W zeszłym numerze "Naszej Polski" pisaliśmy o filmie Powstanie, w reżyserii Johna Avneta, kłamliwie przedstawiającym relacje polsko-żydowskie podczas okupacji niemieckiej i oskarżającym Polaków o obojętność wobec holokaustu. Miniserial telewizyjny oparty na Powstaniu został wyemitowany 4 i 5 listopada przez telewizyjną sieć NBC.

Przeciwko antypolskim przekłamaniom filmu zaprotestowali w minionym tygodniu polonijni historycy i politolodzy w USA. Największy sprzeciw wzbudziła narracja do wydarzeń pokazywanych w filmie oraz jego reklama w telewizji NBC, w których stwierdzono, że walki w getcie trwały dłużej niż kampania wrześniowa, a powstańcy wbrew wszelkim przeciwnościom stawiali opór niemieckiej armii dłużej niż cała Polska.
W rzeczywistości kampania 1939 roku trwała około 5 tygodni - od 1 września do kapitulacji 5 października - podczas gdy powstanie w getcie niespełna cztery tygodnie, od 19 kwietnia do 16 maja 1943 roku.
- Przede wszystkim należy zapytać, po co w ogóle czyni się takie porównania, skoro obie sytuacje są zupełnie różne. Nie ma potrzeby ukazywać bohaterstwa jednej grupy etnicznej przez poniżanie heroizmu drugiej, szczególnie wtedy, gdy Polacy i Żydzi walczyli razem przeciw jednemu wrogowi - oświadczył politolog z Uniwersytetu Minnesota John Radzilowski.
- Powstanie w getcie warszawskim było tragicznym i heroicznym wydarzeniem, ale z militarnego punktu widzenia nie miało, niestety, znaczenia. Porównywanie go do wkładu Polski do II wojny światowej kompromituje film telewizyjny o powstaniu - powiedział radiu w Chicago historyk z Uniwersytetu w Toronto profesor Piotr Wróbel.
W listach do telewizji NBC przeciw filmowi zaprotestowali także John J. Kulczycki z Uniwersytetu Illinois w Chicago oraz John Kordek, politolog z Uniwersytetu DePaul, specjalista ds. problematyki Holocaustu, były działacz Kongresu Polonii Amerykańskiej.

Obraz Polaków przedstawiony w Powstaniu nie jest pierwszym i zapewne nie ostatnim przypadkiem wpisywania naszego Narodu w poczet nacji odpowiedzialnych za zagładę Żydów. Film Avneta wpisuje się w długi ciąg antypolskich ataków, wychodzących głównie z szowinistycznych środowisk Żydów amerykańskich, związanych z holocaust business.

Poniżej prezentujemy wybór wrogich Polsce i Polakom opinii, przekazanych naszej Redakcji przez bodajże największego specjalistę od stosunków polsko-żydowskich i nieugiętego obrońcę dobrego imienia Polski - mieszkającego w USA prof. Iwo Cypriana Pogonowskiego.

Opinie rabinów o Polsce i Polakach

Polska bez Żydów to wyspa zniszczenia

Meir Lau, naczelny rabin Izraela:

- Goje (...) są zainteresowani tylko jednym: ujrzeć Żydów zniszczonych(...). Weźmy takie duże państwo jak przedwojenna Polska. Żydzi uczynili ją bogatą i przemienili w rozwinięte państwo z mocną gospodarką, przemysłem i rolnictwem. I spójrzmy na tę Polskę dziś, po II wojnie światowej, po tym, jak opuściło ją 3,5 miliona Żydów. To wyspa zniszczenia, państwo upadające na wszystkich polach, na czele z gospodarką, przemysłem i kwestiami społecznymi. Co więcej: bardzo wielu Polaków współpracowało z Niemcami w zagładzie Żydów. Sześć największych obozów zagłady znajdowało się na terytorium Polski. Polacy wiedzieli, że po zagładzie Żydów oni także zostaną skazani na cierpienia. Jednakże nie zrobili nic, by to powstrzymać, przyczyną był ich antysemicki charakter - zniszczyć naród żydowski zamiast rozwijać się wraz z nim ("The Jewish Press", Brooklyn, 13 sierpnia 1993 r.).

