Integracja z naszych kieszeni: renciści bez waloryzacji, znaczne podwyżki VAT, wywłaszczanie katastrem

Zbankrutować dla Unii

13 grudnia ubiegłego roku - dzień kojarzący się Polakom na zawsze z tragiczną rocznicą stanu wojennego - według oświadczeń Leszka Millera i jego świty miał stać się dniem radości. Z powodu "wejścia" Polski do Europy, oczywiście. Ale wszystko ma swoją cenę. Przez kilka lat karmieni byliśmy propagandą, że jeśli podpiszemy traktat o akcesji, dostaniemy wszystko, czego dusza zapragnie, w dodatku darmo. Teraz nadchodzi jednak moment wystawiania nam rachunku i okazuje się, że musimy za wszystko zapłacić, w dodatku bardzo słono.

Profesor Elżbieta Chojna-Duch, która jest obecnie doradcą wicepremiera i ministra finansów Grzegorza Kołodki, a podczas poprzedniej kadencji tej samej koalicji rządzącej w połowie lat 90. była wiceministrem tego resortu, uchyliła nieco rąbka tajemnicy w ogromnym wywiadzie udzielonym 29 stycznia "Gazecie Wyborczej".

Trzy miliardy dolarów z naszych kieszeni na pokrycie wydatków!

Już od przyszłego roku kilka procent dochodów państwa musimy odprowadzać jako składkę do kasy Unii, a to przecież nie wszystko. Mamy płacić także na Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny i wiele innych instytucji unijnych. Do tego finansować mamy także przystosowanie naszych granic do wymogów UE, dochodzi do tego ta część dopłat do rolników, która ma pochodzić z naszego, a nie unijnego budżetu i tak dalej. Już samo "wywalczenie" prawa do finansowania własnego rolnictwa z własnych środków przedstawia się nam jako sukces, bo przecież UE mogła się na to... nie zgodzić.

Łącznie potrzebujemy w roku przyszłym na pokrycie dodatkowych wydatków (związanych z integracją) ogromnej kwoty - ponad 3 miliardów dolarów, których nie ma skąd wziąć. Nie są to zresztą wszystkie wydatki.

I tu dochodzimy do sedna rzeczy. Skoro tych pieniędzy w tej chwili nie ma, to oznacza, że rząd będzie ich intensywnie szukać. W naszych kieszeniach, oczywiście. Przypatrzmy się temu bliżej, bo niektóre propozycje, ujawnione przez doradczynię Kołodki, są wprost bulwersujące. I trudno zakładać, że nie jest to z nim wstępnie uzgodnione.

Renciści bez waloryzacji

Rozważane jest pozbawienie emerytów i rencistów waloryzacji ich świadczeń. W skali roku nie jest to może tak dużo - kilkanaście czy kilkadziesiąt złotych od jednego emeryta. Jednakże dotyczy to milionów ludzi, którzy nie mają nawet jak protestować, dla których te pieniądze są często znaczącą w ich budżecie kwotą. Oni nie będą przecież strajkować, organizować akcji ulicznych, nie mają swoich instytucji i grup nacisku. Kieszeń emeryta jest łatwiejsza do opróżnienia niż kieszeń nowobogackich. Wiedzą o tym od dawna rzezimieszki, napadający na emerytów i emerytki w celu zdobycia paru groszy, bo choć łup jest niewielki, to stosunkowo łatwy do wzięcia. Podobnie, jak widać, rozumują "nasze" władze.

W latach rządów komunistycznych popularne było sarkastyczne hasło: emerycie, popieraj partię czynem i umieraj przed terminem. Chodziło oczywiście o "poparcie" dla PZPR, poprzedniczki SLD. Brało się to stąd, że emerytów traktowano wówczas jako ludzi już niepotrzebnych. Pracować nie mogli, a pieniądze brali, w dodatku chorowali i żyli długo... Byli więc elementem "obciążającym" budżet państwa. Ta filozofia odżyła w postkomunistycznej koalicji. Tyle że hasło należałoby nieco zmodyfikować. Teraz może ono brzmieć tak: emerycie, popieraj Unię czynem i umieraj przed terminem. Faktycznie, dałoby to rządowi spore oszczędności...

Koniec ulg podatkowych

Innym pomysłem jest likwidacja wszelkich ulg podatkowych. I tak zostało ich już bardzo mało, co roku bowiem tracimy kolejne, nawet te, które powinny być oczywiste, jak na przykład wynikające z kształcenia dzieci w szkołach niepublicznych czy z leczenia w niepublicznej służbie zdrowia. Teraz, według ujawnionych propozycji, ma ich nie być wcale.

"Podregiony" zamiast powiatów

Szokująca jest też propozycja głębokich zmian administracyjnych kraju. Ma ona polegać na całkowitej likwidacji dotychczasowych powiatów i utworzeniu w to miejsce tak zwanych "podregionów". Te zaś będą odpowiadać terytorialnie 49 byłym województwom. A przecież zaledwie kilka lat temu przeprowadzono rewolucyjną reformę w zupełnie innym kierunku. I przypomnijmy - dokonano jej przy współudziale SLD. Była ona niezwykle kosztowna, nie przemyślana do końca. Głównym jej uzasadnieniem była konieczność naszego dostosowania się do wymogów Unii Europejskiej. Dziś uzasadnia się tak samo operację odwrotną! Ktoś powinien za to wszystko zapłacić, ale z pewnością nie my, bo to nie nasze pomysły, i nie dla nas realizowane.

