Śmierć dr. Andrzeja Leszka Szcześniaka to duża strata dla polskiego życia historycznego, jak i dla wszystkich środowisk patriotycznych. Przedwcześnie odszedł od nas nie tylko nieugięty historyk, bezustannie drążący prawdę o dziejach, likwidujący tak liczne "białe plamy", ale i wielce zaangażowany patriotyczny działacz społeczny, protestujący przeciwko "grubokreskowym" zacieraniom odpowiedzialności starej nomenklatury i rabunkowi polskiej gospodarki. Drogi wszystkim myślącym i czującym po polsku niezmordowany prelegent, objeżdżający Polskę z wykładami na temat dzisiejszych zagrożeń dla Rzeczypospolitej i potencjalnych dróg naprawy.

Spory wokół obrazu dziejów Polski

Miałem zaszczyt przyjaźnić się z dr. Andrzejem Leszkiem Szcześniakiem przez ponad dwa dziesięciolecia. Bardzo szybko nawiązaliśmy świetną "bojową" współpracę w walce o prawdę na temat dziejów Polski. Doktor Szcześniak przez wiele lat, do początku obecnej dekady, z ramienia ministerstwa edukacji zajmował się pracami tzw. komisji podręcznikowych, mających uzgadniać z naukowcami z różnych krajów - na zasadzie wzajemności - zestawy informacji faktograficznych o dziejach Polski, zawarte w zagranicznych podręcznikach. Przyciągnął mnie do pracy w tej dziedzinie w paru kolejnych komisjach - kierowałem ze strony polskiej pracami komisji polsko-węgierskiej w sprawie treści podręczników, później polsko-austriackiej, a raz polsko-angielskiej w Cambridge, mając za partnera z angielskiej strony naszego przyjaciela - Walijczyka prof. Normana Daviesa.
Doktor Szcześniak nie ograniczał się do ściągnięcia specjalistów spoza ministerstwa edukacji do komisji podręcznikowych, sam w nich niezwykle aktywnie i żarliwie uczestniczył, całym sercem broniąc polskich racji, broniąc prawdy o Polsce. Szczególnie widoczne było to w trakcie bardzo trudnych nieraz posiedzeń polsko-węgierskiej komisji podręcznikowej. Ktoś może się zdumiewać, dlaczego tak trudne było uzgadnianie czegokolwiek o historii właśnie z węgierskimi bratankami, z którymi tak wiele nas łączyło w dziejach. Rzecz w tym, że z węgierskiej strony na czele komisji podręcznikowej stał zatwardziały dogmatyk i cichy przeciwnik Polski, partyjny naukowiec-politruk żydowskiego pochodzenia dr M. Unger. Spraw spornych było aż nadto, gdyż podręczniki węgierskie w większości roiły się od antypolskich przekłamań, głównie zapożyczonych z książek sowieckich i niemieckich. Jeden z doskonale znających Węgry mych przyjaciół hungarystów stwierdził kiedyś, że na Węgrzech deformacje obrazu Polski wywodzą się głównie z dwóch źródeł: z serwilizmu wobec Rosjan i z germanofilskich tradycji zapatrzenia na Niemcy, szczególnie silnych w żydowskich środowiskach naukowych na Węgrzech (w Budapeszcie mieszka bardzo wpływowa mniejszość żydowska licząca ok. 100 tysięcy osób).
Ciągle musieliśmy z dr. Szcześniakiem protestować przeciwko funkcjonującym w przeróżnych podręcznikach zapożyczonym od Sowietów stwierdzeniom na temat rzekomych wyjątkowych okrucieństw "polskich panów" - magnatów i szlachty. Zapytywaliśmy, dlaczego węgierskie podręczniki tak hojnie szafują określeniami "Lengyel pánok" (polscy panowie), a jakoś dziwnie pomijają o wiele bezwzględniejszych niemieckich junkrów i rosyjskich bojarów. Zdumiewaliśmy się, że na Węgrzech w podręcznikach tak bardzo przemilcza się zasługi wielkich Węgrów w budowaniu polsko-węgierskiej przyjaźni. Pytaliśmy, czemu tak negatywnie omawiano tam postać wielkiego króla Polski, siedmiogrodzkiego księcia Stefana Batorego: czy tylko dlatego że "niepoprawnie politycznie" walczył z rosyjskim carem Iwanem Groźnym? Dziwiliśmy się, że w podręcznikach węgierskich powszechnie milczano o kulturotwórczej roli Stefana Batorego, z której Węgrzy mogli być tylko dumni (np. z założenia uniwersytetu w Wilnie). Dziwiliśmy się, że na Węgrzech w podręcznikach przemilcza się rolę królowej Jadwigi czy świętej Kingi. Oburzaliśmy się na ciągłe zafałszowanie i skrajne pomniejszenie roli Polskiego Państwa Podziemnego w czasie drugiej wojny światowej czy Powstania Warszawskiego (pisano o nim dużo rzadziej niż o trwającym parę dni, ale "postępowym" powstaniu w Pradze Czeskiej w 1945 r.). Doktor Szcześniak był wprost nieoceniony w starciach polemicznych z Ungerem i niektórymi innymi dogmatykami ze strony węgierskiej. Zasypywał ich w dyskusjach o polskiej martyrologii danymi z książek niemieckich, NRD-owskich i zachodnioniemieckich (znał doskonale ten język). Wychodziło na to, że nawet Niemcy niekiedy w większym stopniu informują o polskiej martyrologii i heroizmie niż węgierscy "bratankowie" (oczywiście tacy jak Unger). Pod naporem ataków dr. Szcześniaka biedny Unger i jego komilitoni musieli się bezradnie wycofywać.
Swoją drogą, rzeczą paradoksalną było to, że rozmowy ze stroną węgierską w sprawie ujednolicania treści podręczników do historii były niejednokrotnie bez porównania trudniejsze niż podobne rozmowy ze stroną austriacką (!). A już prawdziwą ucztą intelektualną były dyskusje na temat podręczników ze stroną angielską w Cambridge, kierowaną przez prof. Normana Daviesa. Słynny Walijczyk całkowicie podzielał bowiem ogromną część naszych zastrzeżeń do angielskich podręczników. Zarzucaliśmy niektórym z nich korzystanie z fatalnych pseudoopracowań o lewicowym nastawieniu. Pamiętam, jak dr Szcześniak wydrwiwał przy prof. Davisie banialuki powstałego w początkach lat 80. angielskiego podręcznika historii. Twierdzono w nim, iż główne problemy polskiego rolnictwa wynikają z tego, że Polacy... nie przeprowadzili dotąd kolektywizacji swego rolnictwa!