Szeroko rozpowszechniony antysemityzm

Rabbi Ely Rosenzweig z synagogi w Stanford w stanie Connecticut:

- Nie ma żadnych wątpliwości, i wydarzenia historyczne tego dowodzą, że antysemityzm był rozpowszechniony w Polsce podczas II wojny światowej, i to wyjaśnia (...) dlaczego tak wiele obozów śmierci i krematoriów zostało utworzonych w centrum Polski (Dan Mangan Piekło na ziemi: Nigdy nie uwierzycie, że możecie przetrwać, w "The Advocate", Stanford, 10 kwietnia 1995 r.).

Polacy z zimną krwią uczestniczyli w mordowaniu Żydów

Rabbi Reuven P. Bulka z Ottawy, współorganizator Marszu Żywych i przewodniczący komisji Kongresu Żydów Kanadyjskich ds. dialogu z innymi religiami:

- Jak ktokolwiek może jechać do Polski, kraju tak pogrążonego w antysemityzmie, że gorliwie współpracował z nazistami w mordowaniu Żydów z zimną krwią (Polacy z oddali, "The Canadian Jewish News", Toronto, 11 maja, 1995 r.).

Trzy miliony pomordowanych

Rabbi Sholom Klass:

- Trzy miliony polskich Żydów zginęło z rąk nazistów, przy aktywnej bądź cichej pomocy Polaków, w tym księży katolickich (Polish anti-Semitism raises its ugly head again, artykuł redakcyjny,"The Jewish Press", Brooklyn, 30 czerwca 1995 r.).

Gorliwi wykonawcy woli Hitlera

Rabbi Zev K. Nelson:

- Polacy byli gotowi i chcieli włączyć się w nazistowskie dzieło zniszczenia trzech milionów Żydów, prowadzone w ich Ojczyźnie ("Jewish Advocate", Boston, 4 listopada 1982 r.).

Łaknęli żydowskiej krwi

Rabbi Moshe Shonfeld (antysyjonista):

(...) Polski kler, (...), nawoływał - po upadku Nazistów - do pogromów tych Żydów, którzy cudem ocaleli (Moshe Shonfeld "The Holocaust Victims Accuse: Documents and Testimony on Jewish War Criminals", część 1, Brooklyn, New York 1977, strony 13, 16.).

Obojętność wobec walk w getcie

Rabbi Arthur Hertzberg, wiceprezydent Światowego Kongresu Żydów i przewodniczący Konferencji Szefów Głównych Organizacji Żydowskich w Stanach Zjednoczonych:

(...) Trzeba przypominać, że gdy płonęło getto, w pozostałej części Warszawy ludzie zajmowali się swoimi codziennymi sprawami (...). Ani Polska nie jest lepsza w swoim poświęceniu, ani ci, co ginęli za Polskę (...). Żydzi, którzy mieszkali i umierali w Polsce, są obecni jedynie w mojej pamięci i jest to prawdopodobnie lepsze niż ich ślady znikające z polskiej ziemi (I can't go to Warsaw, w: "The New York Times", 9 kwietnia 1983 r.).

Przeciwko Ojcu Świętemu

W przemówieniu wygłoszonym podczas międzynarodowego spotkania żydowskich weteranów II wojny światowej (zorganizowanego w Izraelu 23 lutego 2000 r.) wpływowy rabin amerykański opisał to, co określił jako papieską akceptację dla eliminacji Żydów przez nazistów (...). Arthur Herzberg, wpływowy rabin i historyk, wezwał mieszkańców Izraela do nieuczestniczenia w mszach świętych mających się odbywać podczas [zbliżającej się] wizyty w Izraelu, dopóki Papież nie wyjaśni, co robił jako ksiądz w Polsce podczas II wojny światowej, gdy społeczność żydowska była masakrowana przez Nazistów. Plakaty rozklejane przez ultraortodoksyjnych Żydów w okolicach Jeruzalem (28 lutego] nazywały Ojca Świętego "złem" i obiecywały, że jego pielgrzymce do Ziemi Świętej pomiędzy 21-23 marca będą towarzyszyć niepokoje (na podstawie: William A. Orme Jr., Israelis Are of 2 Minds About John Paul's Coming Sojourn, "The New York Times", february 25, 2000; Pope begins pilgrimage in Egypt, "National Post", Toronto, february 25, 2000; Jewish militants call Pope Ťevil oneť, "The Toronto Star", February 29, 2000).

