Blisko dwa lata temu Patrick J. Buchanan, jeden z liderów republikanów w USA, zapytaÅ‚: "Komu potrzebna jest ta wojna?". DziÅ› w bieżącym wydaniu "The American Conservative" zadaje pytanie: "Czyja to wojna?". I sam odpowiada: "Jest to wojna kliki tak zwanych neokonserwatystów, która usidliÅ‚a AmerykÄ™ i pcha jÄ… w seriÄ™ konfliktów, które Ameryce tylko mogÄ… poważnie szkodzić".

Podwójnie lojalni

Tim Russert, dziennikarz sieci ABC, niedawno zapytał Richarda Perle'a, wiceministra obrony, "w jakim stopniu wojna (z Irakiem) jest w interesie państwa Izrael?". Postawienie tego pytania wywołało szereg wypowiedzi neokonserwatystów, głównie Żydów, którzy uważają, że jako "żydowscy konserwatyści" związani z Izraelem są prześladowaną mniejszością. Z kolei Max Boot, dziennikarz "The Wall Street Journal", dodał, że strategia Busha opiera się na wskazaniach komitetu amerykańskich Żydów, drukowanych w piśmie "Commentary".
Dawid Brooks, zaciekły syjonista, dziennikarz "Weekly Standard", pisze, że poparcie dla Izraela naraziło go na potok antysemickich wypowiedzi, i powiada, że antysemityzm prosperuje dziś w USA wśród ludzi z lewicy i z prawicy, którzy sprzeciwiają się wojnie - a jest ich wielu - i twierdzą, że Bush jest "na smyczy" Ariela Szarona.
Lawrence Kaplan piszący w "New Republic" martwi się, że neokonserwatyści są jadowicie oskarżani o podwójną lojalność - jednocześnie wobec USA i Izraela. Pyta, jak można bronić się przed oskarżeniami opartymi głównie o jego żydowskie pochodzenie. Nie ma możliwości takiej obrony. Na to odpowiedział Mickey Klaus: Lawrence Kaplan gra kartą antysemityzmu, żeby zdyskredytować przeciwników, oskarżając ich o rasizm, i w ten sposób zamknąć obiektywną dyskusję o nadchodzącej wojnie. Buchanan dodaje od siebie: "Atakujemy neokonserwatystów nie dlatego, że w większości są Żydami, ale dlatego, że podjudzają do wojny szkodliwej dla Ameryki".
Profesor Stanley Hoffman z Uniwersytetu Harvard pisze w "New Republic", że wśród podżegaczy wojennych ważną rolę odgrywają ci, którzy twierdzą, że potrzeby Stanów i Izraela są identyczne. Ludzie ci oceniają politykę rządu w Waszyngtonie jedynie z tego punktu widzenia: "Czy jest ona dobra dla Izraela?". Ta zasada charakteryzuje strategię Paula Wolfowitza, Richarda Perle'a i Douglasa Feitha, określanych jako "Likudniks", a to dlatego że ich plany wojenne są identyczne z planami ekstremistów z izraelskiej partii Likud.

