Wybielanie Niemców i świadoma kampania antypolskich oszczerstw przybiera rozmiary na skalę światową. Szczególnie szokujący jest fakt, że do kampanii tej włączyło się nawet żydowskie Centrum Szymona Wiesenthala. Jak pisze w Naszym Dzienniku z 22-23 czerwca Robert Popielewicz (w tekście Kłamstwa Centrum Wiesenthala): "Według żydowskiego Centrum Szymona Wiesenthala, to nie Niemcy stworzyli obozy koncentracyjne, a Polacy. Na swoich stronach internetowych Centrum używa zwrotu 'polskie obozy śmierci' (...) Pismo do dyrektora Centrum Wiesenthala Efraima Zuroffa, z żądaniem sprostowania tego sformułowania 'rażąco niezgodnego z prawdą historyczną' wystosował 19 czerwca prof. Leon Kieres, prezes IPN". Do sprawy tej nawiązuje również dr Krzysztof Borowiak na łamach Rzeczpospolitej z 24 czerwca pt. Znów "polskie obozy koncentracyjne". Dr Borowiak pisze m.in.: "Od czasu do czasu, niby to przypadkiem, pojawia się tu i ówdzie w światowych mediach określenie 'polskie obozy koncentracyjne'. Tak się dziwnie składa, że określeniem tym posługują się najczęściej środowiska żydowskie, które przecież - jak mało które - powinny wiedzieć, w jakich obozach ginęli między innymi także ich rodacy. Wydawałoby się również, że Centrum Wiesenthala zajmujące się profesjonalnie holokaustem, dalekie będzie od tego typu obrzydliwych przeinaczeń historii.

Jednak nie, na stronie internetowej Centrum (...) mamy w angielskim tekście aż dwa rodzynki: polskie obozy koncentracyjne ( Polish concentration camps) i polskie obozy śmierci (Polish death camps). Centrum Wiesenthala zasłynęło już kiedyś zrównaniem Armii Krajowej z faszystami (...) Nikczemna to niewdzięczność w stosunku do narodu, który dostał najwięcej odznaczeń Yad Vashem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata".

(...)

Polskie milczenie

Świetny znawca Niemiec, socjolog Zdzisław Krasnodębski, profesor Uniwersytetu w Bremie, opublikował szczególnie godny uwagi tekst Polskie milczenie na łamach Plus-Minus (dodatku do Rzeczpospolitej z 22-23 czerwca. Prof. Krasnodębski akcentuje: "Republika Federalna Niemiec zmierzała przez ostatnie 12 lat w odwrotnym kierunku niż Polska. Gdy w Polsce słabły narodowe uczucia, w Niemczech się wzmacniały. Gdy w Polsce dokonywano krytycznej rewizji historii, w Niemczech pojawiła się wyraźna tendencja, aby widzieć w niej rzeczy pozytywne". Pisząc o tym, jak bardzo Niemcy zapomnieli o zbrodniach popełnionych wobec Polaków, prof. Krasnodębski stwierdza: "Ubolewając nad zniszczoną różnorodnością Europy Środkowej, mówi się jednym tchem: 'Żydzi zostali zabici, Niemcy wypędzeni'. Te dwie kategorie ofiar wyraźnie wybijają się na
plan pierwszy, reszta zaczyna tonąć w anonimowości (wspomina się jeszcze Romów i homoseksualistów). (...) Tak i dzisiaj wszyscy są ofiarami - zbombardowano i Drezno, i Warszawę, i wszyscy są sprawcami - jedni mordowali w Auschwitz, inni w Jedwabnem, a jeszcze inni w Brnie (...). Niestety Polacy milczą.
Milczą nawet wtedy, jeśli niemiecka opinia publiczna wzywa ich do dyskusji - na przykład na temat pomnika w Berlinie lub przywrócenia nazwy Prusy. A gdy się odzywają, to najczęściej po to, aby potakiwać albo wzbijać się w nieboskłon banalnej uniwersalności, bo każda artykulacja własnej narodowej perspektywy wydaje im się aktem antyeuropejskim i ksenofobicznym prowincjonalizmem (...)".

(...)

Prof. Jerzy Robert Nowak, Tygodnik Katolicki Niedziela, 2002-07-03

powrot