Zakochany w dziejach Polski

Doktor Andrzej Leszek Szcześniak był po prostu zakochany bez reszty w dziejach Polski. Ileż to razy słyszałem, jak cytował zdanie słynnego poety Jana Lechonia o polskiej historii: "Czyż są dzieje piękniejsze niż nasze?". To zauroczenie naszymi dziejami wyrażało się u niego przy każdej okazji, nawet w najtrudniejszych czasach PRL-owskich zakłamań. Jakże wymowna pod tym względem jest gorąca pasja i wzruszenie, z jakim pisał w wydanym w latach 70., jeszcze w PRL-u, swym pierwszym podręczniku na temat wojny obronnej Polski przeciwko Niemcom nazistowskim w 1939 r. Ileż tam przejmujących opisów ówczesnych polskich Termopil, polskiego heroizmu. Powstało to wszystko w czasach, gdy dominowało pomniejszanie narodowych dziejów. Szcześniak już wtedy pisał "pod prąd", oddany swej wizji pięknych, niedocenionych dziejów polskiego Narodu.

Nagonka w czasach Jaruzelskiego

W styczniu 1982 roku dr Andrzej Szcześniak złożył do wydawnictwa podręcznik szkolny, tak odważny i niesztampowy, że musiał wywołać burzę w czasach kolejnych prób zagłuszania prawdy. Największą irytację wśród różnych czynników oficjalnych wzbudziły dążenia dr. Szcześniaka do usuwania tzw. białych plam wokół najbardziej nawet drażliwych spraw w stosunkach polsko-sowieckich.
Jego podręcznik wzbudził tyle zastrzeżeń i kontrowersji w oczach przedstawicieli różnych instancji, że opiniowało go aż 12 recenzentów. Mógł w końcu ukazać się w formie książkowej dopiero w sierpniu 1984 r., a więc ponad dwa i pół roku od złożenia maszynopisu. Był to swoisty smutny rekord w dziejach podręczników.
Perypetie podręcznika wcale się na tym nie zakończyły. Wręcz przeciwnie, po jego wydaniu doszło do prawdziwej nagonki na autora. W październiku 1984 roku podręcznik dr. Szcześniaka zaatakowała Centralna Komisja Partyjna przy KC PZPR za antyradziecką "nacjonalistyczną tendencyjność". Książce zarzucono brak klasowej krytyki piłsudczyzny i sanacji, "obiektywistyczny sposób zaprezentowania zbrodni katyńskiej", który "może tylko podsycić antyradzieckie podejrzenia i urazy". W styczniu 1985 r. podręcznik ten zaatakowali na łamach "Za Wolność i Lud" osławiony propagandysta Ignacy Krasicki (w tekście pisanym pod pseudonimem Józef Górecki) i Kazimierz Kąkol. Krasicki zarzucał, że podręcznik dr. Szcześniaka pomniejsza rolę rewolucji bolszewickiej i stwarza aureolę dla Piłsudskiego, daje osobliwe "naświetlenie stosunków polsko-radzieckich w czasie II wojny", oferuje "fałszywą" wizję Powstania Warszawskiego. Akcentował również, że książka A.L. Szcześniaka jakoby tylko pozornie likwiduje "białe plamy" - "w rzeczywistości bowiem zagospodarowuje politycznymi chwastami, które kontynuują dzieło dewastacji świadomości narodowej najmłodszego pokolenia". Sądom tym odpowiednio wtórował Kazimierz Kąkol, twierdząc, że 650 tysięcy egzemplarzy podręcznika dr. Szcześniaka wywoła nowy rozgardiasz ideowy, nowy zamęt w głowach milionów młodych ludzi, wyrządzając "krzywdę" świadomości historycznej Narodu.
Atakującym dr. Szcześniaka "publicystom"-propagandystom szybko, bo już w tym samym miesiącu - w styczniu 1985 roku - przyszli w sukurs Rosjanie! Do Warszawy przyjechała z Moskwy sowiecka komisja podręcznikowa, gromko domagając się natychmiastowego usunięcia podręcznika dr. Szcześniaka ze szkół. W kwietniu 1985 roku do akcji potępienia włączyły się wpływowe sowieckie "Izwiestia". Sowiecki propagandysta N. Jermołow pisał w numerze z 8 kwietnia 1985 roku o dr. Szcześniaku: "Autor prowadzi młodego czytelnika na łono antysowietyzmu... w młode umysły świadomie wkłada się złośliwe oszczerstwa, które już dawno i zasadnie obalili radzieccy i poważni polscy historycy (...)". W maju 1985 roku podręcznik dr. Szcześniaka był przedmiotem specjalnej interpelacji członków przebywającej w Warszawie delegacji M. Gorbaczowa, a w miesiąc później ministra obrony ZSRS.
W czerwcu 1985 roku książkę A.L. Szcześniaka zaatakowano w specjalnej "dyskusji" na łamach "Przyjaźni". Najostrzejsze reprymendy znów wyszły spod pióra starego wypróbowanego gromiciela "odchyleńców" różnej maści Kazimierza Kąkola. Zarzucił on Szcześniakowi jednostronne eksponowanie różnych spraw drażliwych, pisząc: "Nie może być tak, że się mówi o pakcie Ribbentrop - Mołotow, nie zająknąwszy się nawet... o tym, że w następstwie doszło do obecności radzieckich czołgów na ulicach Berlina w 1945 roku. Nie można odrywać faktów od całego ciągu historycznego. W każdej rzeczy końca patrzaj - mówi stare przysłowie. (...) Fakt wkroczenia Armii Czerwonej na teren zachodniej Ukrainy i Białorusi nie miał najmniejszego znaczenia dla losów wojny polsko-niemieckiej (...). Pytam się, w jakim celu p. Szcześniak eksponuje dzieje nielicznej grupy gen. Orlika Rückemanna, która walczyła z wojskami radzieckimi (...)".
Atakowany przez partyjnych politruków z Polski i Związku Sowieckiego podręcznik A.L. Szcześniaka zyskał sobie jednak równocześnie wyjątkowo dużo bardzo dobrych ocen ze strony autentycznych naukowców, w tym między innymi znakomitego historyka prof. Andrzeja Zahorskiego. Zyskał sobie również ogromnie przychylne przyjęcie w środowiskach nauczycielskich. Nagonka na podręcznik dr. Szcześniaka i naciski z zewnątrz jednak nie ustawały. Doprowadziło to w końcu do skierowania na przemiał niesprzedanej jeszcze części nakładu (około 100 tysięcy egzemplarzy). Dopiero półtora roku później (wraz ze zmianami w polityce sowieckiej - wprowadzeniem tzw. głasnosti) doszło do odblokowania podręcznika dr. Szcześniaka i wznowienia go w kolejnym wydaniu, choć po różnych przymusowych okaleczeniach tekstu.

