Judeopolonia

Pan dr: Poruszył pan bardzo istotny temat. Książeczka "Judeopolonia" mówi o próbach stworzenia właśnie państwa Judeopolonii, taka oficjalna nazwa była pod patronatem Niemców. I to jest tylko pierwsza wojna światowa. Właściwie ta koncepcja już się zawaliła w momencie, kiedy Niemcy i Austro-Węgry podjęły decyzję o powołaniu Królestwa Polskiego, tzn. 5 listopada 1916 r. Potem to już tak kulało wszystko, jeszcze jakieś próby reaktywowania, ale Niemcy woleli postawić na polskie mięso armatnie, zresztą im się to nie udało niż zapuszczać się w tworzenie tej Judeopolonii. Natomiast istnieje drugi, inny problem: stworzenia państwa przy pomocy Bolszewików. Mówimy na razie ogólnie "państwa", bo to było różne i różne formy przybierało. I to się już zaczęło od momentu, kiedy Bolszewicy doszli do władzy.

Rozmowy bolszewicko-niemieckie w Brześciu 16-go stycznia 1918 r.

Pierwszą próba to było przedsięwzięcie podjęte dokładnie 16-go stycznia 1918 r.: państwo polskie nie istnieje, istnieje tylko Królestwo pod patronatem Niemiec i Austro-Węgier. Istnieje korpus Dowbora-Muśnickiego w Rosji, ale państwo Polskie ma powstać za 10 miesięcy. Co robią Bolszewicy i Niemcy. Otóż tego 16-go stycznia dochodziło do dwóch spotkań. Jedno spotkanie to jest w Brześciu tam gdzie było Oberkomando der Ost czyli naczelne dowództwo niemieckie, przyjeżdżają Bolszewicy wysokiej klasy i dochodzi do podjęcia pewnej uchwały. Otóż rozmowy bolszewicko-niemieckie miały doprowadzić do pokoju, ale tak były duże rozbieżności, że Bolszewicy i Niemcy zerwali z sobą układ, zawarli tylko ten jeden jedyny 16 stycznia układ wymierzony przeciwko państwu polskiemu, które nie istnieje. W układzie tym było powiedziane, jak wspólnie będą przeszkadzali, żeby powstała armia Polska, jak będą oskarżali Polskę o imperializm i jeżeli wojsko polskie wejdzie na tereny Litwy, Ukrainy, czy Białorusi, to nie tylko Bolszewicy, ale i Niemcy będą zwalczać to wojsko i odwrotnie, jeżeli wojsko polskie miałoby gdzieś na Zachód się udać i rozpocząć walki z Niemcami, będzie zwalczane przez Niemców i Bolszewicy pomogą. Co więcej, ustalono, że obie wysoko umawiające się strony będą przeciwdziałały rozwojowi polskiej gospodarki i będą przeszkadzały w ustalaniu polskich granic. Rzecz wręcz niebywała.

Feliks Edmundowicz Dzierżyński - Aleksjej Chromow twierdzi, że prawdziwe nazwisko to było Rufin

Kto jest wśród tych Bolszewików? Jest kilka postaci z rządu. Jest między innymi Feliks Edmundowicz Dzierżyński, którego polskość zakwestionowali Rosjanie. Aleksjej Chromow w książce "Biografia Dzierżyńskiego", wydana przez Progres w 1985 roku, twierdzi, że prawdziwe nazwisko to było Rufin, że kupcy Rufinowie wykupili majątek Dzierżyńskich zesłanych na Sybir, ale to taka dygresja mała, to specjaliści historycy ustalą. Był Mojżesz Uricki w tej delegacji. To był jeden z głównych dowódców Czeki, nazywano go rzeźnikiem Leningradu, z uwagi na jego mordy dokonywane na mieszkańcach Leningradu. Był naczelny dowódca ówczesnego wojska sowieckiego, to była jeszcze gwardia, to nie była nawet jeszcze Armia Czerwona i paru podobnych ludzi, w tym kilku pochodzenia żydowskiego. To była pierwsza tego dnia konferencja.

Druga konferencja 16-go stycznia 1918 r. - współdziałanie Niemców i Bolszewików w tępieniu Polskiej Organizacji Wojskowej

Jednocześnie tego samego dnia odbyła się konferencja w drugim miejscu, w dowództwie Armii Czerwonej. Nie podano miejsca, nie znamy go. Przedstawicielem Niemiec był major Belke. Otóż tam w tym drugim miejscu ustalono współdziałanie armii niemieckiej, czyli "obrostu" Oberkomando der Ost, bo tak ją oficjalnie nazywano, z Bolszewikami w tępieniu polskiego POW, czyli Polskiej Organizacji Wojskowej. Wyraźnie powiedziano w tym drugim układzie, że będzie do rozstrzeliwań włącznie, czyli do fizycznej likwidacji. Powtarzam, jest to na dziesięć miesięcy przed powstaniem państwa polskiego. Co się dzieje dalej? Wysokie umawiające strony tylko ten jeden punkt zawierają i się rozchodzą, pokłóciły się. Wtedy uderzenie Niemiec na Sowiety, podejście, bitwa pod Narwą i Pskowem, zwycięska dla Niemców, zajęcie kawałka Ukrainy i po długim czasie, wysokie umawiające się strony znów zjeżdżają do Brześcia, i w lutym i marcu podpisują dwa układy z Ukrainą i z Rosją Sowiecką. To był początek współpracy niemiecko-bolszewickiej. Ale dlaczego tu mówimy o tym? Dlatego, że w delegacji rosyjskiej większość stanowili Żydzi. I to Żydzi tego typu co Uricki. Tam są wymienione ich wszystkie nazwiska w podpisie pod tym układem.

17 listopada 1918 r. Lenin wydaje rozkaz ażeby Armia Zachodnia ruszyła na wschód, na Polskę

