Postkomuniści zapowiadają nowelizację ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej i likwidację jednego z filarów tej instytucji - pionu śledczego. Pomysł ten spotkał się ze zdecydowanym sprzeciwem nie tylko polityków opozycji, ale także organizacji społecznych i kombatanckich. Plany te uznano za próbę zacierania prawdy historycznej i akceptację bezkarności dla komunistycznych zbrodniarzy. SLD daje kolejny sygnał dla swojego twardego elektoratu, iż zaplecza politycznego o rodowodzie ubecko-esbeckim nie opuści.

Prokuratorzy IPN z Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu badają już setki spraw związanych głównie ze zbrodniami okresu stalinowskiego. Co rusz odkrywane są nowe fakty i coraz częściej byłym funkcjonariuszom UB czy pracownikom ówczesnego wymiaru sprawiedliwości stawiane są zarzuty o charakterze kryminalnym. Wiele ze śledztw dotyczy także byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej - przestępstw, zbrodni i nadużyć, jakie miały miejsce jeszcze kilkanaście lat temu - w latach 80. Ludzi ci - jak od dawna powszechnie wiadomo - są twardym i konsekwentnym elektoratem SLD, jak też zapleczem politycznym tego ugrupowania. Dlatego kolejna próba ograniczenia działalności IPN, tym razem poprzez likwidację jego najistotniejszego pionu śledczego, wydaje się działaniem na rzecz tych właśnie osób.

Wśród spraw, jakie prowadzą prokuratorzy IPN-u, jest jedno z najważniejszych śledztw związane z pacyfikacją kopalń "Wujek" i "Manifest Lipcowy". Przed dwoma dniami jednemu z ówczesnych prokuratorów wojskowych postawiono zarzut utrudniania śledztwa. Janusz B., bo o niego chodzi, jest podejrzany o niedopełnienie obowiązku wyjaśnienia sprawy i wykrycia sprawców przestępstwa oraz wydanie przez niego postanowienia o umorzeniu postępowania, mimo nieprzeprowadzenia wszystkich niezbędnych czynności do wyjaśnienia tej zbrodni.

Inne postępowanie dotyczy nadużycia uprawnień przez pracowników SB oraz Służby Więziennej w związku z dwukrotnym pobiciem, w dniach 13 i 31 grudnia 1982 r. w Bielsku-Białej, Wiesława B. Odnaleziono dokumenty pozwalające na ustalenie nazwisk funkcjonariuszy pełniących służbę w czasie, gdy Wiesław B. został pobity i które pozwalają na wytypowanie sprawcy co najmniej jednego z tych pobić. To sprawy, które prowadzi jeden z oddziałów IPN-u - w Katowicach.

Oddziałowa Komisja w Lublinie prowadzi natomiast śledztwo w sprawie bezprawnego pozbawienia wolności Stanisława P. w czasie stanu wojennego. Karę 3 lat pozbawienia wolności i 2 lat pozbawienia praw publicznych zasądził wówczas Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego za to, że w okresie od 13 do 15 grudnia 1981 r. Stanisław P., będąc członkiem NSZZ "S", zorganizował i kierował strajkiem załogi Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku. W Lublinie prowadzone jest również śledztwo w sprawie funkcjonowania związku przestępczego w resorcie spraw wewnętrznych w latach 1956-89. Tam właśnie badany jest wątek zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki.

W Poznaniu zaś przeprowadzono śledztwo w sprawie znęcania się funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa nad Ewą B. oraz innymi działaczami miejscowych organizacji solidarnościowych w okresie od 13 grudnia 1981 r. do 1985 r. w Koninie. W sprawie tej przedstawiono zarzuty pięciu byłym esbekom. Ta sama Komisja prowadzi również dochodzenie w sprawie zabójstwa w Szczecinie 5 sierpnia 1982 r. Adama i Doroty Jurczyków przez SB, a także wypadku drogowego, w którym w kwietniu 1983 r. śmierć poniósł dominikanin Stanisław Kowalczyk (ojciec Honoriusz). Podejrzewa się, że również za jego śmiercią stała SB.

Tymczasem oddział we Wrocławiu prowadzi m.in. śledztwo przeciwko Jerzemu H., byłemu funkcjonariuszowi Służby Bezpieczeństwa w Wałbrzychu. On, podobnie jak i inni funkcjonariusze, podejrzany jest o przekroczenie w okresie od 1981 r. do końca 1986 r. uprawnień poprzez fizyczne i psychiczne znęcanie się nad zatrzymanymi członkami NSZZ "S". Postawiono mu zarzuty m.in. o to, że wspólnie z innymi funkcjonariuszami tego wydziału znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi, bił i kopał, wykręcał ręce, dusił, porażał prądem elektrycznym, bił pałką po rękach, stopach, groził pozbawieniem życia, znieważał i używał przemocy w celu złożenia wyjaśnień.

To tylko niektóre ze spraw. Jeśli więc dojdzie do uchwalenia nowelizacji ustawy o IPN, tak jak chcą tego postkomuniści, te i wiele podobnych spraw nie doczeka się wskazania winnych wyrządzonych krzywd, a w efekcie osądzenia sprawców.

Maciej Walaszczyk, Nasz Dziennik, 2003-01-25

powrot