Jan Truszczyński - negocjator rządu Millera ds. integracji z Unią Europejską - w specjalnym dokumencie, będącym odpowiedzią na zapytanie poselskie Gabriela Janowskiego, stwierdza, że Cimoszewicz, prowadził z pełnym upoważnieniem rządu Millera rokowania z UE na temat obrotu polską ziemią. Oznacza to, że gabinet Millera akceptuje tego typu "podstołowe" rugowanie Polaków z ziemi.

Polak bez ziemi

Dwadzieścia lat temu zamiast szynki na Święta były głównie kartki. Teraz szynki jest wszędzie pełno, ale jakby chętnych brak. Dzieci twierdzą - i słusznie - że to szyneczka plastykowa. W dodatku coraz droższa. Za to w pełni zgodna z normami Unii Europejskiej, identyczną szynkę sprzedają sklepy, supermarkety itp. w Niemczech, Francji, Danii... Ostała się luksusowa specjalność, szynka parmeńska. W Polsce, gdzieś jeszcze można kupić autentyczne wyroby masarskie. Ścigane jako oczywiście niezgodne z normami Unii Europejskiej. Niedługo staną się pewnie nielegalne jak w PRL.

Takie są te najbardziej dostrzegalne skutki podpisanego 10 lat temu układu stowarzyszeniowego Polski z UE. W połowie grudnia opinia publiczna dowiedziała się nagle o innych czekających nas fatalnych skutkach dążenia do Unii. To osławiona elastyczność negocjacyjna ministra spraw zagranicznych w rządzie SLD-PSL, Włodzimierza Cimoszewicza, polegająca przede wszystkim na rezygnacji z 18-letniego okresu ochronnego w sprzedaży polskiej ziemi obywatelom krajów unijnych. Cimoszewicz zrobił to w ścisłej konspiracji przed krajową opinią publiczną. Pochwaliły go za to media krajów UE i tak się rzecz wydała. Potem była oczywiście awantura w parlamencie, wniosek o odwołanie Cimoszewicza ze stanowiska szefa MSZ, który - rzecz jasna - nie przeszedł. Ale przy tej okazji zarówno eurosceptycy, jak i "antyeuropejczycy" bodajpo raz pierwszy przedstawili w sposób systemowy i racjonalny swoje argumenty przeciwko integracji z UE. Zwłaszcza w obszarze rolnictwa i szerzej - wsi.

Koniec polskiego rolnictwa?

Oczywiście najważniejsza sprawą jest w tym obszarze własność ziemi i charakter tej własności. Ta własność ma odniesienia zarówno ekonomiczne, jak polityczne i głęboko ideowe. To Prymas Tysiąclecia ks. kardynał Stefan Wyszyński powiedział: - Naród, jeśli chce utrzymać swój byt narodowy i państwowy, swą niezależność i wolność, musi być związany z ziemią. (...) musi się trzymać całą duszą, całym sercem ziemi, aby się z nią wiązać i nie dać się z niej wydziedziczyć, aby zabezpieczyć swą wolność i miejsce na karcie Europy. Tymczasem jesteśmy milczącymi świadkami procesu, który zmierza do rugowania Polaków z ziemi. Tak wyrugowano nas z kapitału produkcyjnego i bankowego. Obecnie pod unijnym hasłem swobodnego przepływu kapitału zostaniemy pozbawieni ostatnich rezerw kapitałowych, jakimi jeszcze w Polsce dysponujemy. Posłowie zarówno Ligi Polskich Rodzin, Prawa i Sprawiedliwości, jak Samoobrony i części PSL są zgodni - polityka obecnego rządu jest w tej sferze polityką kapitulacji, o czym pisaliśmy już obszernie na naszych łamach. Obniżenie okresu przejściowego w obrocie ziemią z 18 do maksymalnie 12 i 7, a realnie biorąc do 3 lat, jest skandalem i zdradą interesów narodowych Polski. Warunki wynegocjowane przez inne państwa przy przystępowaniu do UE były znacznie korzystniejsze: okres 5 lat przy zakupie działek budowlanych na "drugie domy", 5 lat dla farmerów, którzy dotychczas dzierżawili ziemię i dla wszystkich pozostałych 18 lat. Przy czym w tych wszystkich państwach ceny ziemi były znacznie wyższe niż obecnie w Polsce. (podkr. moje - WK.)