Co dzieje się dalej? Otóż w roku 1918, dokładnie 17 listopada, Lenin wydaje rozkaz, ażeby Armia Zachodnia, oczywiście armia sowiecka, czerwona, ruszyła na wschód i żeby rozpoczęła czerwony marsz. Czyli 6 dni po powstaniu państwa polskiego to jest. Armia Zachodnia, ma na razie trzy dywizje, 18 tysięcy ludzi rusza na Zachód. Dowodzi Miaszmikow. I ten okres możemy uznać za początek wojny polsko-bolszewickiej. Dlaczego? Jak mówiłem państwo polskie miało 6 dni, kiedy armia ruszyła. 7 i 8 grudnia 1918 r. dwa dekrety naczelnika. Jeden dekret o włączeniu polskich samoobron do Armii Polskiej, w skład armii. Drugi dekret dotyczył stworzenia dowództwa kresowego, tych polskich samoobron. I od tej pory już można powiedzieć że Armia Czerwona, która idzie i próbuje zmiatać po drodze polskie samoobrony, zresztą niewielkie, jest w stanie wojny z Polską. Zachodnia dywizja strzelców tzw. polska, bo tam było dużo ludzi pochodzenia polskiego, dochodzi do Wilna, wspierana przez inne, trzy dni polska samoobrona broni Wilna, to już jest rok 1919 i od 2 do 5 stycznia, a jeszcze wcześniej 28 grudnia polska samoobrona wileńska pod dowództwem Mokrzeckiego rozbija jaczejkę bolszewicką, no jaczejka to trochę za drobno powiedziane, bo jaczejki to małe grupy, samoobronę bolszewicką w Wilnie, która mała przejąć władzę. Na czele stał Mickiewiczius Kapsukas. I już się ogłosili, że 15 grudnia, że mają władzę i mają Litwę bolszewicką. Polacy to likwidują 28 grudnia 1918 roku, przepędzając resztki Niemców, którzy cofnęli ten rząd litewski. Z kolei Taryba, bo powstał taki z demokratycznych sił litewskich ewakuował się do Kowna. Polacy mieli władzę w Wilnie do 5 stycznia, kiedy to właśnie Armia Zachodnia wyparła polską samoobronę. Z tym wiążą się ciekawe takie rzeczy. Otóż piechota polska została internowana przez Niemców, bo taki był układ. Oddała broń, Niemcy przewieźli przez swoje tereny i wypuścili potem tą polską piechotę w Białymstoku i oddali częściowo broń. Natomiast jazda polska pod dowództwem dwóch braci Dąbrowskich rozpoczęła kmicicowy rajd na tyłach sowieckich już garnizonów, przez dwa tygodnie napadała, siekła, zdobywała miasta, znikała i dopiero po dwóch tygodniach dotarła do Polaków w Białymstoku. Ale to jest ten pierwszy okres. Okres, kiedy Armia Czerwona realizuje marsz czerwony. Ten czerwony marsz został przyhamowany warunkami, na jakie trafiła armia sowiecka, tzn. opór jaki musiała pokonywać, a ponieważ na razie była jeszcze niezbyt duża, to to pokonywanie polskich samoobron było jeszcze trudne.

Drugi etap ataku Bolszewików na Polskę. Lenin wydaje rozkaz operacji "Wisła"

Drugi z kolei taki etap ataku Bolszewików na Polskę to jest 12 stycznia 1919 r., kiedy Lenin wydaje rozkaz operacji "Wisła". Co ma być w tej operacji dokonane? To jest operacja, żeby dojść nie tylko do Wisły, jak sama nazwa wskazuje, ale szukać połączenia z Niemcami rewolucyjnymi ze Spartakusem. Spartakus wywołał wtedy rewoltę w Berlinie. Ale ten dzień 12 styczeń był dniem, kiedy zostaje zamordowana Róża Luksemburg i Karl Liebknecht przez oddziały, specjalne oddziały niemieckie, które składały się z oficerów, podoficerów i nie uległy demoralizacji i chęci powrotu do domu i potem walczyły na Śląsku z Polską. I to był ten 12 styczeń.

Powstrzymanie "czerwonego marszu"

Polacy się mobilizują szybko, tworzą armię błyskawicznie. W momencie, kiedy Polska powstawała było około 23 tysiące rozrzuconych po kraju ludzi mających różne karabiny, różne mundury, różne komendy i wszystko obce. W 1919 r. na początku jest już mała zorganizowana armia. I armia polska po porozumieniu z Niemcami przekracza linie niemieckie w rejonie Białegostoku, mniej więcej i tworzy front. W lutym 14 i 17 dochodzi do pierwszych starć polsko-bolszewickich, już armii regularnej, ale w tej armii regularnej już są samoobrony wileńskie włączone, które się automatycznie włączyły. I 14 i 17 lutego pod Maniewiczami i Berezą Kartuską, Polacy pokonują Bolszewików, powstrzymują czerwony marsz.

Ojciec: A zatem taka jest to geneza tego, co my znamy, powiedzmy tak potocznie z historii, mianem wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. To się zaczęło tak, jak to pan doktor tutaj mówi, w roku 1918 , prawda? Jeszcze, prawda sześć dni po powstaniu państwa polskiego, rozkaz Lenina.

Słuchacz: Mówi Stanisław z Niemiec. Serdecznie gratuluje panu doktorowi, że mówił tak szybko, właśnie ten czas od 1918 r. i następne dwa lata, ponieważ to jest bardzo okres zafałszowany, szczególnie dla pokoleń Polaków, które wychowały się w komunistycznej Polsce i nie miały możności poznania prawdziwej historii. Niestety, te fałszerstwa siedzą bardzo głęboko, o tym wszystkim bardzo wiele ludzi nie ma pojęcia. Krótko tutaj chciałem się odnieść do właśnie finansowania przez Kurta von Schroedera. Właśnie w jego pałacu doszło do spotkania pomiędzy Hitlerem a von Pappem. I to było bardzo decydujące spotkanie, ponieważ za przyszłe zlecenia zbrojeniowe, które Hitler obiecał, za pośrednictwem bankierów żydowskich, doszło do opanowania władzy przez Hitlera w całych Niemczech, która się później odwróciła, jak wiemy, po różnych etapach przeciwko Żydom, ale jednak nie tylko to spotkanie, które w 1933 r. się odbyło, ale i późniejsza współpraca, np. pomiędzy organizacjami żydowskimi w Niemczech, które bardzo silnie popierały wyjazd z Niemiec Żydów do wtedy jeszcze nie istniejącego Izraela, państwa, ale do Palestyny, a było to finansowane właśnie z kasy Hitlera. O tym się dzisiaj zupełnie także nie mówi i tak jak nie mówi się o wielu osobach, które po prostu bardziej umiejętnie, jeśli nie w pierwszym rzędzie, to w drugim budują dzisiejszy globalizm. Ja chciałbym przypomnieć tutaj ostatnie fakty, a więc z przed dwóch dni to była tutaj wizyta kanclerza Schroedera w Polsce i spotkanie z premierem Polskim, Millerem. Obydwaj, jak wiemy, socjaldemokraci, po prostu polski premier to jest były komunistyczny sekretarz, obecnie nazywający się socjaldemokratą, natomiast Schroeder odgrywa umiejętnie swoją politykę, właśnie z tymi socjaldemokratami po to, żeby umocnić wpływy niemieckie, bo obojętne czy to są socjaldemokraci, czy tak zwana prawica niemiecka, obydwie strony mają ciągle za zadanie właśnie przeprowadzać globalizację pod dyktando niemieckie. Tutaj chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz, że w Niemczech Niemcy bardzo popierają globalizację, jeśli oni globalizują inne kraje, jak np. wschód Europy, czyli Polskę przede wszystkim. Natomiast, jeśli im się coś dzieje, to zaczyna się stawianie pytań. Tutaj można zwrócić uwagę, na przykład, na ostatnie wydarzenia, to jest takie bardzo duże wydarzenie, jak upadek wielkiego koncernu budowniczego Holzmanna, gdzie przepisy Unii Europejskiej nie pozwoliły pomóc Niemcom, rządowi niemieckiemu, na to żeby ten koncern uratować, a jednocześnie 20 tys. miejsc pracy zostało w swojej większości zniszczone. I tutaj zaczynają się pytania, czy rzeczywiście powinniśmy tę globalizację tak popierać. Tych pytań, niewygodnych, związanych między innymi z bardzo wielkimi wpływami Żydów na całym świecie, jest coraz więcej. Ja tutaj nie chciałbym się rozwodzić dużo, ale ostatnio wiceprzewodniczący partii tzw. wolnych demokratów, Moellemann, bardzo krytycznie się wyraził o wojnie w Izraelu, a jeśli się politykę Sharona krytykuje, to już jest to przez tzw. Centralna Radę Żydów w Niemczech, organizację, która dba o interesy przede wszystkim żydowskie w Niemczech, bo taka jest jej rola. Oni po prostu ustalają, gdzie są granice tzw. antysemityzmu i kto jest antysemitą, a kto nie? To jest bardzo dziwna gra. Cała siła mediów niemieckich, bo tutaj też zostało zadane pytanie: No tak skoro tak daleko doszliśmy w bezkrytycznym podejściu do tego, co się dzieje w Izraelu, to w takim razie, co mówią media, co myślą ludzie? To jest bardzo dziwna sprawa, ponieważ przedwczoraj jeszcze doszło do tego, że jeden z polityków, były minister w poprzednim rządzie, jeden z polityków tzw. chrześcijańskiej demokracji, tzw. zaznaczam, bo tutaj w słowie "chrześcijański" bardzo niewiele znaczy, albo w ogóle. Blüm po prostu powiedział, że trzeba bardzo uważnie się przypatrzeć polityce tej, która się dzieje, która jest robiona przez rząd Izraela i właśnie na całym Bliskim Wschodzie i w świecie. Ja jeszcze chciałbym dodać na koniec, że ten bank, który finansował Hitlera, istnieje do dzisiaj w Niemczech. A jeszcze ostatnie spotkanie: podczas pobytu we Wrocławiu, pan Miller oraz kanclerz Schroeder co zrobili po otwarciu nowego ośrodka wpływów w Polsce, jakim jest to Centrum Badań Europejskich i Polskich przy Uniwersytecie Wrocławskim? Później, na zakończenie wizyty pojechali na cmentarz Żydowski, ażeby złożyć wieniec na grobie twórcy socjaldemokracji, Ferdynanda La Sala, czyli po prostu wszystko się powtarza. Dziękuję, panie doktorze i do usłyszenia. Szczęść Boże

