- Broniąc interesów polskiej wsi, polskich chłopów, rozumie Pan tę obronę w kontekście głęboko pojętego interesu całego kraju. Czyli chce Pan kontynuować myśl polityczną Wincentego Witosa?

- Dziś nawiązanie do idei Witosa jest niewątpliwie bardziej konieczne niż kiedykolwiek. Naród, aby trwać musi zachować ziemię, religię i narodową tożsamość. To zawsze podkreślał Witos. Miał rację, co potwierdza historia, i dawna, i ta najnowsza.

- To dlaczego tak mało jest kontynuatorów Witosa?

- Przykro o tym mówić, ale w Sejmie od początku III Rzeczypospolitej dominuje tzw. myślenie europejskie. Do PRL nie nawiązuję, bo mamy rozmawiać o niepodległym państwie polskim. To samo myślenie obciążało i obciąża wszystkie kolejne rządy RP. Tym rządom "zawdzięczamy" liberalizację obrotu towarowego, likwidowanie fabryki po fabryce, koncentrację obcego kapitału w bankach, handlu i w przemyśle - w tym w przetwórstwie rolno-spożywczym - politykę gospodarczą sprzyjającą kapitałowi spekulacyjnemu i brak narodowej strategii gospodarczej. To oznacza zupełny brak zrozumienia dla narodowego interesu, dla polskiej racji stanu.

- Tym, którzy pamiętają o polskiej racji stanu, elity polityczne zarzucają populizm.

- Dziś populizmem jest mówienie, że systemem doskonałym, odpowiednim dla każdego narodu jest globalizm, który rzekomo gwarantuje wszystkim prawa człowieka, pełną demokrację, godne i opływające w dostatki życie. Tymczasem w rzeczywistości globalizm to koncentracja kapitału i władzy na niespotykaną dotychczas skalę. To system, w którym bardzo niewielu będzie posiadać zbyt wiele, a cała ogromna reszta zamieni się w armię wydziedziczonych niemal ze wszystkiego. Tę tendencję dobrze widać w Polsce. Ponad 50 proc. naszych rodzin żyje już poniżej minimum socjalnego, a kilkanaście procent przekroczyło granicę bezpieczeństwa biologicznego. Jaka to jest demokracja, jaka równość szans, jakie prawa człowieka? Kolejne wybory - parlamentarne, prezydenckie, samorządowe - będą wygrywać lobbies najbogatszych, bo ich na to stać. Obecnie mechanizmy współżycia społecznego właściwej demokracji zostały zastąpione dominacją pieniądza i skomercjalizowanych mediów. Kto się na to nie godzi - nie ma szans przedstawić swoich poglądów publicznie. Nie pozwala na to wszechmocna poprawność polityczna. W ten sposób globalizm staje się odmianą współczesnego totalitaryzmu, która polega na koncentracji kapitału i władzy oraz na zmonopolizowaniu informacji. Dawniej totalitaryzm wobec oporu stosował natychmiast przemoc fizyczną. W obecnym globalizmie zniewala się człowieka poprzez łamanie jego ducha i umysłu. Ale gdy człowiek stawia opór, chce zachować swoją tożsamość, drobną własność, swoje wartości - globalizm też stosuje przemoc. Przykładów mamy dziś na świecie całkiem sporo.

- Mówiąc o drobnej własności ma Pan na myśli własność ziemi?

- Tak. Bo gdy straci się ziemię, traci się wszystko. Jeśli ziemię traci naród - traci swoje miejsce wśród innych narodów. Nikt się nie liczy z rodziną, która już nie ma domu i gospodarstwa, mówi się o nich pogardliwie "bankrut", "dziad", uważa za coś gorszego. Tak samo jest z narodami, które przecież są rodzinami rodzin.

- Ale elity nam mówią, że to jest cena za wejście do Unii Europejskiej, co ma uchronić Polskę przed degradacją.

- A czy nie jest degradacją to, że mamy wejść do tej Unii, oddając po drodze wartości podstawowe dla narodu: ziemię, religię i kulturę. Własną tożsamość narodową i duchową, własne tradycje. To jest cena nie do przyjęcia. Staniemy się nowoczesnymi najmitami wędrującymi po tej "zjednoczonej Europie" za jakąkolwiek pracą. Nie będziemy mieć w tej Europie własnego polskiego terytorium. Pozrywamy wszystkie więzi społeczne łączące nas w naród i rozproszymy się wśród innych narodów. Będzie nas czekać los Palestyńczyków, Ormian, Kurdów. Naród bez własnego terytorium jest skazany na poniewierkę, na zagładę.

- Jednak globalizm zachwala się jako najlepszą formę dla wolnego handlu, dla wolnego rynku...

- Kolejny mit, żeby nie rzec oszustwo. W warunkach globalizmu nie ma ani wolnego rynku, ani uczciwej konkurencji. Przecież globalizm to maksymalna koncentracja środków. W globalizmie najsilniejsi nie rezygnują z daleko posuniętego protekcjonalizmu. Stosują go państwa UE, USA, inne wysoko rozwinięte kraje. Rolnictwo tych wszystkich państw jest dokładnie sterowane i chronione prawnie oraz dofinansowywane przez państwowe dopłaty i subwencje. Państwo też wyznacza ramy regulacyjne i ochronne. Trudno to zresztą potępiać, ale też nie można wierzyć w wolny rynek i rzetelną konkurencję. Wręcz lekkomyślnością jest stosować ów "wolny rynek" w Polsce, gdy nasi partnerzy masowo stosują interwencjonizm państwowy. My też powinniśmy korzystać z ochronnych funkcji państwa.