Nowa nagonka w 1992 roku

Już w nowej, wyzwolonej od rządów komunistycznych Polsce podręcznik dr. Szcześniaka doczekał się kolejnej nagonki za podanie krytycznych informacji o umowach okrągłostołowych i polityce "grubej kreski". Doktor Szcześniak mógł być prawdziwie zaskoczony rezonansem swojej książki - podręcznika historii do VIII klasy szkoły podstawowej (lata 1914-90). Skromne półtorej strony tekstu doczekało się otwartego ataku ze strony byłego premiera Tadeusza Mazowieckiego, rządzącej wówczas premier Hanny Suchockiej, wiceministra resortu edukacji narodowej A. Urbanowicza, wielce wpływowych historyków (K. Kersten i A. Paczkowskiego). Doktora Szcześniaka zaatakowano za rzekome dezinformowanie, manipulowanie faktami, wpajanie pseudoprawd. "Co słowo to fałsz" - konstatowała zjadliwie profesor Krystyna Kersten, znana niegdyś z niebywałego wielbienia PRL-u, m.in. w sławetnej, kłamliwej książczynie o PKWN-ie. Były premier Tadeusz Mazowiecki powiedział zaś wprost o podręczniku Szcześniaka: "Wiadomości tu zawarte są fałszowaniem historii, a zatwierdzenie takiego podręcznika uważam za skandal" ("Gazeta Wyborcza", 11 września 1992 r.).
Cała nagonka na 372-stronicowy podręcznik Andrzeja Leszka Szcześniaka skupiła się na zaledwie półtorastronicowym fragmencie poświęconym obradom Okrągłego Stołu i rządom Tadeusza Mazowieckiego. Chodziło o to, że dr Szcześniak bardzo krytycznie ocenił efekty umowy Okrągłego Stołu, politykę tzw. lewicy laickiej wobec starej nomenklatury. Twierdził, że doszło do "oddania pełni władzy za gwarancje pełni posiadania". Wystarczyło to do rozpętania prawdziwej nagonki na autora podręcznika i gromkich żądań natychmiastowego wycofania książki.
Opinie dr. Szcześniaka o końcowych latach 80. mogły wzbudzać polemiki. Na rynku księgarskim istniały jednak również inne podręczniki historii, poruszające sprawy tego samego najnowszego okresu naszych dziejów. Każdy rodzic i nauczyciel miał więc możliwość dokonania wyboru. Tropiciele "niepoprawności politycznej" chcieli jednak za wszelką cenę jak najszybciej wyeliminować z księgarń podręcznik A.L. Szcześniaka, aby mógł znowu zaistnieć model jedynie słusznej opcji. Robiono to wbrew podstawowym zasadom przyjętym w demokratycznym świecie, głoszącym, że kontrowersyjność ujęcia może tylko spowodować gorętsze dyskusje i tym samym lepiej służyć uczeniu krytycznego myślenia. Na przykład w szkołach na Zachodzie uczniowie mogą bez przeszkód korzystać z podręczników pisanych przez ludzi reprezentujących najróżnorodniejsze opcje polityczne. Recenzent książki A.L. Szcześniaka, profesor Adam Suchoński, tłumaczył nie bez racji na łamach "Gazety Wyborczej" z 11 września 1992 roku: "Fragment o Polsce po 1989 roku jest rzeczywiście kontrowersyjny, ale autor piszący o aktualnych okresach przejściowych jest w trudnej sytuacji - nie ma jeszcze jednoznacznych ocen historycznych, na których mógłby się oprzeć. Preferujemy w takich wypadkach oceny autora, żeby w ogóle było nad czym na lekcjach dyskutować. To prawda, że Szcześniak wysuwa daleko idące wnioski, ale liczymy, że uzupełnieniem obrazu w oczach ucznia będzie jego wiedza pozalekcyjna".