Judeopolonia, albo Judeobolszewia

Pan Dr: Dziękuję. Teraz ja może troszeczkę odbiegnę od naszego tematu i coś innego powiem, właśnie o Wrocławiu i o tym, co się próbuje tam.

Ojciec: Właśnie, to o czym mówił pan Stanisław, to się ściśle wiąże z próbą zbudowania Centrum do spraw Wypędzenia, czy Wypędzeń, deportacji. W świetle tej dzisiejszej rozmowy, tego o czym pan dzisiaj mówił, panie profesorze, czy też o tym, co dopowiadają słuchacze, to centrum jawi się jako taka kolejna na wielką skalę próba wielkiego fałszerstwa historii najnowszej. Nie wiem, czy ja dobre wyciągam wnioski

Pan dr: Bardzo dobre. Tak, ja tutaj szukam pewnego pisma, które mam. Otóż może wyjaśnijmy sobie skąd jedna Judeopolonia, skąd druga Judeopolonia, a raczej Judeobolszewia się szykowała. Bo ja mówiłem tu tylko o początkach tego, a to jest problem o wiele większy niż był z Judeopolonią. Bo w zależności od czasu, albo to miała być Judeopolonia, albo Judeobolszewia. Czym się różnią? Otóż Judeopolonia to jest, przy współpracy jakiejś Polaków, władza żydowska. Natomiast Judeobolszewia, to władza nad Polakami, ale bez Polaków. I te koncepcje się przewijały i długo by tu można mówić na ten temat. Ale co było celem Żydów? Po prostu rozrzuconych tu, w diasporze w Europie Środkowo-Wschodniej, żeby zjednoczyć. Ta koncepcja Judeopolonii z 1914 r. robiła to idealnie. Dlatego, że od Morza Bałtyckiego do Morza Czarnego, ze stolicą w Lublinie byłaby ta Judeopolonia i jednoczyłaby wszystkich Żydów, zarówno rosyjskich, ukraińskich, jak i polskich tutaj, no i przy okazji panowania nad Polakami, Litwinami, Ukraińcami, Białorusinami, zniszczenie tych krajów w imię interesu żydowskiego, żeby Żydzi zjednoczeni byli.

19-go września 1939 r. Himmler ogłosił o próbie stworzenia państwa żydowskiego na ziemiach między Wisłą a Bugiem

Druga koncepcja: przy pomocy Bolszewików to samo, tylko, że w drugą stronę. Potem była jeszcze trzecia, np. 1939 r., 19-go września, Himmler na odprawie dowódców ogłosił o próbie stworzenia państwa żydowskiego na ziemiach między Wisłą a Bugiem. Miało to być państwo, podwójną nazwę wtedy użyto jako Reichs Getto, czyli getto rzeszy, albo rezerwat, w którym by byli Żydzi, częściowo i Polacy. Stolicą znów miał być Lublin, to na pamiątkę Sejmu Czterech Ziem, który do roku 1768 funkcjonował w Polsce. Sejm żydowski zszedł ze sceny politycznej, rozsypał się sam, bo zaczęły się tam różne machlojki, wewnątrz kłótnie, okradanie się nawzajem, więc się rozleciał. To była kolejna koncepcja, czyli mamy tu pierwszą rzecz, że wszystko tu ma zjednoczyć tych Żydów, którzy są na tych ziemiach, żeby żyli w jednym państwie. W tej chwili globalizacja ma to samo, tylko w drugą stronę. Akurat Rosji się nie bierze już pod uwagę, bo tam już jest ich niewiele i powyjeżdżali do Izraela.

