Zapis wypowiedzi ksiÄ™dza profesora Aleksandra Chyckiego z Kielc na antenie Radia Maryja

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica!
Mówi ksiądz Aleksander Chycki z Kielc, profesor seminarium duchownego. Zabieram głos na antenie Radia Maryja po raz pierwszy. Dlaczego dopiero dziś? Bardzo krótko przedstawię powody.
Jako Polak i ksiądz katolicki zawsze szanowałem zasady prawdziwej, uczciwej demokracji. Sądziłem, że w naszej Ojczyźnie taką właśnie demokrację realizujemy. Uznałem, że w sprawach ważnych dla Narodu i dla lokalnej społeczności, której jestem cząstką, należy wypowiadać się i zajmować stanowisko poprzez lokalne media publiczne. W tym myśleniu i w tej wierze trwałem i byłem bardzo cierpliwy.
Powstaje pytanie, czy nadal wierzę. Jaki jest bilans, czy też efekt tej mojej uporczywej i wieloletniej wiary w demokrację i wolność naszych mediów? Jest nim znacząca suma osobistych doświadczeń, oczywiście zdecydowanie negatywnych i gorzkich. Te doświadczenia przekonały mnie, że owa wolność słowa w naszych mediach jest czystą fikcją, że jest ona mitem świadomie i celowo kreowanym w świadomości nas, odbiorców, mitem kreowanym podstępnie przez tych, którzy zawładnęli naszymi mediami. One nie są już polskie, a z prawdziwą demokracją niewiele mają wspólnego. (podkr. moje - WK) Na własnej skórze przekonałem się, że media lokalne stały się narzędziem propagandy, nieuczciwej manipulacji. Odwołuję się do faktów, sam bowiem stałem się ofiarą takiej manipulacji ze strony "Gazety Wyborczej".
To, że stałem się ofiarą naiwnej wiary w uczciwość i rzetelność kierownictwa "Gazety Wyborczej", mogłem jakoś zrozumieć, ale w żaden sposób nie mogłem pojąć tego, że ofiarą tej brutalnej manipulacji stał się profesor Robert Cohen z Easten Pennsylvania w USA. Kim jest profesor Robert Cohen? To znany teolog żydowski, znawca judaizmu. W ramach dialogu judeochrześcijańskiego został wydelegowany przez Kongres Żydów Amerykańskich do wygłoszenia konferencji na temat judaizmu w kilku polskich seminariach, m.in. także w Kielcach. Z naszej strony wygłaszał takie wykłady o chrześcijaństwie ks. prof. Chrostowski. Bardzo szybko zaprzyjaźniłem się z prof. Robertem Cohenem. Towarzyszyłem mu w zwiedzaniu tych miejsc na ziemi kieleckiej, gdzie mieszkali Żydzi, jak Chęciny, Pińczów, Chmielnik, Działoszyce. Trzeba pamiętać, że w tych miastach Żydzi przed wojną stanowili większość.
Dotarliśmy także do pana Henryka Błaszczyka. Kim był pan Henryk Błaszczyk? To nazwisko kojarzy się z pogromem kieleckim. Pan Błaszczyk to ów ośmioletni wtedy chłopiec, rzekomo uprowadzony przez Żydów. Profesor Cohen od niego osobiście poznał przebieg pogromu kieleckiego. Był pod ogromnym wrażeniem tego spotkania i wersji wydarzeń przedstawionej przez pana Błaszczyka. Codziennie, przez kilka dni, na powitanie, gdy przychodziłem do niego, a mieszkał w naszym seminarium, powtarzał: "Proszę księdza, ja się budzę rano i nie mogę uwierzyć, że jestem w Kielcach i że spotkałem i rozmawiałem z tym człowiekiem". Nie muszę dodawać, z jakimi uczuciami i wyobrażeniami o mieszkańcach Kielc, gdzie miała miejsce ta straszliwa tragedia, przyjeżdżał profesor Cohen.
