Co jakiś czas dyżurne media w Polsce i na świecie grożą Polakom, co się stanie w przypadku nieuwzględnienia w nadal nieuchwalonej ustawie reprywatyzacyjnej o restytucji mienia szczególnych i uprzywilejowanych roszczeń Żydów.

Czytamy, że jeżeli polski Sejm nie uchwali zwrotu wszystkich nieruchomości utraconych przez Żydów na terytorium Polski po 1 września 1939 roku, to natychmiast pojawi się jakiś nowy konfabulator w stylu znanego już wszystkim Grossa, by oczernić i upokorzyć polski naród na forum międzynarodowym. Szkoda, że te tuby propagandowe - niekiedy uważane przez naiwnych za quasi-rządowe dzienniki reprezentujące polską rację stanu - tak rzadko lub wręcz nigdy nie piszą o Polakach pozbawionych przez komunistów dorobku życia i schedy pokoleń przodków. Tego majątku nigdy Polakom nie zwrócono, ale też nie sugerowano, że z tego powodu świat uzna Polskę za kraj złodziei i paserów. Ale gdy tylko pojawia kwestia mienia niegdyś żydowskiego w Polsce - zaraz grozi się nam upokorzeniem na oczach świata.

Ludziom nie pamiętającym lub nie znającym historii trzeba przypomnieć, że majątki żydowskie na ziemiach polskich zagarnęli Niemcy (a na wschód od Bugu - o czym wszyscy dziwnie milczą - także Sowieci).

Gdy podobny problem pojawił się w Czechach - żydowskie żądania zwrotu majątków Praga skierowała do Niemców. I nikt o to - przynajmniej publicznie - nie ma o to do Czechów pretensji.
Także i na ziemiach polskich złodziejami mienia żydowskiego byli głównie Niemcy, którzy na mocy traktatów międzynarodowych podpisanych z Izraelem już zapłacili Żydom (a konkretnie: państwu Izrael, które przecież przed 1948 rokiem nie istniało) za rabunek i za wyrządzone krzywdy 69 miliardów dolarów.

Pieniądze te nie trafiły zresztą do właścicieli utraconego mienia ani ich spadkobierców, lecz do skarbu państwa Izrael i do organizacji żydowskich, które z rodzinami poszkodowanych nie rozliczyły się. Nie ma to zresztą większego znaczenia dla oceny całej sytuacji. Trzeba stwierdzić, że skoro złodziej zapłacił za zrabowane mienie, to o paserstwie mowy być nie może.

Byłych żydowskich właścicieli i ich spadkobierców Polska powinna odsyłać - tak jak to robią Czesi - pod właściwy adres: do Berlina i do Moskwy.

Warto też zauważyć, że szczególnie nieuzasadnione są roszczenia Żydów mających amerykańskie obywatelstwo. Dlaczego? Otóż w latach sześćdziesiątych rządy PRL i USA podpisały umowę o jednorazowym odszkodowaniu za znacjonalizowane przez PRL mienie obywateli USA. Warszawa zapłaciła wówczas Stanom Zjednoczonym 40 milionów dolarów, a rząd USA zobowiązał się przejąć na siebie ewentualne roszczenia tych obywateli.

Gdyby Polska miała dziś elity polityczne choćby na poziomie takim jak Czechy, to nie byłoby problemu Grossa czy Grossa II. Straszenie Polaków (którzy byli ofiarami reżimów hitlerowskiego i komunistycznego) kompromitacją w oczach opinii światowej byłoby wprawdzie wówczas perfidne, ale znacznie bardziej nieskuteczne, więc mniej groźne.

Wyróżnienia w tekście pochodzą od red. Naszej Witryny.

RAFAŁ WAWRZYNOWSKI, Tygodnik Głos, 2002-08-17

powrot