Projekt stworzenia Centrum Wypędzonych we Wrocławiu

A teraz wróćmy do tego Wrocławia. Proszę Państwa, istnieje zjawisko zauważane przez Hannę Ahrendt, przez Hirshwelda i przez wielu Żydów. Nieprawdopodobna okazuje się miłość do Żydów, do Niemców. To było w czasie Judeopolonii, to było w czasie drugiej wojny światowej, to jest teraz. Kto jest projektantem tego? Kto rządził? Pan Michnik i pan Krzemiński. Projekt stworzenia Centrum Wypędzonych, oczywiście, pomnika i nie tylko. Ale co w tym jest i co pan Miller - "polski" premier robi. Otóż byliby to Niemcy, którzy w 1945 r. wyemigrowali na Zachód, pod przymusem zresztą, i byliby to Polacy, których Sowieci wysiedlili po 1945 r. Koniec. A gdzie tu jest miejsce dla Polaków wysiedlonych w 1939 r.? Gdzie tu jest miejsce dla Polaków deportowanych na ziemiach polskich i nie tylko polskich w różne miejsca? Polaków wysiedlonych było około 2,5 mln. Oczywiście to były wysiedlenia z ziem przyłączonych do Rzeszy, to były wysiedlenia w związku z poligonami. I nieznane nam bliżej cyfry wysiedleń wojennych, te nie były rejestrowane. Czyli rejestrowanych 2,5 mln. Dalej to jest 2 mln 875 tysięcy Polaków na robotach w Rzeszy, na robotach przymusowych. To jest też forma deportacji. Wiele z tych osób nie wróciło już, wiele straciło tam zdrowie, mamy drugą już cyfrę, mamy trzecią cyfrę, o której pan Michnik i pan Krzemiński zapomnieli, deportowanie Żydów w 1939 r., mniej więcej, no troszkę mniej Polaków deportowanych było z ziem przyłączonych do Rzeszy, bo mniej ich było zresztą tam, ale były innego typu deportacje, o których się już tu nie mówi. Było to 20 tysięcy Żydów deportowanych z Czechosłowacji, Austrii i Śląska. Pierwsza fala, którą Einsatzgruppen i generał Strekenbach przerzucił za San. Bo chcieli wykorzystać te zmiany graniczne, jak najwięcej Żydów dać Rosjanom. Kiedy ci Żydzi obrabowani ze wszystkiego próbowali się przeciwstawiać, wtedy Einsatzgruppen masakrowała ogniem karabinów maszynowych. Pan Michnik i pan Krzemiński o tym zapomnieli. Druga, podobna około 20 tys. ludzi-północne Mazowsze, również wykorzystali czas, że Wehrmacht zajął te tereny i ma je przekazać później Związkowi Sowieckiemu, wykorzystali Niemcy do dwóch następnych grup, liczących również około 20 tys. i do przerzucenia ich za Narew. Znów pan Michnik z panem Krzemińskim o tym zapomnieli. W 1939 r. odbywały się deportacje Żydów i powstały trzy pierwsze getta. Zresztą getta powstawały przez całą okupację i były różnego typu. Były to getta ścisłe, tj. np. Warszawa czy getta moralne, takie jak Sosnowiec, gdzie obowiązywały ustawy norymberskie, a nie było murów ani tego, co w normalnych gettach. I tu znów ci panowie robią szwindel wielki historyczny. Drugie, kim byli ci wypędzeni? Otóż w 1945 r., kiedy 12 stycznia ruszył front, Himmler wydał rozkaz deportacji Niemców na Zachód. Rozkaz był bezwzględny, bezwzględnie należało go wykonywać, ucieczka przed frontem. Oczywiście, część Niemców samorzutnie to robiła, ale rozkaz Himmlera był obowiązujący. Sami Niemcy piszą, że w czasie zimowych deportacji zginęło około 2 mln Niemców. Nie umiem ustosunkować się do tego, czy to jest prawdziwe, czy nie, ale podaję niemieckie dane. Były takie fakty, że czołgi niemieckie masakrowały własnych ludzi na drogach, jeżeli im przeszkadzali, spychały, bo wiadomo, jak czołg zepchnie, to nic nie zostaje z tego, co było na jezdni. Takie drastyczne niektóre przykłady opisywane w literaturze, jak zatopienie statku", na którym było 6 tys. ludzi, bezbronnych cywilów. Jak na Mazurach topienie w jeziorach, kiedy lód się załamywał pod całymi kolumnami, była to gehenna ludności niemieckiej rzeczywiście. Ale nie miało to nic wspólnego z tzw. "wypędzeniem przez Polaków", ci panowie zapominają o tym.

Ojciec: A no właśnie i tutaj, panie doktorze, na tym polega to na wielką skalę fałszerstwo historii współczesnej. Taki pomnik, czy takie centrum powinno chyba bardziej dla wypędzeń ludności niemieckiej powstać, chyba w Berlinie, bo stamtąd ten rozkaz Himmlera przyszedł, stamtąd przyszły też rozkazy Himmlera i Hitlera o deportacjach ludności polskiej i żydowskiej, czy też innej z różnych terenów właśnie zajętych przez Niemcy i to jest, po prostu, taka kwestia. Natomiast sytuowanie tego we Wrocławiu, czy gdziekolwiek indziej sugerowałoby, że ofiara nagle teraz, w myśl poprawności politycznej staje się katem i przestępcą. Chociaż przestępcy i kaci, mordercy są gdzie indziej. Może odbierzmy kolejny telefon w naszej rozmowie.

Słuchacz: Jestem z Zielonej Góry i tę gehennę właśnie przeszedłem, od Sybiru, bo jestem z 1919 roku. Mnie chodzi o jedną rzecz, o tych Niemców, jak to się mówi, wypędzonych, nikt nie miał wypędzenia. Nas też wypędzali w 1800, w 1900, w 1940 r. wypędzili z ziem i nic się o tym nie mówi. Ja jestem urodzony, jak to się mówi, od 1410 roku, mój ród tam jest. Z tymże mój ród rzeczywiście pochodzi z Kujaw Opolskich, no i Żydzi krzyczą, że im ziemia się należy. Im się tu nic nie należy w Polsce. Polska jest dla Polski, nie dla Niemców, ale dla Polaków. A ci, co rządzą, to nie są Polacy. Jak oni sobie wyobrażają, że gdyby Polacy byli mądrzy, to poszliby wszyscy do wyborów i wybraliby Polaków. Żeby ludzie myśleli, to by całkiem inaczej było w Polsce. Ja słyszałem, że Żydzi znów chcą, jak to się mówi, na lubelszczyźnie zrobić swoje państewko, to już była kiedyś mowa, tylko, że ja nie mogłem się dodzwonić. Ja tu słyszę, że w szkołach nie uczą prawdziwej historii, na studiach nie uczą prawdziwej historii. Mówią, że u nas w szkole tego nie uczą i ja zawsze im mówię, że jeśli historii nie znasz Polski, to nie jesteś Polakiem, bo nie wiesz co znaczy ziemia, jak nasi ojcowie bronili tej ziemi. Od Mieszka I jaka Polska była, przez Chrobrego i Łokietka i innych, jaka ta Polska była duża. Jeszcze co? O Królewcu nic nie gadają. Królewiec to jest od wieków nasza ziemia.