VAT w górę

Kolejna propozycja to wzrost podatków (to zawsze najłatwiejsze wyjście - bezpośrednie sięganie do kieszeni obywatela), przede wszystkim podatku VAT. Ma to głęboki sens, w dodatku bardzo czytelny. Jeśli już podnosimy podatki, powinno unikać się jak ognia właśnie tej sfery, albowiem każdy ich wzrost w postaci VAT, powoduje konieczność automatycznego odprowadzenia części wpływów z tego tytułu do kasy Unii Europejskiej, jako rosnącej składki. Należy więc pamiętać, że obciążenie podatnika z tego tytułu zawsze będzie większe niż "zysk" budżetu, bo tak czy owak - zarobi na tym Unia Europejska, która uzyska dalsze środki na swą żarłoczną biurokrację i realizację coraz dziwniejszych pomysłów.

Kataster, czyli wywłaszczanie z majątków

Jest także mowa o intensywnych pracach w Ministerstwie Finansów nad podatkiem katastralnym, którym mamy być obłożeni z tytułu posiadania nieruchomości. Ci, którzy nie będą w stanie go uiszczać (a jest to przecież możliwe), będą musieli pozbywać się działek czy domków po zaniżonej cenie. Potencjalni nabywcy już zacierają ręce... To się nazywa przecież "ruch w interesie".

Bez IPN, za to z "kombatantami" z wywiadu PRL

Mowa jest też o likwidacji różnych instytucji i urzędów, a także o poważnych zmianach administracyjnych. Jeśli chodzi o te pierwsze - instytucje i urzędy - zgoda, jest ich faktycznie za dużo, a niektóre w ogóle nie mają racji bytu. Ale jak wytłumaczyć pomysł całkowitej likwidacji Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, jeśli równolegle koalicja rządowa usilnie pracuje nad nowelizacją ustawy "o kombatantach..." w taki sposób, aby ponownie płacić ogromnej rzeszy pseudokombatantów komunistycznych, "utrwalaczom władzy ludowej", aparatowi bezpieczeństwa publicznego? Tu już wyraźnie widać ideologizację finansów publicznych: zabrać AK-owcom, dać UB-owcom. Ponadto pod patronatem tego Urzędu rozważane są - całkiem serio - propozycje, aby status kombatantów uzyskali także uczestnicy "misji pokojowych ONZ" oraz "innych międzynarodowych akcji wojskowych". W misjach wojskowych PRL uczestniczyli wyłącznie starannie dobrani, szczególnie zaufani oficerowie prowadzący często działalność wywiadowczą na rzecz Związku Sowieckiego. Jak porównać ich sytuację do uczestników Wojny Obronnej 1939, żołnierzy AK, uczestników Powstania Warszawskiego? Nie brali przecież udziału w walce o suwerenność i niepodległość RP i nie byli represjonowani przez władze PRL. Kategoria "inne międzynarodowe akcje wojskowe" jest tak nieokreślona, że mieszczą się w niej choćby uczestnicy inwazji na Czechosłowację w sierpniu 1968 roku (była to przecież klasyczna "międzynarodówka" z udziałem ludowego Wojska Polskiego pod sowieckim przewodem).

Ponadto - ma dojść do całkowitej likwidacji Instytutu Pamięci Narodowej. Postkomuniści chcą zatem wrócić do punktu wyjścia, czyli do tego, co było do 1989 roku: nie badać i nie ujawniać ich zbrodni, znów płacić zbrodniarzom za to, co w przeszłości robili.

Pacjencie, uważaj - w szpitalu zapłacisz za łóżko jak w hotelu!

Do tego dojdą różne "drobiazgi", takie jak na przykład "usługi hotelowe" świadczone przez szpitale. Tym, którzy nie wiedzą, o co chodzi - należy się wyjaśnienie: ubezpieczony pacjent będzie miał w dalszym ciągu prawo do operacji czy zabiegów szpitalnych, jednakże za pobyt w szpitalu w niektórych przypadkach zapłaci jak za "usługę hotelową". Skłoni go to oczywiście do jak najszybszej ucieczki, czyli będzie dążyć do wypisania się "na własną prośbę", bo może go po prostu nie będzie stać na taki pobyt. A że będą powikłania, komplikacje, choroby? To nic, czasy się zmieniły, najważniejsze są przecież pieniądze, a nie ludzie. Życzmy więc sobie, obyśmy zdrowi byli.

Jeśli nawet część z tych propozycji padła tylko po to, aby użyć ich jako "balonu próbnego", to i tak jest się czego bać. Świadczą one bowiem o faktycznych zamiarach rządu oraz o kosztach, jakimi będziemy obciążeni. Jeśli rząd nie zgromadzi środków sposobami przedstawionymi powyżej, to wyrwie je od nas w inny sposób, ma w tym bowiem jeszcze jeden interes: zawsze coś mu tam z tego zostanie na "utrzymanie własne". Zamiast obiecanych gruszek na wierzbie, które miały dla nas wyrosnąć na polecenie Millera, wracamy do powiedzenia Jerzego Urbana, że "rząd się wyżywi". Naszym kosztem.

Zadaniem rządowej i prorządowej propagandy jest, jak to wytłumaczyć przeciętnemu obywatelowi, że to wszystko dla jego dobra i w jego interesie. Ta zaś potrafi uzasadnić nawet to, że poprzedni minister zdrowia Mariusz Łapiński kazał zainstalować sobie w ministerialnym apartamencie wannę za 19 tysięcy złotych, czyli za równowartość prawie dwóch lat pracy szpitalnej pielęgniarki...

Podkreślenia w tekście pochodzą od Redakcji Naszej Witryny

Leszek Żebrowski, Nasza Polska NR. 5 (376), 2003-02-05

powrot