂em si臋 modelami ekonomiczno-spo艂eczno-politycznymi niekt贸rych kraj贸w azjatyckich i to wcale nie najwi臋kszych i najludniejszych, natomiast o burzliwej historii, optymistycznym nastawieniu do cz艂owieka, rodziny, narodu, narodowych struktur ekonomicznych i narodowego pa艅stwa. Takim krajem sta艂a si臋 dla mnie od spotkania w 1990r. w Teheranie (Iran) na konferencji naukowej z prof. Linsu Kimem z Seulu, Korea Po艂udniowa. Dodatkowym impulsem by艂a dla mnie po raz pierwszy podkre艣lona przez prof. K. Pozna艅skiego (w ostatniej jego ksi膮偶ce) pozytywna opinia o efektywnie dzia艂aj膮cych niekt贸rych ekonomicznych modelach azjatyckich.
Baz膮 odniesienia w ksi膮偶ce s膮 dla mnie tak偶e nie tylko wska藕niki makroekonomiczne pojedynczych pa艅stw czy blok贸w pa艅stw, ale przede wszystkim wska藕niki jako艣ci 偶ycia, w kt贸rych istotn膮 rol臋 odgrywaj膮 te wska藕niki, kt贸re dotycz膮 poszczeg贸lnych cz艂onk贸w rodzin, rodzin jako wsp贸lnot i ca艂ego narodu, a tak偶e istnienie lub brak przychylno艣ci w艂adz pa艅stwa dla pozytywnej roli religii w 偶yciu osobistym i spo艂ecznym.
St膮d te偶 w艂膮czy艂em do tre艣ci ksi膮偶ki zestaw podstawowych praw rodziny z Karty Praw Rodziny Stolicy Apostolskiej oraz charakterystyk臋 sumienia prawego wed艂ug nauczania Stefana Kardyna艂a Wyszy艅skiego.
Najwi臋cej uwagi po艣wi臋ci艂em w ksi膮偶ce Unii Europejskiej wyodr臋bniaj膮c te elementy dorobku prawnego Unii, kt贸re nie koreluj膮 z dobrem wsp贸lnym Polak贸w i Polski oraz te polskie sektory strategiczne, kt贸re od pocz膮tku by艂y uznane przez Uni臋 jako konkurencyjne i wymagaj膮ce maksymalnego ich os艂abienia. Do tych sektor贸w zaliczone zosta艂y ju偶 w 1990r. przede wszystkim: rolnictwo, hutnictwo i g贸rnictwo.
Przy problemie bezrobocia, biedy, g艂odu i bezdomno艣ci mo偶na u偶y膰 drastycznego poj臋cia terroryzmu dla podkre艣lenia, 偶e Unia nie ma zamiaru ani likwidowania ani nawet definiowania tych wszystkich poj臋膰, podobnie zreszt膮 jak umieszczenie w jej traktatach poj臋cia konsumenta i zasob贸w ludzkich zamiast rodziny i narodu.