Papież dąży do dejudaizacji holokaustu

Stanowisko Elie Wiesela, obrońcy praw człowieka, laureata Pokojowej Nagrody Nobla w 1986 r.:

(Wiesel assails Pontiff for offensive behavior, w: "JTA, The Canadian Jewish News", Toronto 7 lipca 1988 r.).

Z relacji ze spotkania Ojca Świętego z dziennikarzami:

Ann Landers, działaczka feministyczna:

- Oczywiście, on jest polaczkiem [Polack- pogardliwe określenie Polaków - przyp. tłum.] i dlatego nie lubi kobiet ("The New Yorker", grudzień 1995 r.).

Opinie przywódców państwa Izrael i liderów organizacji syjonistycznych

Tylko 100 Polaków pomagało Żydom

Menachem Begin, premier Izraela:

- To, co obchodzi Żydów, to fakt, że Polacy kolaborowali z Niemcami (...). Tylko około stu osób pomagało Żydom (...) Polscy księża nie uratowali ani jednego żydowskiego życia. Dlatego wszystkie te obozy śmierci były ulokowane na polskiej ziemi (z wypowiedzi dla telewizji holenderskiej w roku 1979).

Wyssali antysemityzm z mlekiem matki

Icaak Shamir, premier Izraela, w 1989 r.:

* Słowa Shamira spotkały się z głośnym chórem poparcia obywateli [Izraela]: "Polscy [Żydzi] nielicznie ocaleni z holokaustu, którzy dziś żyją w Sydney, Nowym Jorku, Ameryce Południowej czy Izraelu są jednomyślni w swoich instynktownych uczuciach do Polaków i Polski (...). Zgadzają się z wystąpieniem Szamira, że każdy Polak wypija nienawiść do Żydów z mlekiem matki (...). Wychodzą z przekonania, że każdy Polak jest antysemitą, dopóki nie udowodni się, że jest inaczej ("Bobker Replies: More on ŤThe Polish Questionť i w: "B'nai B'rith Messenger", Los Angeles, 7 czerwca 1991 r.).

Polska zdradziła ludność żydowską

Abraham H. Foxman, lider Ligi Antydefamacyjnej(Anti-Defamation League of B'nai B'rith), uratowany podczas wojny przez Polaków:

- Podobnie jak inne europejskie rządy pod okupacją niemiecką (...) Polska (...) zdradziła bądź porzuciła własną ludność pochodzenia żydowskiego. Urodziłem się w Polsce, gdzie Żydzi nie byli ludźmi szczęśliwymi. Pięćdziesiąt lat temu polskiemu rządowi nie udało się zapobiec metodycznej likwidacji ludności żydowskiej ("Reflections", Rescue of the Danish Jewry: A Primer, Carol Rittner and Leo Goldberger, eds., New York: Anti-Defamation League of B'nai B'rith 1993).

Winien zagładzie jest Kościół katolicki

Theo Klein, lider francuskich Żydów i przewodniczący Europejskiego Kongresu Żydów, główny zwolennik usunięcia klasztoru sióstr Karmelitanek z terenów wokół obozu Auschwitz:

- Polacy i polski Kościół katolicki są przede wszystkim winni wszystkim nieszczęściom, jakie kiedykolwiek dotknęły Żydów, szczególnie zaś tych z czasów wojny 1939-1945 (cytat za: L'affaire du Carmel d'Auschwitz).

Czy chrześcijanie byli ofiarami?