Oficjalnie PSL, jako koalicjant, ale świadomy zagrożeń, zapowiada wniesienie projektu ustawy o obrocie ziemią, której przepisy mają chronić nasz narodowy interes. Może to jednak być jak z kodeksem pracy, który wcale nie chroni polskich pracowników przed barbarzyńskimi stosunkami pracy u zagranicznych pracodawców (owe supermarkety...). Ziemia w Polsce jest dla unijnych nabywców bardzo tania, polska wieś dla odmiany bardzo biedna. (podkr. moje - WK.) Są znane na świecie sposoby, aby w takiej sytuacji obejść prawo krajowe na rzecz zobowiązań międzynarodowych. Pod tym względem apetyty unijne wobec strony polskiej wręcz rosną. Faktem jest, że już są zorganizowane grupy holenderskich farmerów, którzy chcą się osiedlić w Polsce. Choć podobno polska wieś jest przeludniona i coś z tą nadwyżką podobno trzeba zrobić. Ale dla holenderskich osadników miejsce musi być. To dlatego Holandia nie godzi się nawet na skrócony do 12 lat okres ochronny w obrocie ziemią w Polsce.

Inne poważne zagrożenie to aspiracje niemieckie. W debacie sejmowej nad wotum nieufności dla ministra Cimoszewicza poseł Marek Jurek z PiS, powołując się na znanego naukowca i społecznika wielkopolskiego prof. Janusza Goławskiego, stwierdził, że na Ziemiach Zachodnich coraz częściej niemieckie rodziny ziemiańskie, potomkowie dawnych właścicieli, dzierżawią swoje byłe majątki. I dzięki polityce ministra Cimoszewicza wobec UE będą mogli szybko powrócić na swoje dawne posiadłości. O organizacjach tzw. przesiedleńców nie warto po raz któryś wspominać, pojawili się natomiast podobnie jak w Holandii farmerzy chętni do osadnictwa w Polsce. Czy znajdzie się wielu Ślimaków?

Najbiedniejsze tereny w Polsce to wiejskie obszary ściany wschodniej. Tam właśnie z praktycznym zainteresowaniem zerkają chętni na polską ziemię. Drugi najbardziej zagrożony obszar to terytoria na zachodzie kraju, gdzie wciąż jeszcze w wielu przypadkach zamiast aktów własności ziemi jest dzierżawa wieczysta. Choć zamiana tych form prawa do gruntów chłopskich jest bezpłatna i niemal automatyczna. Przypomniał o tym poseł Gabriel Janowski (LPR), apelując do rolników na Ziemiach Zachodnich, aby składali wnioski o przekształcenie dzierżawy wieczystej w tytuły własności.

Ekologia i jej konsekwencje ekonomiczne

Gdyby Polska weszła do UE, to oczywiście będzie nas obowiązywać także wspólna polityka rolna, z sumą subwencji budżetowych 49 mld euro. Tak na marginesie - cała ta polityka dopłat i subwencji nie ma nic wspólnego z zasadami wolnej konkurencji, mimo zaklinania się na gospodarkę wolnorynkową i wierność liberalizmowi. Wracając zaś do wspólnej polityki rolnej - to byłaby ona dla nas świetna, ale tylko z pozoru. Bo już widać, że właśnie musi się ona zmienić. Biologiczna degradacja wysoko uprzemysłowionego rolnictwa krajów UE wymaga zasadniczych zmian nie tylko samych upraw, ale także kultury rolnej a przede wszystkim odnowy gleby i jej odchemizowania. Dla Polski, jeśli jednak wygrają euroentuzjaści, nie oznacza to niczego korzystnego. Po pierwsze - wspomniane już tendencje osadnictwa unijnych farmerów w Polsce są niczym innym, jak właśnie ucieczką na tereny ekologicznie zdrowe. Dlatego tak trudno będzie przeciwstawić się tym tendencjom, tym bardziej że uciekinierzy z owego najnowocześniejszego, farmerskiego rolnictwa dysponują i własnymi kapitałami, i dużym wsparciem.

