Wypowiedź prof. dr. hab. Jerzego Roberta Nowaka dla Radia Maryja nt. wywiadu z ks. prof. Michałem Czajkowskim, zamieszczonego w dodatku do "Gazety Wyborczej" 3 stycznia br.

"Gazeta Wyborcza" posłużyła się perfidną metodą. Ten wywiad, w którym jest wręcz szereg wyskoków nienawiści, wydrukowała w "Gazecie Telewizyjnej", a więc dodatku niby-neutralnym. Wywiad duży, na dwie kolumny tekstu, jest pełen nienawiści, zacietrzewienia wobec "Naszego Dziennika" i Radia Maryja. Przypomnę, że w ostatnim miesiącu było, o ile wiem, ponad sześćset ataków na to Radio, głównie w prasie lewicowej, skrajnej. Zrozumiałe jest, że w tym gronie, bardzo często ateistycznym, od "Nie" Urbana po inne, media chrześcijańskie i patriotyczne, katolickie, wywołują nienawiść. Ale jak można zrozumieć księdza Michała Czajkowskiego, który dołącza się do tych głosów i to w sposób agresywny i nienawistny. Przypomnę, że przecież nie tak dawno, bo chyba rok temu, sam Prymas Polski ks. kard. Józef Glemp powiedział, że ks. Czajkowski "robi bardzo złą robotę". Otóż tu widzę jej kolejny przejaw. I to roboty dokonywanej przez duchownego, który mówi wprost w tym wywiadzie, atakując "Nasz Dziennik": "złą nowinę głosi ksiądz proboszcz nie tylko z ambony, ale też np. zalecając wiernym czytanie 'Naszego Dziennika'". I twierdzi, że w "Naszym Dzienniku" straszy się Europą, szerzy ksenofobię, antysemityzm, "ale także język agresywny, znieważający ludzi, tworzący zły wzorzec 'katolicki' mówienia o innych". Otóż przypomnę, że "Nasz Dziennik" pisze o faktach, o konkretach. Złość, nienawiść i ta pasja ks. Czajkowskiego wywodzą się głównie z tego, że wspomniano o jego przekręcaniu faktów, o jego nieprawdach. Tylko że w "Naszym Dzienniku" pisano konkretnie, nazywając po imieniu, o faktach. Nie używano epitetów, nie używano tej stylistyki, fobii, pieniactwa, jakich używa ks. Czajkowski. Problem z nim polega na tym, że ten człowiek niczego się nie uczy, popełnia błędy, jeśli chodzi o uczciwość intelektualną.
Przypomnę, że już 30 lipca 1995 r. pisałem na łamach "Słowa - Dziennika Katolickiego" w cyklu "Przemilczane świadectwa" o skrajnym przejawie nieuczciwości ks. Czajkowskiego, który w polemice z ks. prof. Zygmuntem Zielińskim, znakomitym znawcą historii, autorem "Historii papiestwa" i profesorem KUL-u, zaatakował kolejny raz "polski chrześcijański antysemityzm", na dowód przytaczając także, iż 3 grudnia 1905 r. Papież Pius X w liście do Episkopatu Polski pisał o przerażających zbrodniach ówczesnych pogromów na naszej ziemi. Tylko, że tutaj ks. Czajkowski fałszywie zinterpretował słowa tego listu, nie sprawdzając oczywiście faktów historycznych. Otóż w latach rewolucji 1905-1906 na naszej polskiej ziemi miały rzeczywiście miejsce pogromy Żydów - najkrwawsze w Siedlcach i Białymstoku, ale były to pogromy urządzane przez władze carskie z pomocą policji, wojsk rosyjskich oraz specjalnych agentur carskiej policji, tzw. pogromszczyków przywożonych z Rosji. Nie było w nich żadnego udziału chrześcijańskiej ludności polskiej. Na dowód tej prawdy przytaczałem szereg historyków żydowskich, nawet tych uczulonych i pełnych uprzedzeń wobec Polski, twierdzenia z pism żydowskich z tego okresu czy brytyjskiego "Timesa", który w 1906 r. stwierdza: "Polska zawsze była uważana za kraj, w którym pogromy nie mają miejsca i zarówno władze rosyjskie, jak i policja przekonały się, że ich usiłowania, by podjudzić Polaków do wzięcia udziału w pogromach przeciwko Żydom, nie mają żadnych szans sukcesu". Do tego stopnia ks. Czajkowski jest ogarnięty obsesją w tropieniu rzekomego polskiego i katolickiego antysemityzmu, że sięga po jakiekolwiek argumenty, nie sprawdzając konkretów. A właśnie w tym czasie podkreślano, że Polacy nie uczestniczyli w