Michel Friedman - rzecznik Żydów niemieckich - o nieżydowskich ofiarach Auschwitz, z których ogromną większość stanowili polscy katolicy:

- Muszę zastanowić się, czy chrześcijanie w Auschwitz byli mordercami, czy ofiarami (War or words heats up over Auschwitz ceremonies, w: "The Globe and Mail", Toronto, 24 styczeń 1995 r.).

Będziemy ich nienawidzić za współudział w zbrodniach

Abraham Hirchzon, fragment wystąpienia skierowanego do uczestników Marszu Żywych:

("Intercom, quarterly bulletin of the Canadian Jewish Congress", lato 1993 r.).

Wydali 2 800 000 Żydów

Max I. Dimont, historyk żydowski:

- Polska akcja była najbardziej haniebna. Bez sprzeciwów oddali ponad 2 800 000 Żydów w ręce Niemców (Max I. Dimont, Jews, God and History, New York: New American Library, 1962, page 387).

Polscy katolicy pracowali w komandach śmierci

Norman F. Cantor, profesor historii, socjologii i literatury współczesnej na New York University:

- Współudział Polaków [w zagładzie Żydów - przyp. red.] był bardzo znaczny i nie podlegający dyskusji. Bez ich pomocy Niemcy nie byliby pod względem logistycznym zdolni do unicestwienia 6 milionów Żydów. Ten sam zarzut odnosi się do Kościoła katolickiego w Polsce, który przepełniony wielowiekową wrogością wobec Żydów nie uczynił nic znaczącego, by przeciwstawić się nazistowskim obozom śmierci. Polscy katolicy tysiącami pracowali w obozach koncentracyjnych i komandach śmierci. Hierarchia kościelna nigdy nie wystąpiła z apelem o niepodejmowanie tego rodzaju pracy. Polska stała się najbardziej okrutnym polem śmierci w najnowszej historii przy braku sprzeciwu Kościoła (Norman F. Cantor, The Sacred Chain: The History of the Jews, New York:, Harper Collins, 1994 r, pages 345 i nast.).

Prawdziwe świadectwa o postawie Polaków w stosunku do ludności żydowskiej

Będziemy pamiętać ich ofiarność

Abraham D. Feffer:

- Jeszcze dziś szczęśliwie ocaleni z mojego shtetl dobrze pamiętają i podchodzą z wielką miłością i szacunkiem do pomocy niesionej przez odważnych, chrześcijańskich chłopów żyjących w pobliskich wioskach, w których pracowaliśmy w zimne zimowe dni. (W Polsce ukrywanie Żydów lub karmienie było karane śmiercią, najczęściej przez powieszenie.) Pamiętamy, jak ci mężczyźni, kobiety, pomimo wielkiego grożącego im niebezpieczeństwa otwierali drzwi do swoich biednych chat, by podzielić się z nami gorącą zupą, chlebem i ziemniakami. (My Shtetl Drobin: A Saga of a Survivor, Toronto, 1990 r., s. 22.)

Podali nam pomocną dłoń

Z. Tzurnamal:

Musimy pamiętać o tych wszystkich ludziach, nie będących Żydami, którzy podali pomocną dłoń, by ocalić wielu [Żydów] z naszego miasta, kiedy uciekli oni od nazistowskich morderców (...). Wieśniacy, którzy dzielili chleb i rzucali rzepę na drogi lub do samochodów wiozących głodnych ludzi pod eskortą SS. Chłopów, którzy oddawali swoje buty bosym i słabym. Jak możemy zapomnieć tych spośród mieszkańców wsi, którzy odmawiali jedzenia strażnikom samochodów z kobietami, transportowanymi z obozów pracy. (Z. Tzurnamal, ed., Lask: sefer zikaron [Memorial Book of Lask], Tel Aviv: Association of Former Residents of Lask in Israel, 1968, pages 124-125).

tłum. (MZM)

prof. Iwo Cyprian Pogonowski, Nasza Polska Nr 46(317), 2001-11-14

powrot