Oczywiście, takie podejście nie odpowiadało gronu tendencyjnych polityków i historyków związanych z Unią Wolności (wówczas Unią Demokratyczną). W ich odczuciu, taki pluralizm poglądów, prawdziwa swoboda myśli byłaby straszliwie niebezpieczna, podważałaby głoszone przez nich "jedynie słuszne" jakoby komunały. Doktor Szcześniak nie chciał pisać panegiryku o czasach rządów Tadeusza Mazowieckiego, ergo "fałszował historię" i "grzeszył przeciwko nowej demokracji". Tak mocno nagłaśniany przez "Gazetę Wyborczą" historyk Andrzej Paczkowski, atakując książkę dr. Szcześniaka, stwierdził: "Dziwić się należy MEN, że w sposób nieodpowiedzialny zatwierdza do użytku szkolnego podręczniki, które uczą wszystkiego poza demokracją". Wspomniana już Krystyna Kersten pytała: "Jakim prawem ośmiela się on dziś przekazywać młodzieży nie mające nic wspólnego z prawdą stwierdzenia o zmowie 'lewicy laickiej' z komunistami przy 'okrągłym stole'?". Związani głównie z Unią Wolności inicjatorzy nagonki na podręcznik dr. Szcześniaka w 1992 roku dziwnie milczeli o tym, że już raz organizowano podobnie gwałtowną nagonkę na tego samego autora, tyle że w czasach komunistycznej dyktatury Jaruzelskiego. Wtedy dr Szcześniak "grzeszył", dając fakty przeczące "jedynie słusznej" komunistycznej wersji historii.

Działalność pedagogiczna, naukowa i pisarska

Przez kilkadziesiąt lat dr Andrzej Szcześniak prowadził niezwykle aktywną działalność dydaktyczną, naukową i pisarską. Przez wiele lat był nauczycielem, wspominanym do dziś przez byłych uczniów jako wzór wspaniałego pedagoga, umiejącego prawdziwie zapalić swych wychowanków do tematyki tak kochanej przez niego historii Polski. Oddał do muzeum swoje bogate zbiory, zwłaszcza z dziedziny batalistyki. Ostatnie kilkanaście lat, gdy upadła cenzura, stały się kulminacją rozkwitu twórczego dr. Andrzeja Szcześniaka. Odegrał on bardzo znaczącą rolę w likwidowaniu "białych plam" i odkłamywaniu dziejów Polski, począwszy od prac o Katyniu po niektóre jakże trudne sprawy stosunków polsko-żydowskich (temat Judeopolonii etc.). Był autorem wzorcowych wprost podręczników historii polskiej, które trafiły do milionów uczniów. Wciąż wymyślał nowe atrakcyjne pomysły dydaktyczne dla przyciągnięcia uczniów, był autorem znakomitych poradników metodycznych. Prowadził bardzo szeroką działalność wykładową, przejeżdżając Polskę wzdłuż i wszerz. Publikował liczne nowe, prawdziwie odkrywcze prace. Miał umiejętność bardzo żywego, barwnego pisarstwa, tak potrzebną dla zachęcenia do historii. By przypomnieć choćby takie książki, jak "Holocaust", "Bitwa Warszawska", "Judeopolonia I", "Judeopolonia II", "Plan zagłady Słowian. Generalplan Ost". Szczególnie wiele zrobił dla upamiętnienia 200 tys. ofiar obozu KL-Warschau, przez dziesięciolecia tak niechlubnie przemilczanych.
W swoim jakże żarliwym pisarstwie dr Szcześniak walczył o odbudowę polskiej godności narodowej, tak długo tłamszonej i niszczonej w dziesięcioleciach komunistycznego zniewolenia. Ze szczególnie mocną pasją twórczą walczył przeciw wszelkim przejawom nihilizmu i masochizmu narodowego, wmawiania Polakom kompleksów, "odbrązowiania" postaci naszych największych narodowych bohaterów. Robił to zarówno w artykułach i publikacjach książkowych, jak i w licznych, świetnie przygotowanych hasłach do Encyklopedii Białych Plam, w cotygodniowym felietonie Spróbuj pomyśleć w Radiu Maryja czy w wygłaszanych w toruńskiej rozgłośni komentarzach w ramach Aktualności dnia. Najostrzej piętnował zawodowych oszczerców polskości. Pisał w jednym z najwymowniejszych tekstów na ten temat: "Najpierw atakowano Polskę z pozycji internacjonalizmu proletariackiego, a gdy okazało się, że 'dolar łuczsze rubla' i zaczęły wiać wiatry z Zachodu, zwolennicy dyktatury proletariatu przefarbowali się natychmiast na kosmopolitycznych libertynów i zajadle zaczęli atakować 'polski zaścianek' z pozycji 'światłych Europejczyków'. Trudno jest znaleźć sensowną nazwę dla tej grupy ludzi. Są oni na pewno oszczercami, gdyż głoszą kłamliwe i ubliżające Polakom opinie; są również nienawistnikami, bowiem z ich wypowiedzi zionie nienawiścią (...) nazwijmy ich umownie zawodowymi oszczercami".