Wypędzenie, przesiedlenie i przymusowe przesiedlenie

Pan dr: Używaliśmy tutaj terminu tylko "wypędzeni", w literaturze niemieckiej są trzy terminy: jest to tzw. "przesiedlenie", dalej "przymusowe przesiedlenie" i trzecie właśnie "przepędzenie". Niemieccy porządni historycy używają tych trzech terminów w odniesieniu do określonego procesu. Jeżeli to było wysiedlenie przez Himmlera, to jest wypędzenie, jeżeli to jest z nakazu aliantów tak, jak się odbyło przesiedlenie Niemców z Ziem Zachodnich, to było przesiedlenie, albo przymusowe przesiedlenie. Panowie Michnik i spółka już tych słów nie używają, tylko wypędzenie dla nich jest.

Polsko-niemickie komisje podrecznikowe

Przez wiele lat pracowała polsko-niemiecko-zachodnio-sowiecka komisja podręcznikowa i polsko-NRD-owska komisja podręcznikowa. Były to dwie odrębne Komisje, mające na celu prostowanie treści niemieckich w polskich podręcznikach i vice versa, treści polskich w niemieckich podręcznikach. I o ile np. po komisji polsko-NRD-owskiej pozostały wyraźne ślady, jak wprowadzenie przez NRD-owców rzeczy, których nie ma w żadnych innych, "General-Plan-Ost", polskie tajne nauczanie, polska partyzantka przed jeszcze atakiem na ZSRR, o tyle w rozmowach polsko-zachodnio-niemieckich zachodziły inne procesy. Co to znaczy "inne procesy"? Najbardziej przeszkadzało w ustaleniu tych treści części polskiej komisji. Wśród Niemców była grupa rzetelnych naukowców, ludzi którzy interesowali się Polską i pisali o Polsce, i skłonni byli wiele rzeczy zrobić, np. taki Klessmann. Do dziś jego książka opisująca politykę narodowych socjalistów, czyli politykę kulturalną i opór narodu polskiego przeciwko tej polityce kulturalnej, czyli niszczeniu polskiej kultury. Odpowiednika Klessmanna nie mamy w Polsce. Ale część polskiej komisji psuła cały interes. Mówię to wyraźnie, a są to mi rzeczy bardzo dobrze znane. Dziś ta komisja istnieje nadal. Ostatnio wydała książeczkę taką w zeszłym roku, czy na początku tego "Stosunki polsko-niemieckie w XX wieku". Jest to książeczka, o której można powiedzieć, że skandaliczna. Przygotowana właśnie pod to "wypędzenie" we Wrocławiu, czyli pod tych przepędzonych z Wrocławia, z zafałszowanymi liczbami. Kto stoi na czele tej komisji przygotowywany od dawna? Ano jeden z tych, o których wspominałem, polski Żyd który ma na celu zniekształcanie tej historii. To są rzeczy skandaliczne w tej chwili już.

obojętnie czy rządzili SLD, czy PSL, czy AWS polityka w głównej swojej osi się w ogóle nie zmieniała

Ojciec: Panie doktorze, tutaj pan Jan z Zielonej Góry mówił także o wyborach, co prawda samorządowych, ale ja tutaj powracam myślą do tego, co powiedział pan wcześniej, o tym że także i u nas na wzór Stanów Zjednoczonych stworzono tzw. Radę Stosunków Zagranicznych, jej odpowiednik w Stanach Zjednoczonych, jak Biuro Rezerw Federalnych miało ogromny, wg tego, co pan powiedział, ogromny wpływ na politykę gospodarczą, finansową, zagraniczną, a także na obsadzanie najwyższych urzędów w państwie. Tak, gdy teraz patrzę na te ostatnie dziesięć lat historii w Polsce, to chyba widać to jasno, że obojętnie czy rządzili SLD, czy PSL, czy AWS, czy ktokolwiek inny, polityka w głównej swojej osi się w ogóle nie zmieniała. Czyżby to jakoś, to powstanie, powołanie Rady Stosunków Zagranicznych tłumaczyło te prawidłowość przez dziesięć lat?

Pan dr: Tak, dokładnie tak. Z tymże ja to podałem trochę w formie żartobliwej. Ponieważ nasza Rada Stosunków Zagranicznych to jest karykatura tego, co w Stanach Zjednoczonych. To są odrzutki polityczne, które udają że naśladują Stany. Pan Bartoszewski, pan Geremek i jeszcze wielu, nie pamiętam już tego składu, bo nie zawracałem sobie tym głowy. Ale to takie, jak tu powiedzieć, humorystyczne trochę jest. Chociaż czarny humor, bo ci ludzie próbują się mieszać do różnych rzeczy, psuć różne sprawy. Ale z tego, co widać, Polacy mądrzeją z każdym dniem.

To co polskie, to im przeszkadza

Pan dr: Pierwszy raz mówiłem o globalizmie kilka lat temu, w Warszawie to było. Takie jest stowarzyszenie patriotyczne "Wola", które organizowało konferencje. Na tym spotkaniu było dość dużo osób, duża sala i od razu po tym służbowi słuchacze, bo tacy zawsze się znajdują w dużym gronie, zaatakowali mnie, że co ja wymyślam o jakimś globalizmie. Nie ma żadnego takiego procesu, nic takiego nie istnieje, to są tylko antysemickie wybryki ze strony różnych prelegentów, to jest spiskowa teoria dziejów, bo wtedy się o tym jeszcze głośno nie mówiło. To gdzieś tak ludzie, którzy się tym interesowali wiedzieli dokładnie, co się dzieje, obserwowali to, ale do społeczeństwa to nie docierało, dopiero potem, jak to się zmieniło po kilku latach, nagle się zaczęło mówić globalizm i globalizm jedyny, globalizm być musi, czy ktoś chce czy nie, zupełnie o 180 stopni. I teraz, wracając do tego, spiskowa teoria dziejów, nie wiadomo, co to jest zresztą, ale to że się u nas spiskuje, to jest absolutny pewnik, przecież widzimy, co się dzieje jeżeli nasz rząd chce podjąć jakąś decyzję. Najpierw czy to jest dobre dla Unii Europejskiej? A jak jest dobre dla Unii to możemy mówić, nie co jest dobre dla społeczeństwa, nie co dobre jest dla chłopów, czy taka czy inna decyzja, tylko czy dobre jest dla Unii Europejskiej. Mamy całą grupę ludzi, którzy będą popierali każdego silnego, którzy będą zwalczali wszystko co polskie, bo to co polskie to im przeszkadza. Jedną z zasad globalizmu jest zniszczenie tożsamości i świadomości narodowej i to u nas się robi z wyjątkową siłą i konsekwentnie.