Wojna światów

Dla Buchanana nadszedł obecnie moment ujawnienia prawdy, kiedy Ameryka decyduje się, czy zacząć całą serię konfliktów na Bliskim Wschodzie i rozpętać prawdziwą "wojnę między cywilizacjami" - przed tym ostrzega profesor Samuel Huntington z Harvardu. Mówi on o nadchodzącej tragedii narodowej i katastrofie dla USA, zwłaszcza gdy "Kabała", czyli grupa najbardziej wpływowych polityków z administracji prezydenta Busha, prze ku wojnie, która jest zupełnie sprzeczna z interesami Ameryki.
Dawniej, przed utworzeniem państwa Izrael, islam patrzył na Amerykę jako na główne źródło pomocy w walce z prześladowaniami muzułmanów przez Rosję, Chiny i inne imperia kolonialne. Dziś, z powodu wpływów syjonistów w Ameryce, wszystko się zmieniło.
W tym miejscu warto przypomnieć, że obecne kłopoty na Bliskim Wschodzie w dużej mierze rozpoczął Stalin, kiedy z początkiem zimnej wojny nakazał A. Gromyce, sowieckiemu ministrowi spraw zagranicznych, akcję w ONZ mającą na celu stworzenie państwa żydowskiego w Palestynie. Żeby pozbyć się mandatu brytyjskiego w Palestynie i jednocześnie dostarczyć ludzi potrzebnych do walki o żydowskie państwo, sprowokował pogromy organizowane przez NKWD na ludności żydowskiej we wszystkich krajach satelickich (w tym w Polsce). W latach 1945-46 odbyło się ponad dziesięć takich pogromów, m.in. w Budapeszcie aż cztery. Zajścia antyżydowskie w Kielcach 4 lipca 1946 r. jako jedyne zostały przedstawione w prasie światowej. Posłużyły do wszczęcia antypolskiej kampanii na światową skalę. Wszystkie te pogromy miały zmusić Żydów do ucieczki na Zachód. Wyjeżdżali przez wyłącznie dla nich otwarte przejścia graniczne przez "żelazną kurtynę". (podkr. - red. NW) Tym Żydom, którzy zdolni byli do walki w Palestynie, Moskwa dostarczyła bezpłatnie czeską broń, za którą do dziś rząd izraelski oficjalnie dziękuje Rosji przy każdej okazji.
Tuż po utworzeniu w 1948 roku państwa izraelskiego, głównie dzięki Sowietom, Moskwa zaczęła grać kartą arabską w celu blokowania dostaw nafty na Zachód. Od 1967 roku Ameryka coraz bardziej była uwikłana po stronie Izraela - na początku zwłaszcza przeciw Arabom ulegającym wpływom sowieckim. Doszło do tego, że dziś syjoniści żydowscy i chrześcijańscy kontrolują politykę zagraniczną USA.

Niewygodna prawda

Dnia 1 marca 2003 r. "The New Observer" podał do wiadomości, że kongresman Jim Moran ze stanu Wirginia zrezygnował z przywódczej pozycji w partii demokratycznej na żądanie góry partyjnej. Stało się to z powodu "skandalu", jaki wywołał, wskazując na rolę Żydów amerykańskich w podjudzaniu do wojny. Zdaniem Jima Abramsa, dziennikarza z "The Associated Press", Moran miał powiedzieć: "Nie przygotowywalibyśmy wojny z Irakiem, gdyby nie silny nacisk polityczny Żydów (...). Przywódcy żydowscy mają dość wpływów, by zmienić kierunek, w którym idziemy [ku wojnie] i powinni tej zmiany dokonać" - czyli innymi słowy nie dopuścić do wojny.
Jim Moran, siedmiokrotnie zasiadający w Kongresie, obecnie stara się ratować swoją karierę polityczną, wyrażając skruchę przed kamerami telewizyjnymi za swoją nietaktowną wypowiedź w stosunku do Żydów. Zażądały tego żydowskie organizacje i politycy. Najwyraźniej upokorzenie Morana ma służyć jako lekcja dla innych polityków amerykańskich, ponieważ już sześciu Żydów, kongresmanów partii demokratycznej, przyłączyło się do prezydenta Busha i żądają, żeby Moran nie kandydował w nadchodzących wyborach w 2004 roku.
Senator Joe Lieberman, który jest ortodoksyjnym Żydem, chce ubiegać się o reprezentowanie partii demokratycznej w następnych wyborach na prezydenta USA. Lieberman powiedział, że wypowiedź Morana była "bezpodstawna, szydercza i obraźliwa". Lieberman ma duże szanse kandydować w następnych wyborach jako demokrata przeciwko prezydentowi Bushowi. Poprawność polityczna w Ameryce nie pozwoliła Moranowi na "bezkarne" (bez szykan) mówienie prawdy niewygodnej dla żydowskiej grupy nacisku, znanej obecnie w Ameryce pod nazwą "Kabała", która posługuje się "kabałą polemiczną", żeby Amerykę wciągnąć do wojny wbrew interesom tego kraju.
Tak więc Buchanan oskarża teraz "Kabałę" syjonistyczną w Ameryce nie tylko o spisek z Izraelem, żeby zacząć wojnę z Arabami i zniszczyć ugodę zawartą w Oslo, lecz także o perfidne psucie dobrych stosunków USA z państwami arabskimi, które popierają prawo Palestyńczyków do samoobrony. Odpiera przy tym zarzut, że słowa krytyki dyktuje rasowa nienawiść przeciw wszystkim Żydom. W rzeczywistości takie zarzuty są stawiane przez tych, którzy mają na sercu dobro Ameryki i nie chcą podporządkowywać polityki Ameryki zaborczemu Izraelowi rządzonemu dziś przez ekstremistów syjonistycznych z partii Likud.

prof. Iwo Cyprian Pogonowski, Nasz Dziennik, 2003-03-19

powrot