Ataki "Gazety Wyborczej"

Po tylekroć piętnując oszczerców Polski i polskości, coraz częściej dr Andrzej Szcześniak sam padał ofiarą publicznych oszczerstw i kalumnii. Najhaniebniejszym przykładem tego typu ataków była oszczercza kampania przeciwko Andrzejowi Leszkowi Szcześniakowi wyreżyserowana na łamach michnikowej "Gazety Wyborczej". Nagonkę rozpoczęto ogromnym atakiem prasowym dziennikarek "Gazety Wyborczej": Bikont i Kruczkowskiej, w numerze z 6-7 marca 1999 r. Dziennikarki postanowiły za wszelką cenę skompromitować tak bardzo popularne - ku zgrozie kosmopolitów - podręczniki L. Szcześniaka i zaatakowały go w najbardziej brutalny sposób jako rzekomego polskiego "nacjonalistę" i "antysemitę". Zademonstrowały przy tym niebywałe uprzedzenia, antypatriotyczny fanatyzm i nienawiść. W swym zapoznaniu obnażyły jednak również całe pokłady swojego nieuctwa. Szczególnie kompromitujący był styl, w jakim autorki "Gazety Wyborczej", atakując Szcześniaka, próbowały zanegować podane przez niego informacje o istnieniu antypolskich planów stworzenia zdominowanego przez Żydów antypolskiego państwa Judeopolonii. Redaktorki "Wyborczej" po prostu ośmieszyły się, bowiem o planach stworzenia takiego państwa w czasie pierwszej wojny światowej można znaleźć niepodważalne informacje w licznych publikacjach żydowskich, niemieckich i polskich (m.in. w tekście prof. F. Wróbla na łamach katolewicowej "Więzi", w starej pracy słynnego uczonego F. Znanieckiego, w bogato udokumentowanej książce prof. I.C. Pogonowskiego.
Sprawa Judeopolonii, która była przyczyną szczególnie jadowitych ataków na A.L. Szcześniaka, stała się później tematem dwóch jego książek. Warto więc choć skrótowo wspomnieć, o co chodziło. Otóż w czasie I wojny światowej Niemiecki Komitet Wyzwolenia Żydów Rosyjskich wystąpił do niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i do niemieckiego sztabu generalnego z ostrzeżeniami przed wskrzeszeniem państwa polskiego na terenach polskich odbitych Rosji przez wojska niemieckie. Niemieccy Żydzi skupieni wokół słynnego żydowskiego myśliciela M. Bubera mieli zupełnie inny "pomysł" co do przyszłości tych polskich ziem. Sugerowali władzom niemieckim, iż najlepszym sposobem zabezpieczenia się Niemców przed "niebezpiecznymi" polskimi dążeniami niepodległościowymi, w tym polską irredentą w Poznańskiem, będzie utworzenie niezdominowanego przez Żydów państwa buforowego pod protektoratem Niemiec. Państwo to, ze stolicą w Lublinie, sięgałoby od "od morza do morza", od Rygi po Odessę. W myśl koncepcji syjonistów z Niemiec byłoby ono zdominowane przez 6 milionów Żydów z Polski i Rosji, którzy nieograniczani odtąd żadnymi "pasami osiadłości" staliby się siłą wiodącą nowego protektoratu niemieckiego. Byliby oni - obok 1,8 miliona Niemców - "najbardziej wartościowymi i lojalnymi obywatelami" z punktu widzenia niemieckich władz protegujących nowe buforowe państwo. Żydzi, związani z niemiecką kulturą i językiem, dzięki swemu jidisz byliby swego rodzaju Kulturträgerami niemieckiej cywilizacji w nowym protektoracie. W skład zdominowanego przez Niemców i Żydów nowego państwa buforowego wchodziłoby razem 6 milionów Żydów, 1,8 miliona Niemców, 8 milionów Polaków (którzy odgrywaliby tam rolę obywateli drugiej kategorii), 5-6 milionów Ukraińców, 4 miliony Białorusinów, 3,5 miliona Litwinów i Łotyszy. Te ostatnie nacje byłyby umiejętnie rozgrywane przeciwko Polakom, aby nas maksymalnie osłabić i ubezwłasnowolnić. Tego typu plan stanowił śmiertelne zagrożenie dla losów Polaków. Pomysł Judeopolonii bardzo spodobał się Niemcom. Nie zdecydowali się jednak na jego realizację, bojąc się, że mógłby - przy zmiennych kolejach pierwszej wojny światowej - popchnąć rzesze Polaków do obozu przeciwników Niemiec. A niemieccy dowódcy, zwłaszcza gen. Luddendorff, zdawali sobie dobrze sprawę z polskich umiejętności bojowych.
