Zaledwie na sześć dni przed podpisaniem traktatu akcesyjnego z Unią Europejską rząd postanowił przedstawić wreszcie treść tego ważnego dokumentu Sejmowi. Posłowie Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Platformy Obywatelskiej zdecydowali jednak, że głosowanie nad przyjęciem informacji rządu odbędzie się... już po podpisaniu traktatu przez premiera. Posłowie i senatorowie nie otrzymali nawet tej części dokumentu, która dotyczy Polski. Mogli go sobie obejrzeć jedynie w... internecie. Izba sama się nie szanuje - ocenił tę sytuację jeden z posłów.

Przedstawiając krótko informację rządu na temat traktatu akcesyjnego, minister spraw zagranicznych Włodzimierz Cimoszewicz po raz kolejny powtórzył, że nie widzi realnej alternatywy dla integracji Polski z UE. W swoim wystąpieniu poruszył przede wszystkim dwie kwestie: nabywania ziemi w Polsce przez cudzoziemców oraz finansowego bilansu akcesji.

Cimoszewicz w sposób nieprzekonujący starał się podważyć opinię, prezentowaną przez prawników, że po podpisaniu traktatu akcesyjnego Polska nie będzie już mogła swobodnie kształtować ustroju rolnego w odniesieniu do obywateli Unii.

W tej sytuacji grozi nam po akcesji wykup przez obywateli Unii milionów hektarów ziemi - argumentowali parlamentarzyści. Zwracali uwagę, że polscy rolnicy, chcąc powiększyć swoje gospodarstwa, będą musieli w przyszłości zabiegać u cudzoziemców o udostępnienie ziemi. Nie będzie to zresztą łatwe, ponieważ dla rolników barierą stanie się wysoka cena gruntu.

Z tymi stwierdzeniami polemizował główny negocjator Jan Truszczyński, który powiedział, że w świetle traktatu akcesyjnego prawo do nabycia ziemi rolnej mają tylko dzierżawcy z Unii, którzy tę ziemię sami uprawiają. Jego zdaniem, nie ma w traktacie zapisu, iż korzystają oni z prawa pierwokupu, albo że państwo musi im tę ziemię sprzedać. Artur Balazs (SKL) zwrócił Truszczyńskiemu uwagę, że wprawdzie w traktacie nie ma pierwokupu dla dzierżawców z Unii, ale jest w prawie polskim.

Posłowie przypominali, że unijne przepisy nakazują Polsce stosować wobec wszystkich obywateli Unii takie same prawo jak w stosunku do własnych obywateli. Wyjaśnienia Truszczyńskiego, jakoby krytykowany artykuł traktatu należało interpretować w kontekście całego prawa wspólnotowego, nie przekonały byłego ministra rolnictwa. Po tej wypowiedzi prowadzący obrady marszałek Tomasz Nałęcz (UP) uniemożliwił posłom polemikę w tak ważnej sprawie.

Szef MSZ Włodzimierz Cimoszewicz starał się uspokoić opinię publiczną, że po ewentualnej akcesji Polska będzie beneficjentem netto pod względem wzajemnych przepływów finansowych. Podał, że zobowiązania Unii wobec naszego kraju wyniosą 19 mld euro w latach 2004-2006 (UKIE podaje kwotę 13,5 mld euro). Warto zwrócić uwagę na słowo "zobowiązania", Cimoszewicz nie podał bowiem, że realne płatności z Unii stanowią zaledwie kilka procent zobowiązań. Nie wspomniał też o naszej składce do UE - 7 mld euro. Według danych UKIE, rzeczywiste płatności wyniosą zaledwie... 2,3 mld euro w ciągu 3 lat. W tym czasie z naszego budżetu trzeba wydać 31 mld zł (7,5 mld euro) na akcesję.

W trakcie debaty za integracją opowiedziały się kluby SLD, UP, PO, SKL i PiS. Zdecydowanie przeciwko akcesji były: Samoobrona, LPR i kluby poselskie Porozumienia Polskiego oraz Ruchu Katolicko-Narodowego.

****

RzÄ…dowÄ… informacjÄ™ na temat traktatu akcesyjnego komentujÄ…:

Antoni Macierewicz, Koło Poselskie Ruchu Katolicko-Narodowego

Informacja rządu nie pokazała jakiegokolwiek sposobu obrony stanowiska przez rząd Millera fundamentalnego zarzutu, mianowicie tego, że ten rząd licytował "w dół". Nawet w ramach uwarunkowań związanych z UE nie poczynił takiego wysiłku, jaki poczyniły swego czasu Dania, Irlandia, Malta. Krótko mówiąc, nie walczył o polskie interesy narodowe. Szedł od kompromisu do kompromitacji i kapitulacji. Najlepszym symbolem tego są dwie kwestie. Po pierwsze - na czele negocjatorów postawiono ludzi z dawnej służby bezpieczeństwa i tylko oni zresztą zostali na sali. Nie było premiera, nie było prezydenta ani innych ministrów. Był pan Truszczyński, który reprezentuje Polskę jako dawny współpracownik służb bezpieczeństwa. Druga kwestia - dzisiejsza poranna wypowiedź pana Grabowskiego z Rady Polityki Pieniężnej. W Radiu Zet oświadczył, że aby zebrać pieniądze na składkę dla UE, trzeba będzie ciąć wydatki i sięgnąć do kieszeni podatników. I to jest prawda o UE. To jest zły traktat, złe warunki. Aby naprawdę myśleć o uzyskaniu przez Polskę właściwego miejsca w Europie, trzeba ten traktat odrzucić.

Halina Nowina Konopczyna, Koło Poselskie Porozumienia Polskiego

Artykuł 23 traktatu akcesyjnego otwiera Unii Europejskiej możliwość zmiany warunków, które zostały nam przedstawione do zaakceptowania w Kopenhadze i dotyczą rolnictwa, a więc wszystko, co wiąże się ze zmianami we wspólnej polityce rolnej. To jest niebezpieczne, dlatego że jest to jednostronna zmiana, a więc cokolwiek by tam postanowili, również w sytuacji kiedy są to zmiany niekorzystne, np. dla Polski, my musimy przyjąć i nie mamy tutaj nic do gadania.

Bogdan Pęk, Klub Parlamentarny Ligi Polskich Rodzin

Wkrótce okaże się, kto miał rację, a kto wprowadził polskie społeczeństwo w błąd, bowiem skutki wejścia do UE na tych warunkach będą dla Polaków opłakane. Gwałtowna drożyzna, gwałtowny wzrost bezrobocia, utrata resztek rentowności ludności wiejskiej. To musi spowodować załamanie ekonomiczne. Rozbudzone nadzieje zmienią się w gniew skierowany przeciwko tym, którzy optowali za Unią Europejską, a wtedy wybory wygrają siły narodowe, ludowe, propolskie, którym myślenie o polskiej racji stanu jest bliższe Lidze Polskich Rodzin niż np. PO czy SLD.

Oczywiście dramat polega na tym, że wówczas możliwości realizacji jakiejkolwiek polityki przez uczciwe polskie władze będą o połowę mniejsze, gdyż połowa prerogatyw rządzenia będzie oddana instytucjom europejskim, ze wszystkimi tego konsekwencjami. To, że wówczas przegrają wybory ci, którzy nas sprzedają dzisiaj do UE, to nie ulega żadnej wątpliwości.
Zebrał Zenon Baranowski

Podkreślenia w tekście pochodzą od Redakcji Naszej Witryny

Małgorzata Goss, Nasz Dziennik, 2003-04-12

powrot