Po raz trzeci w ciągu 7 lat, wysocy urzędnicy EU, próbowali walki z korupcja. Stracili prace, po "demokratycznemu".

Wielka szkoda, że rokrocznie wydawany Global Corruption Report( Światowy Raport o Korupcji), nie zawiera informacji o Unii Europejskiej jako całości, gdzie miliardowe sumy rozpływają się w powietrzu, zaś winnych nie można znaleźć. No, może niezupełnie, bo właściwie "winnych" znaleziono bardzo szybko. Jak się okazało, "sprawcami" okazali się ci, którzy wskazali źródła korupcji i obliczyli straty. Co prawda, nie wsadzono ich do kryminału, ale ich obecne życie jest chyba bardziej uciążliwym, niż byłoby za kratkami.

Pierwszą ofiarą Unii padł Bernard Connolly, brytyjski biurokrata, pracujący dla Brukseli, autor książki pt. "The Rotten Heart of Europe"(Zepsute serce Europy), gdzie opisał pełną "demokracje i uczciwość" wśród samej Unii, równocześnie eksponując machinacje związane z przeliczaniem i ustalaniem kursów walut wśród indywidualnych jeszcze wtedy, państwowych systemów monetarnych, państw członkowskich. Ujawnił wtedy po raz pierwszy, co rzeczywiście kryje się pod Unia, miejscem nieustającej walki francuskich technokratów z niemieckimi federalistami, o kontrolę nad restytucją dawnego Charlemagne, albo jak kto woli, Superpaństwa. W 1995 roku, wobec oporu autora odwołania doskonale udokumentowanych opinii, pozbawiono go natychmiast pracy, zaś jego apelacja do sądu europejskiego została odrzucona jako bezpodstawna. Oczywiście, stracił równocześnie pracę w Wielkiej Brytanii, pozostając praktycznie bez stałych środków do życia, nie licząc dochodów z prelekcji i pisania esejów politycznych. Tytułem jego opinii o EU, niech będzie poniższa cytata ze wspomnianej książki:
"Nie tylko Wielka Brytania, ale każdy inny kraj Unii Europejskiej, bardzo szybko się orientuje, że głównymi ofiarami członkostwa stają się ichnia demokracja i prawda, zaś przeważać zaczyna prawo żelaza i gliny. Kto silniejszy- oczywiście żelazo, zaś reszta to glina do urabiania".

W 1998 roku, Paul van Buitenen, Holender, oficjalny Rewizor księgowy EU, obciążył Europejska Komisje masową defraudacją pieniędzy idącą w miliardy dolarów. Natychmiast pozbawiono go pracy i ogłoszono "persona non grata" w krajach EU(!!!!-moje). Zaczął również otrzymywać anonimowe telefony i pogróżki utraty życia, albo porwania jego rodziny. Musiano mu zapewnić ochronę policyjną. Niemniej jednak, sprawa stała się na tyle głośna, że rozwiązano całkowicie Komisję, równocześnie powołując do życia agencje do zwalczania przestępstw gospodarczych w ramach EU(OLAF). Niestety, ale zaledwie po roku pracy agencji, wewnętrznie opublikowany raport nie przyniósł żadnych rewelacji, poza kopią Buitenena. Okazało się bowiem, że siły polityczne wewnątrz tak Unii, jak i nowo powołanej Komisji są na tyle potężnymi, że Agencja, okazała się zupełnie bezradna(Daily Telegraph, London, Aug.30,2000).

Mija kolejny rok i wreszcie w maju 2001 roku, Agencja(w skrócie OLAF), po dokonaniu rewizji raportu, informuje o ponad 6 tysiącach spraw przestępstw finansowych i aktów korupcji wśród państw- członków Unii, które przyniosły straty, albo inaczej oszukały budżet Unii i Komisji Europejskiej na sumę około US$2 trylionów (za European Report, May 16, 2001). Oczywiście, ani Connolly, ani Buitenen nie zostali przywróceni do pracy.

Trzecią jakby ofiarą UE, stała się w sierpniu tego roku Marta Anderson, starsza księgowa Komisji Europejskiej, która udowodniła, że pewne praktyki księgowania pozwalają na swobodne defraudowanie pieniędzy z 60 miliardowego budżetu na rok 2002. Natychmiast zawieszono ją w obowiązkach, po czym postawiono przed ultimatum podpisania potrzeby reformy praktyk księgowych, miast wprowadzenia od zaraz zmian na lepsze. Odmowa podpisu równała się utracie pracy (BBC News, Aug.30). Od 1 września, Marta Anderson przestała pracować. Zaś Komisja Europejska zaczęła pracować nad "reformami" księgowości.

Na jednym z seminariów akademickich we Francji, poproszono Connollego o najkrótszą definicje EU. Powiedział tak, "Europa(EU - przyp. mój) - kłamstwo i oszustwo na właściwej drodze".

W. Głowacki , Myśl! - Niezależny Magazyn Wielkopolski, 2002-11-28

powrot