Po ataku "Gazety Wyborczej" błyskawicznie pospieszyłem w sukurs dr. Szcześniakowi przeciwko jego oszczercom, publikując obalający ich argumenty tekst "Prawda o Judeopolonii" (por. J.R. Nowak "Spory o historię i współczesność", Warszawa 2000, s. 300-308). Redakcja "Gazety Wyborczej" oczywiście nie zdobyła się na przeproszenie dr. A.L. Szcześniaka za kompromitującą wpadkę swych autorek negujących istnienie planów Judeopolonii, by tym mocniej uderzyć w rzekome nieprawdy w podręczniku Szcześniaka. Co więcej, w "Gazecie Wyborczej", kontynuując nagonkę na podręczniki A.L. Szcześniaka, wystąpiono z listem żądającym całkowitego usunięcia jego podręczników i towarzyszących im poradników metodycznych. Chodziło o sześć książek dr. A.L. Szcześniaka, którego chciano w ten sposób unicestwić. List ten skierowany do ministra edukacji narodowej został podpisany przez 288 osób (dołączył się do nich, jako 289., były minister edukacji postkomunista J. Wiatr). Niszcząc podstawy egzystencji dr. A.L. Szcześniaka, wówczas już od 47 lat pracującego w zawodzie historyka, umożliwiono by zarazem likwidację konkurencji wspaniałych patriotycznych podręczników wobec podręczników zafałszowujących historię, choćby sławetnego podręcznika prof. A. Garlickiego, którego kłamstwa o historii stały się później tematem interpelacji poseł Zofii Krasickiej-Domki. Znamienny był fakt, że wśród sygnatariuszy ataku "Gazety Wyborczej" na książki dr. Szcześniaka znalazło się sporo osób "wsławionych" swymi rozlicznymi zafałszowaniami historii (m.in. skrajnej stalinistki prof. M. Turlejskiej, stalinizatora polskiej historii J. Kancewicza, stalinizatora polskiej historii literatury R. Matuszewskiego, A. Osęki wysławiającego niegdyś "wielkość" "krwawego Feliksa" - F. Dzierżyńskiego. Znalazł się wśród sygnatariuszy również inny symbol PRL-owskich kłamstw, Mieczysław F. Rakowski).
Nagonka na dr. Szcześniaka chybiła celu. Po pierwsze, w wielu czasopismach i w "Naszym Dzienniku" ukazały się teksty broniące dr. A.L. Szcześniaka i demaskujące fałsze na jego temat. Inicjatorom nagonki nie udało się doprowadzić do wycofania podręczników A.L. Szcześniaka. Wręcz przeciwnie, zyskały one tym większą popularność. Poza młodzieżą zaczęli zaglądać do nich również coraz częściej dorośli, znajdując wiele jakże fascynujących opisów polskich dziejów, trudnych do znalezienia gdzie indziej. Wkrótce potem rozpoczęła się już wspomniana tak owocna współpraca A.L. Szcześniaka z Radiem Maryja, "Naszym Dziennikiem" i Encyklopedią Białych Plam. Doktor Szcześniak niestrudzenie podejmował kolejne tematy tabu, walcząc o prawdę i doświadczając nowych haniebnych napaści na swą twórczość (m.in. na łamach postkomunistycznego "Wprost" i "Rzeczpospolitej"). Szczególnie haniebnym przejawem tych napaści była dokonana w zeszłym roku konfiskata książki A.L. Szcześniaka na Dworcu Centralnym w Warszawie przez jakiegoś komisarza policji pod zarzutami rzekomego antysemityzmu. Był to ordynarny fałsz, bo książka dr. Szcześniaka była prawdziwie rzetelnym dziełem obiektywnego historyka, opartym o sprawdzone, wielokroć potwierdzone źródła naukowe. Władze policyjne nie zdobyły się jednak nigdy na przeproszenie dr. A.L. Szcześniaka za tak niegodne policyjne szykany w związku z jego książką, tak jak nie zdobył się na to nikt z jego prasowych oszczerców. Na pewno zrobili wiele dla zatrucia ostatnich lat życia ciężko schorowanego, ale niestrudzenie walczącego o prawdę historyka. Andrzej Leszek Szcześniak odszedł od nas, ale pozostanie na zawsze wzorem wytrwałości i poświęcenia w walce o Polskę prawdziwie niepodległą, o historię oczyszczoną z fałszów, komunizmu i antypolonizmu, przywracanie tak długo tłamszonej godności narodowej Polaków.

prof. Jerzy Robert Nowak

Do redakcji Naszej Witryny: niektóre artykuły śp. dr Andrzeja Leszka Szcześniaka zamieściliśmy w Naszej Witrynie. Zachęcamy Państwa gorąco do zapoznania się z tymi świadectwami polskości i historycznej prawdy.

