Oryginał zbioru "NS-Archiv - Kommissarbefehl" znajduje sie pod adresem:
http://www.ns-archiv.de/krieg/sowjetunion/kommissar.shtml

 

Der Kommissarbefehl

Oberkommando der Wehrmacht F.H.Qu., den 6.6.1941 WFST/Abt. L. (IV/Qu) [Stempel:] Chef-Sache! Nr. 44822/41 g.K.Chefs. Nur durch Offizier! Im Nachgang zum Führererlaß vom 14.5. über die Ausübung der Kriegsgerichtsbarkeit im Gebiet "Barbarossa" (OKW/WFst/Abt. L IV/Qu Nr. 44718/41 g.Kdos.Chefs.) werden anliegend 'Richtlinien für die Behandlung politischer Kommissare' übersandt. Es wird gebeten, die Verteilung nur bis zu den Oberbefehlshabern der Armeen bzw. Luftflottenchefs vorzunehmen und die weitere Bekanntgabe an die Befehlshaber und Kommandeure mündlich erfolgen zu lassen. Der Chef des Oberkommandos der Wehrmacht I.A. gez. Warlimont Anlage zu OKW/WFSt/Abt. LIV/Qu Nr. 44822 g.k.Chefs. Richtlinien für die Behandlung politischer Kommissare. Im Kampf gegen den Bolschewismus ist mit einem Verhalten des Feindes nach den Grundsätzen der Menschlichkeit oder des Völkerrechts nicht zu rechnen. Insbesondere ist von den politischen Kommissaren aller Art als den eigentlichen Trägern des Widerstandes eine haßerfüllte, grausame und unmenschliche Behandlung unserer Gefangenen zu erwarten. Die Truppe muß sich bewußt sein: 1. In diesem Kampf ist Schonung und völkerrechtliche Rücksichtnahme diesen Elementen gegenüber falsch. Sie sind eine Gefahr für die eigene Sicherheit und die schnelle Befriedung der eroberten Gebiete. 2. Die Urheber barbarisch asiatischer Kampfmethoden sind die politischen Kommissare. Gegen diese muß daher sofort und ohne weiteres mit aller Schärfe vorgegangen werden. Sie sind daher, wenn im Kampf oder Widerstand ergriffen, grundsätzlich sofort mit der Waffe zu erledigen. Im übrigen gelten folgende Bestimmungen: I. Operationsgebiet 1. Politische Kommissare, die sich gegen unsere Truppe wenden, sind entsprechend dem 'Erlaß über die Ausübung der Gerichtsbarkeit im Gebiet Barbarossa' zu behandeln. Dies gilt für Kommissare jeder Art und Stellung, auch wenn sie nur des Widerstandes, der Sabotage oder der Anstiftung hierzu verdächtig sind. Auf die 'Richtlinien über das Verhalten der Truppe in Rußland' wird verwiesen. 2. Politische Kommissare als Organe der feindlichen Truppe sind kenntlich an besonderen Abzeichen - roter Sternmit golden eingewebtem Hammer und Sichel auf den Ärmeln - (Einzelheiten siehe 'Die Kriegswehrmacht der UdSSR', OKH/Gen. StdH. O. Qu IV Abt. Fremde Heere Ost [II] Nr. 100/41 g. vom 15.1.1941 unter Anlage 9d.). Sie sind aus den Kriegsgefangenen sofort, d.h. noch auf dem Gefechtsfelde, abzusondern. Dies ist notwendig, um ihnen jede Einflußmöglichkeit auf die gefangenen Soldaten abzunehmen. Diese Kommissare werden nicht als Soldaten anerkannt; der für die Kriegsgefangenen völkerrechtlich geltende Schutz findet auf sie keine Anwendung. Sie sind nach durchgeführter Absonderung zu erledigen. 3. Politische Kommissare, die sich keiner feindlichen Handlung schuldig machen oder einer solchen verdächtig sind, werden zunächst unbehelligt bleiben. Erst bei der weiteren Durchdringung des Landes wird es möglich sein, zu entscheiden, ob verbliebene Funktionäre an Ort und Stelle belassen werden können oder an die Sonderkommandos abzugeben sind. Es ist anzustreben, daß diese selbst die Überprüfung vornehmen. Bei der Berurteilung der Frage, ob "schuldig oder nicht schuldig", hat grundsätzlich der persönliche Eindruck von der Gesinnung und Haltung des Kommissars höher zu gelten, als der vielleicht nicht zu beweisende Tatbestand. 4. In den Fällen 1. und 2. ist eine kurze Meldung (Meldezettel) über den Vorfall zu richten: a) von den einer Division unterstellten Truppen an die Division (I c), b) von den Truppen, die einem Korps-, Armeeober- oder Heeresgruppenkommando oder einer Panzertruppe unmittelbar unterstellt sind, an das Korps- usw. Kommando (I c). 5. Alle oben genannten Maßnahmen dürfen die Durchführung der Operationen nicht aufhalten. Planmäßige Such- und Säuberungsaktionen durch die Kampftruppe haben daher zu unterbleiben. II. Im rückwärtigen Heeresgebiet Kommissare, die im rückwärtigen Heeresgebiet wegen zweifelhaften Verhaltens ergriffen werden, sind an die Einsatzgruppe bzw. Einsatzkommandos der Sicherheitspolizei (SD) abzugeben. III. Beschränkung der Kriegs- und Standgerichte Die Kriegsgerichte und die Standgerichte der Regiments- usw. Kommandeure dürfen mit der Durchführung der Maßnahmen nach I und II nicht betraut werden. OKH-Verteiler: Abschnittsstab Schlesien 1. Ausfertigung Heeresgruppe B 2. Ausfertigung Abschnittsstab Ostpreußen 3. Ausfertigung AOK 18 4. Ausfertigung Unterabschnitt Ostpreußen I 5. Ausfertigung Festungsstab Blaurock 6. Ausfertigung AOK 4 7. Ausfertigung Abschnittsstab Staufen 8. Ausfertigung Arbeitsstab Gotzmann 9. Ausfertigung AOK 11 10. Ausfertigung AOK 2 11. Ausfertigung Oberbaugruppe Süd 12. Ausfertigung Festungsstab 49 13. Ausfertigung Festungsstab Wagener 14. Ausfertigung Panzergruppe 4 15. Ausfertigung AOK Norwegen 16. Ausfertigung OKH/Adj. Ob. d. H. 17. Ausfertigung OKH/Adj. GenSt. d. H. 18. Ausfertigung OKH/Abt. Fremde Heere Ost 19. Ausfertigung OKH/Dp. Abt. (ohne OKW.-Erlaß) 20. Ausfertigung OKH/Gen. Qu. (ohne OKW.-Erlaß) 21. Ausfertigung Vorrat 22.-30. Ausfertigung