- Czy tylko w gospodarce?

- Oczywiście, nie tylko. Ochrona państwa powinna obejmować także inne dobra narodowe - kulturę, tradycję. Tak jak to czynią np. Niemcy ustawowo ochraniający swój język i kulturę narodową przed dominacją angielskiego oraz tzw. kultury masowej. Tymczasem my w Polsce wycofujemy się z podstawowych norm chroniących nasz język i naszą kulturę.

- Wróćmy jeszcze do gospodarki. Dlaczego tak ważna jest dla narodu drobna i średnia własność chłopska?

- Bo ta własność oznacza zakorzenienie rodzin, ich stabilizację, osadzenie zarówno w środowisku społecznym, jak i w układzie gospodarczym. Oderwanie od takiej własności - to zerwanie korzeni, a następnie rozproszenie. W ZSRR, aby zniewolić człowieka, pozbawić ludzi oparcia - przesiedlano i wymieszano całe narody. Kosztem niewyobrażalnych ofiar. Wygnańców zupełnie uzależniono od totalitarnej władzy, bo brak im było jakiegokolwiek oparcia w naturalnych wspólnotach. Rozpadły się nawet rodziny i o to właśnie chodziło komunistom. Oni robili to przemocą. Dziś to samo można zrealizować metodami ekonomicznymi, ludzie pozbawieni ziemi i pracy będą wędrować za kawałkiem chleba. Tymczasem, jeżeli chcemy dobra człowieka, powinniśmy pomóc mu znaleźć pracę i wsparcie w jego rodzinnym miejscu lub najbliższej okolicy. Nie odbierać mu jego tradycji, dziedzictwa przodków, wiary, wspólnoty parafialnej.

Obecnie naród polski posiada jeszcze ziemię, którą uprawia polska wieś. Ale o tę ziemię rozpoczęła się mordercza walka. Pod pięknie brzmiącymi hasłami - dopłat, dobrobytu, restrukturyzacji i modernizacji - tak naprawdę kryje się atak na polskich chłopów i tradycje polskiej wsi. Sposób zaś na rugowanie chłopów z ziemi jest taki sam, jaki zastosowano w przemyśle - pozbawiając pracowników i całą naszą gospodarkę fabryk - przymus ekonomiczny.

- Czy nie dojrzewa więc sytuacja do jakiejś formy buntu społecznego?

- Trudno ocenić. Niektóre środowiska wydają się szukać szans poprzez awans indywidualny. Inne - przede wszystkim robotnicze - są mocno zdezintegrowane. Swoje robi też rozczarowanie różnymi niepoważnymi obietnicami przywódców, jak ta o 100 mln dla każdego czy inna o mieszkaniach dla wszystkich Polaków. Najbardziej zubożali myślą, jak przeżyć. To są powody, dla których m.in. sławetne blokady Leppera zakończyły się fiaskiem. Ludzie są w większości bierni i nieufni. nie wierzą politykom.

- Wobec tych zagrożeń, jakie zadania ma polski ruch ludowy? Co zrobiłby Witos?

- Dziś pierwszym zadaniem jest powrót do wartości, które legły u podstaw politycznego ruchu chłopskiego już ponad 100 lat temu. O jego obliczu muszą decydować ludowcy zakorzenieni w konkretnych środowiskach. Autentyczni, a więc chłopi, inteligencja ludowa ze wsi i małych miasteczek. Nie politycy przechodzący z urzędu na urząd. PSL nie może być partią aparatu urzędniczego. Formacja chłopska musi być ideowa, o programie wynikającym z potrzeb swoich wyborców, swoich członków, swoich "rdzennych" środowisk. Dziś często bywa inaczej. Przykład? Czy mieszkańcy wsi, czy prawdziwi ludowcy akceptują sprzedaż ziemi cudzoziemcom? Na pewno nie. Ale w projektach ustaw dotyczących ziemi, nie tylko przedłożonych przez PiS, lecz też przez PSL, przewiduje się taką możliwość.

- A czy Pan będzie głosować za tymi projektami?

- Będę oczywiście głosować przeciw. Przygotowuję zresztą własny projekt ustawy chroniącej polską ziemię. A wracając do perspektyw ruchu ludowego - nie ma innego wyjścia, jak powrót do Wincentego Witosa, do jego widzenia narodu i państwa, do autentycznego programu ludowego. Im bliżej potrzeb i bolączek człowieka, tym większe zaufanie społeczne i autorytet. Im dalej - tym mniejsze poparcie i większa krytyka. Wystarczy więc słuchać uważnie swojego najbliższego otoczenia, sąsiadów, wykonywać to, czego oni potrzebują. To takie proste.

- Dziękuję za rozmowę.

Wyróżnienia w tekście pochodzą od red. Naszej Witryny.

Z posłem Zdzisławem Podkańskim (PSL) rozmawia Teresa Wójcik. , Nasza Polska Nr. 32, 2002-08-07

powrot