Słuchacz: Leszek z Krakowa. Mnie się wydaje, jednego nie mówicie, że tą całą politykę wobec społeczeństwa poprzedza gruntowna obserwacja społeczeństwa, bardzo dokładne studia socjologiczne, z których społeczeństwo sobie nie zdaje sprawy. I ja bym chciał powiedzieć, że zawsze ludzie walczyli o władzę. Najpierw mieczem, czołgami czy tam gazem, czy bagnetem i wszystko to już mija. I ja chciałbym powiedzieć, że umiejętność oceny stopnia głupoty i naiwności społeczeństwa jest tą straszliwą bronią w walce o władzę, która teraz jest stosowana, w walce o waszą świadomość jest świadomość społeczeństwa. To jest broń, która dopiero teraz zyskuje zaznaczenie i ludzie sobie z tego nie zdają sprawy. Po drugie, chciałbym powiedzieć, dlaczego ludzie nie idą do wyborów i dlaczego lekceważą wybory. Przede wszystkim nie istnieje żadna oddolna działalność polityczna, my nie mamy takich kadr politycznych, które są wyszkolone, które by miały wielkie polityczne doświadczenia, że ci komuniści górują nad nami zdecydowanie doświadczeniem politycznym, tą ich wiedzą i inteligencją, bo oni sprawowali władzę bardzo długo i tę swoją przewagę z tego doświadczenia politycznego wykorzystują. I mianowicie ludzie nie idą do wyborów, dlatego, że to wymaga jakiegoś kształcenia się, jakiegoś zdobywania wiedzy, oceny sytuacji politycznej, a ludzie nie lubią się za bardzo uczyć. Pracuje taki od 6.00 rano do 14.00, to się nie będzie uczył. A po drugie działalność polityczna wymaga czasu, a strajk jest takim działaniem doraźnym i skutki tego są szybsze, no w każdym razie jakieś większe pieniądze. Jak pójdzie do wyborów i wybierze kogoś tam, to będzie za jakiś czas jakiś skutek, a jak zastrajkuje to pieniądze z tego będzie miał szybciej i dlatego głosują na kogokolwiek i tak liczą na to, że walczyć o swoje prawa będą strajkiem, wszystko jedno kto będzie przy władzy, może być ksiądz, mogę być ja, może być Cimoszewicz, może być pan doktor, ale prawda: każdy z nich jest złodziejem i od czasu do czasu trzeba wystrajkować i mu urwać. Takie jest odczucie społeczne i to się na nas mści. Ale ludzie polegają na strajkach, a nie na jakiejś budowie oddolnego ładu politycznego i jakiejś działalności politycznej, po prostu w działalność polityczną i wybory nie wierzą, bo to jest mniej konkretne. Po trzecie chciałbym powiedzieć, że od 1989 roku komuniści wykazali się wielką inteligencją i umiejętnością wyciągania wniosków z własnych niepowodzeń, z tego, że wtedy przegrali. W ogóle wyciągają wnioski z błędów Goebbelsa, Stalina, Gomułki i całej tej historii od wielu lat, i swoich błędów, Gierka itd. Przede wszystkim wytrącili społeczeństwu potężną broń z ręki, jaką jest strajk. Gomułka się strajków bał i strach pomyśleć, co by było, jakby się Gomułka ustosunkował do tych stoczniowców, gdyby to wtedy te strajki były. To wtedy on by się ich bał i na pewno by inaczej z nimi rozmawiał. A teraz, proszę sobie wyobrazić, gdyby Annę Walentynowicz wyrzucili z roboty teraz, to kto by stanął w jej obronie teraz, no jaką siłę miały wtedy te strajki, a jaką teraz. I komuniści bardzo inteligentnie, wytrącają tę broń strajkową ludziom z ręki. I teraz ci stoczniowcy są strasznie bezradni i jest mi ich żal, ale oni naprawdę nic innego nie umieją, a strajk jako broń w walce o władze, to już 200 lat trwa i w końcu się przeżyło, i w końcu byłby czas wymyślić coś innego. A wymyślić coś innego, to jest uczyć się, uczyć, a ludziom się uczyć nie chce, chociaż Wyszyński powiedział, że trzeba się uczyć. Ale uczenie, to jest ciężka praca, naprawdę ciężka praca. I prawda, komuniści wyciągają wielkie wnioski ze swoich przegranych, a w każdym razie zanim sięgnęli po władzę, to się uczyli. Najpierw się uczyli i to jest po trzecie. Czwarte, chcę powiedzieć, jaką techniką ci komuniści zdobywają władzę. A mianowicie, cała ta walka o władzę to jest inteligentne wykorzystanie słabych stron przeciwnika. Jak Polacy przegrali, przecież nikt im nie tłumaczył, co robili źle i że grali źle, tylko Polacy mogą się domyślać, ale to było zawsze wykorzystanie słabych stron, mianowicie przeciwnika się do walki prowokuje, w walce się go obserwuje, a zaobserwowane te wady, no w tym wypadku - jak mi się wydaje - brak doświadczenia politycznego, skłonność do takich działań doraźnych, brak zamiłowania do systematycznej pracy, ale przede wszystkim wykorzystanie braku doświadczenia politycznego i niechęci do nauki. To jest pewne wygodnictwo ze strony społeczeństwa, ludzie sobie z tego nie zdają sprawy i nie potrafią śledzić sposobu myślenia tych komunistów. Ogólnie, tak wulgarnie mówiąc, tak corrida wygląda, jak wygląda, bo byk jest krótkowidz. Przyjdzie lew i powie: ja już wiem jak corrida wygląda, to wyskoczę i ugryzę, i odgryzę rękę razem z tą szpadą i już, i wygram. Ale on nie docenia potęgi pofałdowanej kory mózgowej tego torreadora, że on myśli i na pewno na lwa wymyśli coś innego, i tak jest tutaj. Oni się bez przerwy uczą, uczą i wykorzystują to, a ludzie tego nie rozumieją, bo potęga władzy wynikająca z wykształcenia, z inteligencji, z doświadczenia, wydaje się ludziom za bardzo abstrakcyjna i z tego sobie nie zdają sprawy, a poza tym, proszę ojca, ci komuniści na bieżąco ciągle się uczą. Nie widzicie tego, ale oni się uczą, oni lepiej rozumieją potęgę władzy, jak w 1989 r. Później zdobywali władzę. Jak oni sobie władzę w terenie organizowali, jak organizowali środki masowego przekazu, których im przecież nikt nie dawał, wykazali się tutaj fachowością i wielką inteligencją. Nikt im nie dawał telewizji, nikt im nie dawał prasy, nikt im nie dawał pieniędzy, banków, a oni potrafili sobie zdobyć i wykorzystać, dlatego mają władzę. I teraz ciągle się uczą, polega to na tym, że organizują badania socjologiczne, bo wiedzą, że te metody manipulacji, które mają teraz, to one się zużyją, bo wszystko się zużywa, tak samo jak strajki jako broń się zużywa, a ludzie tego nie rozumieją i stosują tą metodę, jak na siłę, chociaż nic innego nie umieją. Tak samo współczesne metody manipulacji zużyją się. I oni przewidują, jak są bardzo przewidujący, jak potrafią przewidywać. Organizują różne badania socjologiczne przez te reality show, bo to jest badanie socjologiczne nowego pokolenia i w związku z tym starają się przewidzieć, jaka jest mentalność nowego pokolenia, na ile się te wszystkie metody demoralizacji nowego pokolenia przyjmują i w związku z tym obmyślą, opracują nowe metody manipulacji, które będą stosować kiedyś i które będą znowu bardzo skuteczne.