Oryginal zbioru "NS-Archiv - Kommissarbefehl" znajduje sie pod adresem:
http://www.ns-archiv.de/krieg/sowjetunion/kommissar.shtml

W wolnym tłumaczeniu rozkaz ten brzmi następująco:

Rozkaz o komisarzach politycznych

Główne Dowództwo Wehrmachtu F.H.Qu., dnia 6.6.1941 WFST/Abt. L. (IV/Qu) [stempel:]Szczególnej wagi! Nr. 44822/41 g.K.Chefs. [przekazywać]tylko poprzez oficerów!

W nawiązaniu do rozporządzenia Fuehrera z dnia 14.05 o wykonywaniu jurysdykcji wojennej na terenach "Barbarossa" (OKW/WFst/Abt. L IV/Qu Nr. 44718/41 g.K.Chefs.) załączone i przesyłane zostają "Wytyczne do traktowania komisarzy politycznych". Prosi się o rozprowadzanie tylko między głównodowodzących armii i lotnictwa. Podanie do wiadomości treści rozkazu dowódcom i komendantom nastąpić ma na drodze ustnego przekazu. Szef Głównego Dowództwa Wehrmachtu z upoważnienia /podpisał/ Warlimont Załącznik do OKW/WFSt/Abt. LIV/Qu Nr. 44822/41 g.k.Chefs. "Wytyczne do traktowania komisarzy politycznych" W walce przeciw bolszewizmowi nie można liczyć na dochowanie przez wroga podstawowych reguł człowieczeństwa, czy też prawa międzynarodowego. Szczególnie ze strony komisarzy politycznych wszelkiego rodzaju, będących właściwymi nośnikami oporu, oczekuje się napełnionego nienawiścią, okrutnego i nieludzkiego traktowania naszych uwięzionych. Nasze oddziały muszą być świadome: 1.W tej walce fałszywym jest oszczędzanie tychże elementów i traktowanie ich zgodnie z prawem międzynarodowym. Są one zagrożeniem dla własnego bezpieczeństwa [naszych oddziałów] i do szybkiego spacyfikowania podbitych terenów. 2. Inicjatorami barbarzyńsko-azjatyckich metod walki są komisarze polityczni. Dlatego też wobec nich postępować trzeba niezwłocznie i z całą ostrością. Dlatego też, jeśli zostaną oni pojmani w walce lub podczas stawiania oporu, są zasadniczo natychmiast do rozstrzelania. Poza tym obowiązują następujące postanowienia: I. Miejsce operacji
  1. Komisarze polityczni, którzy zwrócą się przeciwko naszym oddziałom, będą traktowani zgodnie z "Rozporządzeniem o wykonywaniu jurysdykcji wojennej na terenach Barbarossa". Dotyczy to komisarzy każdego rodzaju i pozycji, także jeżeli są oni jedynie podejrzani o stawianie czynnego oporu, sabotaż, jak również namawiania do sabotażu. Zwraca się uwagę na "Rozporządzenie o zachowaniu się wojsk w Rosji"
  2. Komisarze polityczni, jako organy wrogich wojsk są oznaczeni szczególnymi odznakami - czerwoną gwiazdą z wkomponowanymi w nią złotymi sierpem i młotem na jej ramionach - (patrz szczegóły "Siły zbrojne ZSSR", OKH/Gen. StdH. O. Qu IV Abt. Fremde Heere Ost [II] Nr. 100/41 g vom 15.1.1994 unter Anlage 9d.). Należy ich natychmiast, tj. także na polu walki, wydzielić spośród jeńców wojennych. Jest to potrzebne, aby odebrać im możliwość wpływu na uwięzionych żołnierzy. Komisarze ci nie będą uznawani za żołnierzy; [wobec komisarzy] nie znajduje zastosowania ochrona wynikająca z międzynarodowego prawa dotyczącego jeńców wojennych. Zostaną oni rozstrzelani bezpośrednio po wydzieleniu ich [spośród pozostałych]