Poprosiłem redaktora kieleckiej wkładki "Gazety Wyborczej" o przeprowadzenie wywiadu z prof. Cohenem. Chodziło o to, aby Kielce, mieszkańcy Kielc, poznali jego opinię, jego ocenę kieleckiego pogromu. Byłem świadkiem tego wywiadu. Moje zdziwienie wywołał fakt, że przez wiele dni wywiad nie ukazywał się. Ja uporczywie nalegałem i wreszcie ukazał się, ale gdy zacząłem czytać, wpadłem w osłupienie - to był zlepek banalnych frazesów i ogólników, zaś istotna treść dotycząca samego pogromu, jego przyczyn, została pominięta. Przyparty do ściany jeden z redaktorów przyznał, że nie mogli tego napisać, bo centrala z Warszawy na to nie pozwoliła.
Muszę w tym miejscu dobitnie zaznaczyć, że to właśnie ja jako przewodniczący biskupiego komitetu pomocy internowanym i więzionym w stanie wojennym przyczyniłem się w istotny sposób do uruchomienia wkładki kieleckiej do "Gazety Wyborczej". Była to, jak pamiętam, pierwsza tego rodzaju wkładka do ogólnopolskiego wydania, a wykorzystano w tym celu przyjaźń z wiceprzewodniczącą Izby Lordów, która patronowała pomocy humanitarnej dla Kielc i regionu świętokrzyskiego z Londynu. Ale wtedy wierzyłem naiwnie w dobrą wolę i dobre intencje redaktora naczelnego "Gazety Wyborczej". I to jest właśnie też powód, dlaczego dopiero dziś zabieram głos na antenie Radia Maryja.

Miarę goryczy przepełniło to, co się działo w Sejmie w czasie debaty dotyczącej przeprowadzenia referendum w sprawie sprzedaży polskiej ziemi cudzoziemcom. Byłem wstrząśnięty do głębi tym skandalicznym seansem pogardy dla wyborców, dla Narodu Polskiego, dla naszej tysiącletniej tradycji duchowej i moralnej, dla tysięcy Polaków i Polek, którzy poświęcili zdrowie i życie w obronie polskiej własności ziemi.
Dla nikogo, kto czuje się synem czy córką tego Narodu, tej Ojczyzny, tej ziemi, nie ulega wątpliwości, że sprawa ziemi ojczystej jest najważniejsza. Nie ma ważniejszej debaty w Sejmie niż debata o ziemi ojczystej. Żeby Polska była Polską, to polska ziemia musi pozostać polska, bo ziemia to fundament bytu i tożsamości Narodu. (podkr. moje - WK) Wystarczy przypomnieć Prymasa Tysiąclecia i jego naukę o znaczeniu, o wartości ziemi ojczystej. Jakież to bolesne, że ten seans pogardy zafundowało nam kierownictwo Sejmu w porozumieniu z mediami. Jako Polak czuję się poniżony, dotknięty bardzo boleśnie. I dlatego postanowiłem mówić na antenie Radia Maryja, odsłaniać pełną prawdę, odpowiadając w ten sposób na apel Ojca Dyrektora, aby przeciwstawić się fali kłamstwa, manipulacji.
Pragnę podziękować gorąco Radiu Maryja za wypełnianie moralnej i patriotycznej powinności
wobec Narodu Polskiego i wyborców, za ofiarną służbę prawdzie. Chcę szczególnie podziękować Ojcu Dyrektorowi za jego wierność Chrystusowi i Ewangelii, za jego ofiarną służbę prawdzie, jego oddanie Bogu i Ojczyźnie, za jego odwagę. Ojcze Dyrektorze, rozumiem twój ból, który niekiedy trudno ukoić, który czasem rodzi odruch żalu do swoich rodaków, że wybierają tak, jak wybierają. Ja także miewam podobne myśli i wewnętrzne rozterki, ale wiem - i Ojciec Dyrektor wie również - że nie wolno nam ulegać tym myślom. To, że nasi rodacy tak wybierają, obciąża również winą nas wszystkich, nie wyłączając duchownych. Gdzie byliśmy, gdy zawłaszczano nasze polskie media, dlaczego wtedy milczeliśmy, dlaczego byliśmy tak naiwni?
