18/12/2000 
Do możliwego przystąpienia Polski do Unii Europejskiej pozostało1108
dni!

UE/ Niechlubny sojusz eurosceptyków i federalistów

Londyn (PAP) - Zarówno eurosceptycy wszędzie dopatrujący się przejawów
tworzenia europejskiego superpaństwa jak ich ideowi przeciwnicy -
federaliści są w błędzie - sądzi Charles Grant dyrektor ośrodka badań
nad Europą CER (Centre for European Reform) politycznie bliskiego
premierowi Tony Blairowi. 
Europa jego zdaniem zmierza w kierunku zwiększenia roli rządów
dobrowolnie współdziałających w konkretnych sprawach. Komisja Europejska
nie odgrywa tak dużej roli inicjującej, co w okresie Europy Delorsa,
Kohla i Mitterranda. Grant nie wyklucza, że z czasem okaże się, iż
ostatnim zrywem federalizmu jest Europejski Bank Centralny . 
Eurosceptycy i federaliści tworzą według Grant''a "niechlubny sojusz".
Potrzebują się nawzajem jako odbicia dla swoich argumentów. Łączy ich
przekonanie, że UE nieuchronnie zmierza ku federacji. Jedni uważają to
za zjawisko groźne i niepożądane, a drudzy - przeciwnie za naturalne i
wskazane. 
Grant nie ma wątpliwości, że "federalizm umarł", a Komisja została
zepchnięta w cień przez rządy, którym przyświeca cel "pragmatycznej
integracji". Przyszły model integracji nazywa "międzyrządowym". 
Autor zauważa, że tradycyjna metoda działania polegająca na tym, że
Komisja proponuje rozwiązania, a Rada Ministrów i Parlament Europejski
aprobują je wciąż ma zastosowanie do jednolitego rynku i handlu. W
dziedzinach, w których UE od pewnego czasu angażuje się bardziej takich,
jak polityka zagraniczna i obronna lub zwalczanie przestępczości -
inicjatywę przejęły rządy. 
Grant wskazuje na to, że Javier Solana odpowiedzialny za wspólną
politykę zagraniczną UE nie podlega Komisji, lecz ministrom spraw
zagranicznych Piętnastki. Komisja ma ograniczony wpływ na Solanę i nie
uczestniczy w ogóle w tworzeniu sił szybkiego reagowania. 
"Nawet w kluczowych sprawach takich jak reformy gospodarcze i
zatrudnienie - tradycyjna metoda (zwana wspólnotową) została zarzucona.
To rządy ustalają wspólne cele i kryteria, a następnie dzielą się swoimi
doświadczeniami. Komisja może ponaglać je, jeśli się ociągają i
mobilizować innych do wywarcia na nie presji po to, by zrealizowały
cele, które na siebie wzięły, ale nie może ich zmuszać". 
W dziedzinie reform ekonomicznych, polityki zagranicznej, obronnej i
współpracy sił policyjnych - każdy z rządów Piętnastki zachował swoje
narodowe weto, a zakres jego suwerenności nie został uszczuplony. Na
spotkaniach na szczycie (Europejskiej Radzie) obowiązuje jednomyślność. 
Jako przykład podaje Grant proces reform gospodarczych (zwłaszcza
pobudzanie elektronicznego handlu), który Piętnastka przyjęła na
szczycie w Lizbonie i powróci do niego w Sztokholmie w 2001 roku.
Szefowie rządów ustalają porządek obrad. Komisja uczy się iść za nimi -
pisze Grant. 
Ten zwrot w kierunku "Europy między-rządowej" był zdaniem dyrektora CER
do przewidzenia ponieważ UE osiągnęła większość swoich ekonomicznych
celów takich, jak stworzenie jednolitego rynku i wprowadzenie wspólnej
waluty. 
"Nowe wyzwania związane są z ustanowieniem skutecznej polityki
zagranicznej i obronnej i wzmocnieniem współpracy dla walki z
zorganizowaną przestępczością. Jedynym możliwym rodzajem integracji w
tak drażliwych z punktu widzenia narodowej suwerenności kwestiach jest
współpraca międzyrządowa" - sądzi Grant. 
Innym powodem zwrotu w kierunku "Europy między-rządowej" jest to, że
europejskie instytucje - Komisja i Parlament nie mają demokratycznego
mandatu i opinia publiczna nie chce, by stawały się coraz silniejsze. 
Z tych powodów perspektywa utworzenia "europejskiego super- państwa"
oddala się coraz bardziej, choć zarówno federaliści jak i eurosceptycy
ignorują ten fakt

----------------

Widac te niechlubne sojusze. Widac tez, ze IDEA PANEUROPEJSKA się nie
zmienia, gdyz stanowi esencje. Wielowiekowe dazenia odbudowy Jednosci
Europy znajduja ujscie w akcesji coraz wiekszej liczby regionow do Nowej
Europy. Europy wspolnego dobrobytu. Miedzyrzadowej. Nie federacyjnej,
nie europsceptycznej/narodowej, ale STRUKTURALNEJ! I to jest najwieksze
osiagniecie czynnikow europejskich. Będziemy wspolnie się rzadzili
miedzyrzadowo. Nasze administracje polacza się w jedna, ponadregionalna
strukture, by wszystkich zarzadzac latwiej, taniej, efektywniej,
szybciej, wydajniej, bezposrednio i uczciwie. Wtedy dobrobyt europejski
będzie latwiej dostepny dla wynikow struktur. Wynikami będziemy się
wspolnie dzielic, gdyz wielokrotnie zostalo tu udowodnione, ze
Zjednoczona Europa w swej emanacji strykturalnej w postaci Unii
Europejskiej nie ma innych celow, jak poglebienie humanitaryzmu wśród
jej czlonkow . A nimi będziemy szybko. Im szybciej - tym lepiej dla
wydajnosci naszych struktur i nas samych. Będzie wiec lepiej. Czy można
chcieć czegos innego? Nikt odpowiedzialny temu nie przeczy. Wiec czy
będziecie popierac miedzyrzadowa Europe? Nowa? Odnowiona? Dobrobytu?

news@eu.org, soc.culture.polish, 2000-12-18

powrot