To wsparcie pochodzi i od własnych rządów i z środków Unii Europejskiej. Procedura według UE jest prosta - mamy preferencje na Zachodzie dla rolnictwa naturalnego. Wy, Polacy, macie i tak rolnictwo naturalne. Nie musicie inwestować, więc żadne dopłaty i subwencje nie są wam potrzebne. One są potrzebne rolnikom z krajów UE. Wobec tego jest jasne, że na finansowe wsparcie przedakcesyjne nasze rolnictwo nie bardzo może liczyć.

Co więcej, są jeszcze dodatkowe ograniczenia środków pomocowych. Dopłatami może być objęte maksymalnie 20 proc. rolników. Reszta może tylko wegetować, zresztą tak długo, dopóki nie zostanie wyrugowana. O nowych Drzymałach nie ma co nawet marzyć. W najlepszym wypadku niektórzy zostaną parobkami u holenderskich lub niemieckich osadników. Innymi słowy - bardzo niewielka grupa polskich rolników może liczyć na dobrodziejstwa wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej. Co prawda mówi się jeszcze czasem o funduszach strukturalnych, o środkach pomocowych dla najbardziej zaniedbanych regionów, ale to są bardzo mgliste obietnice. Czyli - realnie biorąc - mrzonki.

Jeść konserwanty i chemikalia

Kolejna klęska, jaka nas czeka, jeśli wejdziemy do UE, to zalanie naszego rynku produktów żywnościowych towarami unijnymi. Producenci unijni zanim przerzucą się na ekologię, muszą przecież gdzieś upchnąć te produkty wysoko uprzemysłowionego rolnictwa. To dlatego przecież buduje się te wielkie hale w super- i hipermarketach. Tym bardziej że przecież nadal trwa skuteczna likwidacja polskiej hodowli, że praktycznie przestaje istnieć polski przemysł mięsny, mleczarski, zbożowy itd. Następuje kolonizacja Polski poprzez pseudorynek. Jeśli nawet zakłady przemysłu mięsnego kupują półtusze od polskiego rolnika, to maszyny i cała technologia są importowane z Unii, zgodne z normami unijnymi, z konserwantami i polepszaczami smaku według unijnych (bezpiecznych, a jakże!) standardów.

Pozostaje odpowiedzieć na pytanie formalne - czy generalne przyjęcie wspólnej polityki rolnej to korzyść dla polskiego rolnictwa. Całe to dobrodziejstwo jest co najmniej względne, gdyż oprócz strat, pociąga za sobą wprowadzenie określonego reżimu, który dla polskiego rolnictwa i dla wsi jest zabójczy. Oznacza utratę ziemi jako kapitału, oznacza także utratę fundamentalnego waloru naszego rolnictwa, czyli naturalnej metody produkcji i upraw oraz hodowli. (podkr. moje - WK)

Brytyjczycy broniÄ… polskiej ziemi

Nasze elity i salony dawno zapomniały, co jest tu podstawową wartością. Przypominać muszą nam o tym obcy. Właśnie kilka miesięcy temu powstała w Wielkiej Brytanii "Koalicja dla ochrony polskiej wsi", której celem jest obrona autentycznego polskiego rolnictwa przed następstwami jego unowocześniania i wprowadzania standardów, jakie obowiązują w Unii Europejskiej. Polskie rolnictwo jest bowiem zdaniem twórcy "Koalicji", sir Juliena Rosa, jedynym ekologicznym rolnictwem w Europie, jest cennym dziedzictwem, o charakterze ponadnarodowym, które trzeba chronić w imię interesów europejskich.

"Koalicja" zbiera się w Warszawie 15 stycznia br. pod hasłem, że nie można pogodzić niepowtarzalnych wartości polskiej wsi z reżimem wspólnej polityki rolnej UE.

Teresa Wójcik, Nasza Polska, 2002-01-09

powrot