  3. Komisarze polityczni, którzy nie są winni żadnym wrogim działaniom, czy też nie są o takie działania podejrzani, będą na razie pozostawieni w spokoju. Dopiero przy dalszym wniknięciu w głąb kraju będzie możliwym do rozstrzygnięcia, czy pozostawieni funkcjonariusze będą mogli być pozostawieni na miejscu, czy też należy ich oddać grupom specjalnym. Należy dążyć do tego, aby sprawdzenia tego dokonały grupy specjalne. Przy ocenie pytania "winny, czy nie winny", zasadniczo w większym stopniu obowiązuje osobiste wrażenie co do przekonań i postawy komisarza, niż jego - być może - niemożliwy do udowodnienia czyn.
  4. W przypadkach 1. i 2. należy sporządzić krótki meldunek (druk meldunku) dotyczący zdarzenia: a) z oddziałów podległych dywizji do dywizji (I c), b) z oddziałów podległych bezpośrednio dowódcom korpusów, zgrupowań armii, czy też grupy armii lub wojsk pancernych, odpowiednio do tych dowódców (I c).
  5. Wszystkie wymienione powyżej środki nie mogą powstrzymywać działań [wojennych]. Przeprowadzanie przez jednostki bojowe planowych poszukiwań, czy też czystek, jest z tego powodu zabronione.
II. Na tyłach armii Komisarzy, którzy na tyłach frontu zostaną pojmani z powodu swego podejrzanego zachowania, należy oddać grupom specjalnym (Einsatzgruppe) lub oddziałom specjalnym policji bezpieczeństwa (Einsatzkommandos der Sicherheitspolizei - SD). III. Ograniczenie[władzy, działania] sądów wojennych i wojskowych sądów polowych Sądy wojenne i wojskowe sądy polowe regimentów itd. Komendanci nie mogą być zapoznani z realizacją kroków podjętych w punktach I i II. OKH tu następuje lista dystrybucyjna zawierająca informację, że dokument sporządzono w 30 egzemplarzach



Patrz też na stronie

http://www.friedenspaedagogik.de/service/unter/benz.htm

gdzie jest wzmianka na temat rozkazu gen. Hoepnera poprzedzającego nawet rozkaz o komisarzach politycznych:


Liest man die Befehle der im Osten eingesetzten Wehrmachtsstäbe, so stößt man häufig auf die Vorstellung, einem undurchsichtigen Konglomerat von Kommunisten, Juden und Kriminellen gegenüberzustehen, diees gilt, mit allen Mitteln zu vernichten. Diese Befehle wurden keineswegs nur von hitlerhörigen Nazigenerälen erteilt. So erließ beispielsweise der später als Widerstandskämpfer des "20. Juli 1944" hingerichtete Befehlshaber der Panzergruppe 4, Generaloberst Hoepner, noch vor Ergehen des Kommissarbefehls eigenständig einen Befehl, in dem er zur "Abwehr des jüdischen Bolschewismus () die völlige Vernichtung des Feindes" forderte


Gdy czyta się rozkazy pochodzące z rozmieszczonych na wschodzie sztabów wojskowych Wehrmachtu, to spotyka się tam często prezentację sytuacji, w której stoją one naprzeciw trudnego do przeniknięcia konglomeratu z komunistów, Żydów i kryminalistów, których trzeba zniszczyć wszystkimi siłami. Rozkazy te nie były w żadnym wypadku wydawane jedynie przez generałów zwolenników Hitlera. I tak przykładowo generał Hoepner dowódca 4. Grupy Pancernej, który później uczestniczył w spisku na Hitlera w ruchu zwanym dziś "20 Lipca 1944" i został z tego powodu zgładzony, jeszcze przed wydaniem "Rozkazu o komisarzach politycznych" samodzielnie wydał rozkaz, w którym wzywa on do "obrony przeciw żydowskiemu bolszewizmowi (...) i do pełnego zniszczenia wroga"

Powrot