Dyktat - dr Andrzej Leszek Szcześniak

nasza witryna Dyktat dr Andrzej Leszek Szcześniak   Antypolska ofensywa, której nasilenia jesteśmy dzisiaj świadkami, przygotowywana była długo i dokładnie. Objęła ona również oświatę, w tym oczywiście podręczniki historii. W celu doskonalenia ich treści, w imię zbliżenia między narodami i wychowania ...
jedwabne_364.html 2002-10-13, 28731 bytes

Antypolonizm dla młodzieży - dr Andrzej Leszek Szcześniak

nasza witryna Antypolonizm dla młodzieży dr Andrzej Leszek Szcześniak   "Żydzi. Antysemityzm. Holokaust" Żbikowskiego Andrzej Żbikowski prostuje historię stosunków polsko-żydowskich jak umie. Za typowy przykład jego inwencji może służyć podpis pod ilustracją opublikowaną na 11 opisywanej ...
jedwabne_81.html 2002-10-13, 31101 bytes

Shoah-edukacja - dr Andrzej Leszek Szcześniak

nasza witryna Shoah-edukacja dr Andrzej Leszek Szcześniak   Opinia historyka o programie nauczania polskiej młodzieży o holokauście W maju 2000 roku Wydawnictwo Szkolne PWN wydało broszurę Roberta Szuchty i Piotra Trojańskiego pt. "'Holocaust'. Program nauczania o historii i zagładzie Żydów ...
jedwabne_591.html 2002-10-13, 17937 bytes

Żydzi zatrzymali się aby spocząć ("Po-lin") i stąd pochodzi nazwa Polska

... Polska Jewish Museum w Nowym Jorku, przy Fifftest Avenue   za "Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim" dr Andrzej Leszek Szcześniak (wg. Mieszkiewicz B., "Antysemityzm?", Kraków) W Jewish Museum w Nowym Jorku, przy Fifftest Avenue, w dziale poświęconym Żydom z ziem ...
antypolonizmy_36.html 2002-02-08, 3297 bytes

Judeopolonia II czyli anatomia zniewolenia Polski

nasza witryna Judeopolonia II czyli anatomia zniewolenia Polski Dr Andrzej Leszek Szcześniak okladka Tytul Judeopolonia II czyli anatomia zniewolenia Polski Autor Dr Andrzej Leszek Szcześniak Miejsce wydania Radom Wydano w roku 2002 ISBN 83-88822-26-8 Wydawnictwo Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne ...
ksiazki_67.html 2002-12-07, 13069 bytes

GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" cz. I

nasza witryna GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" dr Andrzej Leszek Szcześniak, Radio Maryja - Rozmowy niedokończone 20.06.2002 r. część I   Radio Maryja - Rozmowy niedokończone 20.06.2002 r. część I Ojciec: Dzisiaj w naszym studiu gościmy pana dr Leszka Szcześniaka, który jest autorem ...
jedwabne_921.html 2003-02-17, 47145 bytes

GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" cz. II

nasza witryna GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" dr Andrzej Leszek Szcześniak, Radio Maryja - Rozmowy niedokończone 20.06.2002 r. część II   Ojciec: A może panie doktorze oddamy już teraz głos słuchaczom powoli? Nasz czas szybko biegnie, a do tych myśli powrócimy za chwileczkę. Słuchacz ...
jedwabne_922.html 2003-02-17, 54704 bytes

GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" cz. III

nasza witryna GLOBALIZM - "Komunizm XXI wieku" dr Andrzej Leszek Szcześniak, Radio Maryja - Rozmowy niedokończone 20.06.2002 r. część III   Judeopolonia Pan dr: Poruszył pan bardzo istotny temat. Książeczka "Judeopolonia" mówi o próbach stworzenia właśnie państwa Judeopolonii ...
jedwabne_923.html 2003-02-17, 49483 bytes

Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim

nasza witryna Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim Dr Andrzej Leszek Szcześniak okladka Tytul Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim Autor Dr Andrzej Leszek Szcześniak Miejsce wydania Radom Wydano w roku 2001 ISBN 83-88822-07-1 Wydawnictwo Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne ...
ksiazki_47.html 2002-12-25, 47189 bytes

Plan zagłady Słowian - Generalplan OST

nasza witryna Plan zagłady Słowian - Generalplan OST Dr Andrzej Leszek Szcześniak okladka Tytul Plan zagłady Słowian - Generalplan OST Autor Dr Andrzej Leszek Szcześniak Miejsce wydania Radom Wydano w roku 2001 ISBN 83-88822-03-9 Wydawnictwo Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne - POLWEN Adres wydawnictwa ...
ksiazki_59.html 2002-12-07, 25570 bytes