decydenci mogli jeździć po Europie i poza Europą pobierać wykształcenie

Ojciec: Taki mit był po upadku komunizmu, najpierw obnażony, że przecież myśmy przez całe 50 lat żyli w takim micie, że większość społeczeństwa ma wyższe wykształcenie, bo i z miast się kształcą na uniwersytetach i ze wsi itd., a potem się okazało, że zaledwie 7% Polaków ma to wyższe wykształcenie, a przy tym popatrzmy jeszcze, wielu nie mogło się uczyć, wręcz za poglądy ich edukacja została zahamowana, przy dobrych układach w połowie szkoły średniej. Natomiast tacy ludzie, jak wspomniany pan Geremek, czy też inni decydenci mogli jeździć po Europie i poza Europą pobierać wykształcenie. Popatrzmy teraz na rodziny dzieci, tych którzy są teraz przy władzy, chociażby no, nie wymieniam tu już nazwisk, prawda, gdzie, za jakie pieniądze, na jakich uczelniach, uniwersytetach, kształcą się te osoby.

Pan dr: Otóż jest pewne lenistwo w społeczeństwie, pewna niechęć do zmian. Pewne zmęczenie, które było widać w 1989 r., no, nareszcie przychodzą nasi, możemy spokojnie odetchnąć i zająć się normalna pracą. A ci nasi są widać, jacy. I teraz tak, rzeczywiście ci ludzie, ale nie nazwał bym ich komunistami absolutnie, potrafią coś robić. Dlaczego potrafią? Dlatego, że mięli zupełnie inne warunki działania, mówimy o nauce i o tym, że byli na stypendiach. A kto jeździł na stypendia zagraniczne? Jeździła elita komunistyczna. Wówczas się to komunistami nazywało. Czy przeciętny człowiek mógł jechać? Absolutnie nie. To był jeden na 100 tys., który by dostał jakieś stypendium. Dla nich były zawsze, oni jeździli wszędzie. Jeździli do Stanów Zjednoczonych, do Europy całej, to jest pierwsza rzecz niedostępna dla normalnego Polaka.

Ojciec: Ja tak jeszcze wejdę w słowo, panie doktorze, nawet samo pójście jakoś wyżej w karierze naukowej, stanie się asystentem, czy adiunktem, to wiązało się z przymusem wstąpienia do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i ostatnio wyznała to na przykład Pani Profesor Danuta Huebner, przewodnicząca Komitetu Integracji Europejskiej, która powiedziała właśnie, że na swoich studiach, bodajże to był SGPiS, czy coś takiego, gdy dobrze się zapowiadała, interesowała ją tylko nauka, powiedziano jej, że musi wstąpić, no i ona niby tam się łamała, ale wstąpiła i ta kariera dalej się rozwijała. Tak dzisiaj może nas integrować z Europą.

Pan dr: Gdyby pani Danuta Huebner opowiedziała o swoim tatusiu, kim on był i co on robił to byśmy inaczej słuchali tego, co ona dzisiaj mówi. To była Służba Bezpieczeństwa, korpus wewnętrzny, który decydował o wielu sprawach, to już tutaj tą panią odpuśćmy sobie, ale wróćmy do tego naszego pytania: kto mógł wyjeżdżać? Wyjeżdżała elita. Mięli dostęp wszędzie. Wtedy, kiedy dla normalnych ludzi wyjazd był absolutnie niemożliwy z uwagi na otrzymanie paszportu, czy z uwagi przede wszystkim na finanse, oni jeździli.

Ekipa przedtem wspomagana przez sowietów, dziś kształcona w Stanach Zjednoczonych

Teraz tak, zmęczone polskie społeczeństwo oszukiwane raz po raz, ekipa komunistyczna szykuje się do objęcia władzy. Przedtem wspomagana przez sowietów, kto teraz wspomagał? Kiedy przygotowywano wybory pana Kwaśniewskiego pierwsze, w Stanach Zjednoczonych, szkolono ekipy jego ludzi, nawet te piękne niebieskie oczka, które pan prezydent czasami prezentuje, to są szkła wyrabiane w Stanach Zjednoczonych, nakładane na oczy, bo tak orzekli tamci specjaliści, że będzie się pan prezydent lepiej prezentował w telewizji. Czyli oszukały nas tutaj Stany Zjednoczone, oszukali nasi dawni sojusznicy, stawiając na byłą komunę. Przecież ta formacja społeczna SLD, ci, którzy stawiali na Związek Sowiecki, postawili w tej chwili na Zachód. Są jednymi z najbardziej zdecydowanych ludzi, by wepchnąć Polskę w objęcia Unii Europejskiej.

Tępienie opozycji narodowej i wspomaganie KOR-u

Mówi się, że nam brak doświadczenia politycznego. Tak, bo jeżeli się cokolwiek narodowego próbowało organizować, było natychmiast w puch rozbijane. Organizował się KOR, i co? I KOR działał sobie, jak chciał. Proszę wziąć zapis ostatniej dekady Gierka. Gierek wyraźnie stwierdza, że u Kuronia w mieszkaniu była centrala, że z całego kraju donosili mu o wydarzeniach, a z zagranicy telefonowali i odbierali informacje. I nikt tego telefonu Kuroniowi nie wyłączył. Dalej, Gierek w tej swojej dekadzie mówi wyraźnie, że Kuroń był pod opieką ministra Kowalczyka, Ministra Spraw Wewnętrznych i widzimy, jaka to była opozycja demokratyczna. Jest taka książka Jana Marszałka, zresztą, to jest taka cała seria książek: "Jurczyk, kontra Wałęsa", "Zdrada" itd... I on dokładnie pokazuje opozycję demokratyczną, nazwiska i to, co ta opozycja demokratyczna wcześniej robiła w czasach komuny.

towarzysz Beria powiedział, żeby stworzyć w Polsce taką opozycję, jaka była przed wojną

Jest to przeniesienie komuny, stworzenie nowego systemu. Były to lata zaraz po śmierci Stalina, jeszcze przed utworzeniem, to było zebranie w pałacyku Zaborowskim, tylko nie pamiętam roku, który to był dokładnie, Jan Marszałek podaje dokładne dane, wylicza wszystkich uczestników, tam ich było kilkudziesięciu: Jak towarzyszka Rita Shpringer przyjechała, od towarzysza Berii "priwiet" przywiozła, czyli pozdrowienia i wygłosiła referat, co towarzysz Beria sobie życzy w Polsce. I towarzysz Beria powiedział, że stworzyć w Polsce taką opozycję, jaka była przed wojną. I zaczęto typować. Takie nazwisko, takie, jedni chcieli, inni nie. I Jan Marszałek pokazał tu wyraźnie, jak się tworzyła opozycja demokratyczna.

Okrągły Stół - trzech Polaków przy stole!