Kielce należą do tych regionów, które oddały najwięcej głosów na rządzącą koalicję. Nie mam prawa potępiać za to moich współrodaków i będę zawsze protestował przeciwko potępianiu czy krytyce tych mieszkańców naszego miasta i regionu, którzy oddali głosy na ludzi z SLD czy UP. Szanuję ich wybór. Muszę przyznać uczciwie na podstawie moich doświadczeń i znajomości ludzi, że wśród tego elektoratu jest bardzo dużo ludzi prawych, uczciwych, dobrych Polaków, że w sprawie polskiej własności ziemi czują tak, jak czuje ten, kto kocha Polskę, swoją Ojczyznę, kto kocha polską ziemię i chce być wierny tradycjom duchowym naszego Narodu. W sprawie ziemi zostali po prostu oszukani przez tych, którym zaufali. Tak to teraz odbierają. I też bardzo boli to, co się dzieje w Sejmie w kwestii ziemi i to dzieje się za sprawą wybranych przez nich posłów. Śmiem twierdzić, że sami posłowie, tak przypuszczam, tak wierzę, bo myślę o posłach z naszej kieleckiej ziemi, że oni w głębi serca myślą i czują tak samo jak ich wyborcy, że i oni przeżywają wewnętrzne rozdarcie i konflikt sumienia. Świadczyłoby przecież o tym choćby to, że na czas debaty opuszczali ławy poselskie, nie mieli odwagi w pewnym sensie spojrzeć w oczy swoim wyborcom. I dlatego oni bardziej niż ktokolwiek inny potrzebują naszej modlitwy, aby znaleźli w sobie dość odwagi, by w tak istotnych, fundamentalnych dla Polski sprawach, jaką jest między innymi sprawa ziemi, głosowali zgodnie ze swoim sumieniem, sumieniem Polaka, katolika, bo przecież prawie wszyscy jesteśmy w Polsce katolikami. Ze swej strony deklaruję, że razem z wieloma moimi przyjaciółmi będziemy się modlić w intencji naszych parlamentarzystów i to wszystkich. Nie przestaniemy polecać ich Bogu i opiece Matki Najświętszej.
Jeszcze dziś rozmawiałem z osobami z elektoratu SLD w Kielcach. Oni też czują się poniżeni. Szczególne wzburzenie moje i tych ludzi wywołały wypowiedzi marszałka Borowskiego w I Programie Polskiego Radia. Słowa marszałka odebrali jako przykład cynizmu i pogardy dla instytucji Sejmu, dla posłów, a przede wszystkim dla wyborców. Marszałek Sejmu powiedział, że według niego referendum nie ma sensu, bo społeczeństwo nie ma wystarczającej wiedzy na temat procesu integracyjnego. Wniosek nasuwa się sam i tak też to zrozumieli wyborcy koalicji rządowej: Polacy-wyborcy to ciemna masa, z którą oni, światli europejczycy, nie muszą się liczyć. Szczytem obłudy i cynizmu było stwierdzenie, że świeże ustępstwa Unii Europejskiej w sprawie ziemi są wielkim sukcesem i zasługą naszych negocjatorów, którzy jakoby twardo bronili naszych polskich interesów. Czy pan marszałek sądzi, że ma przed sobą osłów i durniów, którzy już zdążyli zapomnieć, dlaczego w Sejmie zostało zgłoszone wotum nieufności wobec ministra spraw zagranicznych? Powtarzam, Ojcze Dyrektorze, wyborcy SLD i UP, a szczególnie PO, tu, na terenie Kielc, czują się oszukani i poniżeni. Wierzę, że wiele osób z tego elektoratu, które obserwują i widzą, co się dzieje, jak są manipulowani, wyciągną właściwe wnioski. Wierzę, że Polacy się obudzą i to dość szybko.
Moje wystąpienie traktuję jako odpowiedź w pewnym sensie na gorący apel Ojca Dyrektora, którego słuchałem naprawdę ze wzruszeniem w ciągu tych ostatnich kilku dni, że naszym w tej chwili najważniejszym zadaniem, największą powinnością wobec Polski, wobec przyszłych pokoleń, jest bronić prawdy, pełnej prawdy o człowieku, o Ojczyźnie, o obowiązkach wobec Ojczyzny i wszelkimi siłami przezwyciężać szkodliwy monopol mediów na informacje. Mamy obowiązek mówić naszemu Polskiemu Narodowi prawdę, otwierać oczy. (podkr. moje - WK) Dziękuję.

ks. prof. Aleksander Chycki, Nasz Dziennik, 2002-03-27

powrot