pogromach. Przeciwnie - w książkach żydowskich chwalono to, iż jasna świadomość polityczna Polaków dyktuje im zdecydowaną wrogość wobec pogromów i uczucie sympatii dla prześladowanych. Opublikowałem mój tekst w "Słowie - Dzienniku Katolickim", potem w książce "Spory wokół historii współczesności", wydanej kilka lat temu, i ubolewałem w niej, że ks. Michał Czajkowski, którego skrajną ignorancję obnażyłem w artykule, nie zdobył się choćby na cień uczciwości intelektualnej i przeproszenie czytelników za oszczerstwa przez pomówienia na temat polskiego i chrześcijańskiego antysemityzmu. Ale cóż, on jest pod tym względem rzeczywiście niepoprawny. Obsesyjność w tropieniu "polskiego i chrześcijańskiego antysemityzmu" popycha go ciągle do nowych działań. Teraz atak na "Nasz Dziennik" jest tylko kolejnym przejawem tego typu wystąpień.
Przypomnę, że półtora roku temu pani Monika Olejnik, która jest też skrajnie tendencyjna i jednostronna, zaprosiła do audycji z Janem Tomaszem Grossem akurat ks. Czajkowskiego jako reprezentanta polskiej katolickiej strony! Ksiądz Czajkowski od razu na wstępie zaznaczył: "nie jestem historykiem, nie widziałem akt, ale czytałem Pana książkę". Jeśli ktoś nie jest historykiem, to niech nie miesza się do tak ważnych, trudnych sporów o historię.
I zaistniał kolejny fakt, o którym pisałem w "Naszym Dzienniku", co widać szczególnie musiało zdenerwować ks. Czajkowskiego. Otóż parę lat temu, ściślej 16-17 września 2000 r., w dyskusji na łamach "Gazety Wyborczej" powiedział: "miliony Żydów zginęły od antysemityzmu, natomiast żaden Polak nie zginął od antypolonizmu żydowskiego". Niestety zginął, choćby generał "Nil" Fieldorf skazany przez sędzię Mirowską, "przypadkiem" żydowskiego pochodzenia, więziony bezprawnie "przypadkiem" przez prokurator Wolińską, która jest żydowskiego pochodzenia, nie mówiąc o dalszych prokuratorach, którzy uczestniczyli w tej sprawie, a potem wyemigrowali do Izraela. Gdyby ks. Czajkowski trochę więcej czytał, to by wiedział, że Ojców Dominikanów w klasztorze w Czertkowie wymordowali w nocy z 1 na 2 lipca 1941 r. enkawudziści pochodzenia żydowskiego. Musiałby wiedzieć o zbrodni popełnionej w Koniuchach na całej wiosce polskiej przez żydowskich partyzantów sowieckich. Musiałby wiedzieć o zbrodniach Bermana, Różańskiego, Goldberga, Brystygierowej, Morela czy chociażby Stefana Michnika, brata Adama Michnika. On podaje, że nie wie, albo rzeczywiście nie wie. A jeśli jest takim skrajnym ignorantem, to niech wyciągnie wniosek z tego, że w tych przypadkach, o których dzisiaj wspomniałem, jak i innych, zabiera głos w sprawach, o których nie ma pojęcia.
Zabiera głos, będąc miotany przez skrajne obsesje, wiedząc, że tego typu głosy będą popierane przez dzisiejszych prominentów w czerwono-różowej prasie, że będą popierane w gazecie Michnika, że będą popierane przez osoby takie jak pani Olejnik w telewizji. Ale nie chce widzieć, a być może widział, że popełnia straszne szkody, że szkodzi Kościołowi, że szkodzi Polsce, że szkodzi obrazowi Kościoła i Polaków, że robi bardzo złą robotę, tak jak określił to Prymas Polski ks. kard. Józef Glemp. Ubolewam, że musiałem mówić o tak przykrym przypadku i tak przykrym incydencie, o człowieku, który tak grzeszy przeciwko fachowości, przeciwko obowiązkowi przygotowania się do tematów, znajomości źródeł, grzeszy przeciwko podstawowym obowiązkom Polaka i katolika, którzy powinni zdobywać się na samokrytycyzm wobec błędów Narodu czy błędów ludzi Kościoła, ale którzy nie mogą plugawić gniazda, w którym mieszkają - Polski, nie mogą fałszować historii, nie mogą fałszować dziejów swego Narodu i dziejów Kościoła.

Tytuł pochodzi od red. Naszej Witryny

prof. dr hab. Jerzy Robert Nowak, Nasz Dziennik, 2003-01-06

powrot