Było to sterowane, było to przygotowane, było to zorganizowane, nie była to żadna opozycja demokratyczna. Okrągły Stół, kto to był? Przy Okrągłym Stole, wg słów Fiszbacha, sekretarza partii z Gdańska, było trzech Polaków. A reszta, dogadywali się swoi miedzy sobą. Jak potem ta opozycja z tymi władzami komunistycznymi, z ręki sobie jedli. Jak się Michnik w stosunku do Jaruzelskiego zachowywał i vice versa, przecież to jedno wielkie oszustwo.

Niszczenie tego, co polskie

I jeżeli w Polsce próbuje się cokolwiek stworzyć jest to rozbijane, jest to niszczone. Dla przykładu to, co mówiliśmy o KL Warschau, o próbach zbadania tego. Wtedy nie powiedzieliśmy, ale był zamach na panią sędzię, panią Marię Trzcińską, za to, co robiła. I trzeba mieć wielki szacunek, że wytrwała przy tym, że doprowadziła. I teraz tak, komitet jest już zatwierdzony sądownie, ale komitet nie ma nawet pokoiku, w którym mógłby siedzieć, bo dla innych organizacji są pieniądze, są lokale wielkie, nasze, odebrano nam. A dla takiego, jak Komitet Budowy Pomnika KL Warschau nie ma żadnego. I to jest na każdym kroku i to nie jest tylko kwestia, że to my tacy jesteśmy, że my jesteśmy leniwi, bo naprawdę, żeby cokolwiek małego zorganizować, to trzeba wychodzić ze skóry dosłownie.

obserwujemy wzrost świadomości Polaków

Pan dr: Tak, otóż proszę Państwa, poruszaliśmy dziś cały szereg spraw. Głównym tematem była globalizacja. Gdybyśmy tak spojrzeli na tą globalizację, na stan Polski, w jakim się w tej chwili znajduje, to wynikałoby z tego, że powinniśmy sobie założyć stryczek na szyję i się powiesić, albo kazać zabić w trumnie. Ale od wielu lat obserwujemy zmiany, jakie następują w Polskim społeczeństwie, obserwujemy wzrost świadomości. Polacy zaczynają się coraz bardziej interesować tym, co się wokół nich dzieje. Zaczynają się uczyć, chociaż to uczenie, jak wiadomo, jest tutaj bardzo trudne. Polacy uczą się w ogóle i to chyba w tej chwili należą do jednych z najbardziej uczących się narodów Europy. Ale sytuacja, w jakiej się w tej chwili znaleźliśmy, zaczyna powoli ulegać zmianie. Proszę państwa, pierwsze wybory, zwolennicy globalizacji i sprzedawania Polski każdemu kto rękę wyciągnie, byli zwycięzcami, czyli dawna Unia Wolności, czy Unia Demokratyczna. W ostatnich - nie przeszła progu wyborczego. Dalej zaufaliśmy Solidarności, okazało się, że AWS wymanipulowało wiele spraw. Rząd pana Buzka nie był w niczym lepszy od rządu komunistycznego, ścigał się, żeby załatwiać sprawy godzące w Polskę. Społeczeństwo zrozumiało, co się dzieje i odrzuciło. Predmówca mówił tutaj o wielkiej inteligencji komunistów. Jeszcze raz mówię: to nie są komuniści, to są ludzie, którzy się każdemu sprzedadzą, jeżeli będzie za tym szła władza, pieniądze, czy coś podobnego. Ale gdyby oni byli odrobinę inteligentniejsi, nie robiliby tego, co rząd pana Millera w tej chwili robi. Nie robiliby takich hec, jak Jedwabne, (to jeszcze za Buzka), nie robiliby teraz tych projektów Wrocławia i wielu innych. Nie odbieraliby matkom przywilejów, nie odbieraliby rencistom, nie odbieraliby innym. Oni sobie sami kręcą powróz na szyję i tu następuje pewien naturalny proces budzenia się społeczeństwa. Rzeczywiście, trzeba pewnego czasu, trzeba społeczeństwu w tym pomóc, ale społeczeństwo zaczyna zdrowo myśleć, społeczeństwo zaczyna rozumieć, co jest przyczyną tego, że się źle dzieje. Reklama Unii Europejskiej już jest prowadzona niezdarnie i zamiast pożytku, przyniesie im tylko szkody. Te wszystkie pociągnięcia, które robią, też się skończą szkodami. Pan mówił o strajkach. Oczywiście, że strajk na dłuższą metę nie jest rozwiązaniem. Ale czasami jest to jedyna deska ratunku dla tych ludzi, którzy tracą pracę. Pokazano nam: "nie będziecie mieli związków, będziecie wyrzucani kiedy nam się tylko podoba, a my będziemy się śmiać cynicznie, że nie jesteście w stanie się bronić". Przyjdzie czas, Polacy zaczną się bronić w różnej formie, w różny sposób.

podsumowanie 11 września 2002

Ale teraz, wracając do globalizacji, ale już jako całości, pewne podsumowanie 11 września, ubiegłego roku: uderzenie w te dwa wielkie domy w Nowym Yorku, w centrum globalizacji. To nie jest tylko akt terroru, ale to jest pewien symbol. Świat ma dosyć takiej przemocy. To, co zaczęli robić Amerykanie na początku, wytępią terroryzm i atak na Afganistan, jest to właśnie rozpalanie terroryzmu. Jest to właśnie nieskuteczna działalność, nie prowadząca donikąd. Każdy wie, że w Afganistanie, bazy jakie tam były nie służyły szkoleniu, że obsługiwanie Boeingów odbywało się gdzie indziej, w samych Stanach Zjednoczonych, że to zupełnie inaczej wygląda. Potem zaczęło się coś dziać w amerykańskiej polityce, co trudno jest zrozumieć. Zaostrzanie w świecie agresji, agresji która nie doprowadzi do niczego. Nie lotniskowce, nie piechota morska, tylko usunięcie przyczyn, które powoduje globalizacja, przywrócenie godności narodów, danie możliwości, żeby narody mogły się odrodzić, bo tych możliwości nie ma i jeszcze się sztucznie hamuje, żeby mieć masę, tłum na każde żądanie. Wracając do nas. My musimy się rzeczywiście wziąć. Kraj jest nasz. I nikt obcy nie będzie nam dyktował, co my mamy robić. Nikt obcy nie będzie nam rozwalał naszego przemysłu, ani ustawiał naszego kraju tak, jak się jemu podoba. Kraj ten jest dla jego mieszkańców, dla tych 38 mln, które tu żyją. I te 38 mln upomną się o swoje. I to na pewno. A dlatego, że podstawy tego, co robimy są podstawami mocnymi. To nie jest próba oszustwa, nie jest próba niszczenia, ale próba odbudowy tego, co było.
Dziękuję bardzo.

Części I, II

Śródtytuły oraz podział na części pochodzą od red. Naszej Witryny

dr Andrzej Leszek Szcześniak, Radio Maryja, 2002-06-20

powrot