Holokaust

nasza witryna Holokaust Dr Andrzej Leszek Szcześniak okladka Tytul Holokaust Autor Dr Andrzej Leszek Szcześniak Miejsce wydania Radom Wydano w roku 2001 ISBN ISBN 83-88822-09-8 Wydawnictwo Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne - POLWEN Adres wydawnictwa 26-606 Radom ul. Wiejska 21 Tel: (048) 366 56 23 ...
ksiazki_57.html 2002-12-07, 34411 bytes

Plany utworzenia tzw. Judeo-Polonii

... gdzie indziej tolerancją i gościną Izraelitów zewsząd uciekających przed prześladowaniami do Polski. Fałsze i pseudoautorytety Dr Andrzej Leszek Szcześniak przypomniał w swym podręczniku prawdę o tych tak niebezpiecznych dla Polski planach, których na szczęście nie udało się zrealizować wrogo do nas ...
jedwabne_614.html 2002-10-13, 25216 bytes

Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim

nasza witryna Judeopolonia - żydowskie państwo w państwie polskim dr Andrzej Leszek Szcześniak   Z OBWOLUTY: Dla przeciętnego Polaka problem Judeopolonii po prostu nie istnieje, ponieważ nie było mu dane poznać prawdziwą historię swojej Ojczyzny. Najpierw totalitarne państwo, a teraz poprawne ...
jedwabne_645.html 2002-10-27, 45651 bytes

Nagonka na Polaków

... sprawców, nie wyczerpał dostępnych źródeł, a przede wszystkim nie dokończył ekshumacji. Stanisław Zawadzki Ustalenia IPN komentują: Doktor Andrzej Szcześniak, historyk Afera w Jedwabnem, bo nie można tego inaczej określić, to sprawa polityczna, ukartowana już od dłuższego czasu. Przede wszystkim z góry ...
jedwabne_722.html 2002-10-13, 14641 bytes

Oskarżenia bez ekspertyzy

... witryna Oskarżenia bez ekspertyzy Daniel Pawłowiec, "Nasz Dziennik", 13.03.2002   "Łajdactwo polityczne" - tak dr Andrzej Szcześniak skomentował fakt zarekwirowania jego książki przez warszawską policję. Kolejne wyjaśnienia Szcześniak będzie składał jutro. W niedzielę na warszawskim ...
jedwabne_695.html 2002-10-13, 4004 bytes

"Nowe niemieckie miasto Warschau"

nasza witryna "Nowe niemieckie miasto Warschau" Warschau muss sterben (Warszawa musi umrzeć) Adolf Hitler dr Andrzej Leszek Szcześniak, Nasza Polska, 18.09.2002   W rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego w TVP wystąpił pan Tomasz Nałęcz, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, który autorytatywnie ...
jedwabne_829.html 2002-10-13, 24800 bytes

Rewolucja światowa czy państwo narodowe?

nasza witryna Rewolucja światowa czy państwo narodowe? (Geneza wojny polsko-bolszewickiej 1918-1920) dr Andrzej Leszek Szcześniak, Nasz Dziennik, 14.08.2002   W maju 1985 roku nastąpiło na Zamku Królewskim w Warszawie uroczyste spotkanie dwóch mężów stanu: uwielbianego przez Zachód Michaiła Gorbaczowa ...
jedwabne_786.html 2002-10-13, 24614 bytes

Piąta kolumna nad Wisłą

nasza witryna Piąta kolumna nad Wisłą dr Andrzej Leszek Szcześniak, Nasz Dziennik, 07.09.2002   Czy z tragedii wielu narodów, jaką była druga wojna światowa, wyciągnięto odpowiednie wnioski? Trudno na to pytanie dać pozytywną odpowiedź. Entuzjaści fałszywego pojednania Z szumu propagandowego i ...
jedwabne_813.html 2002-10-13, 14253 bytes

Judeopolonia II czyli anatomia zniewolenia Polski

nasza witryna Fragment książki "Judeopolonia II czyli anatomia zniewolenia Polski" Dr Andrzej Leszek Szcześniak, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne s.c.   Informacja o książce z okładki: Historia dążeń komunistów do zdobycia władzy nad Polakami - od wojny polsko-bolszewickiej aż do ...
jedwabne_808.html 2002-10-13, 11688 bytes

Antypolonizm dla młodzieży (fragment)

nasza witryna Antypolonizm dla młodzieży dr Andrzej Leszek Szcześniak (fragmenty - calość pod adresem http://www.iyp.org/polish/history/jedwabne/antypolonizm_dla_mlodz   "Żydzi. Antysemityzm. Holokaust" Żbikowskiego Andrzej Żbikowski prostuje historię stosunków polsko-żydowskich jak ...
jedwabne_612.html 2002-10-13, 12529 bytes

Dialog podręcznikowy (artykuł prof. Macieja Giertycha)

nasza witryna Dialog podręcznikowy Prof. dr hab. Maciej Giertych, OPOKA W KRAJU (fragment)   Dialog podręcznikowy Prof. Andrzej Leszek Szcześniak, autor podręczników historii do szkół, ujawnił jak wyglądały uzgodnienia podręcznikowe między Polską, a Izraelem (Nasz Dziennik 4.VI.01) (patrz - Antypolonizm ...
jedwabne_29.html 2002-10-13, 11674 bytes

prof. Jerzy Robert Nowak, Nasz Dziennik, 2003-03-21

powrot