Do najwyższych władz Rzeczypospolitej Polski i do wszystkich polityków wcielających Polskę do Unii Europejskiej.

Wyrażamy zdecydowaną dezaprobatę dla działań najwyższych władz Rzeczypospolitej Polski zmierzających do integracji Polski z Unią Europejską wbrew woli Narodu.

Tworzenie faktów dokonanych i pożałowania godna uległość polskich przedstawicieli wobec brukselskich biurokratów, nie mają nic wspólnego z poszanowaniem podmiotowości i godności Narodu i budzą najwyższy sprzeciw.

Podpisane przez Premiera Rządu RP, oraz Marszałków Sejmu i Senatu trójporozumienie w sprawie powołania Komisji Sejmowej dostosowującej polskie prawo do ustawodawstwa UE i akceptacja takiego trybu działania przez większość polityków jest bezprecedensowym wynaturzeniem, a nawet farsą procedur demokratycznych. To jedno z całej serii nieodpowiedzialnych i hańbiących zachowań ludzi, którzy pretendują do reprezentowania Polaków. Jest ono znamiennym przykładem działań, z jakimi będziemy mieć na co dzień do czynienia po integracji Polski ze strukturami Unii Europejskiej. W obraz tej ponurej, prawdziwie orwellowskiej rzeczywistości, wpisuje się prymitywna propaganda integracji z Unią Europejską serwowana w środkach masowego przekazu - oczywiście na koszt podatnika i oczywiście w niezmiennie RL-owskim stylu. Na przekór często przywoływanym, chociaż wyraźnie manipulowanym wynikom badań opinii publicznej, łatwo stwierdzić, że poza wąskim światem polityków, niechęć do integracji z Unią Europejską jest dzisiaj w Polsce powszechna.

Dlatego ostrzegamy polityków,

Panie i Panowie

Przestańcie igrać naszym losem! Mamy już serdecznie dość waszych kłamstw, błędów politycznych, niedociągnięć i zaniedbań. Zacznijcie się wreszcie wsłuchiwać w głos Narodu.

Nadejdzie moment, gdy dzisiaj ubezwłasnowolniony Naród odzyska władzę. I nadejdzie też czas rozliczeń za wszystko co dzisiaj się dzieje, czas osobistej odpowiedzialności każdego polityka, który dzisiaj uczestniczy w jawnie anty-narodowych działaniach. Forsowanie wcielania Polski do Unii Europejskiej, wbrew woli Narodu i pomimo widocznych oznak utrwalania kierunku rozwoju UE zdecydowanie wrogiego chrześcijańskiej Polsce, jest dzisiaj takim właśnie działaniem.W Polsce jest do załatwienia wiele spraw o wiele ważniejszych, niż synekury i apanaże dla polityków, którzy chcą wtopić się w struktury brukselskich biurokratów. Po co uchwalać prawo w kraju, w którym prawo nie jest egzekwowane? Po co mówić o demokracji i wolności słowa, gdy ordynacja wyborcza ogranicza do minimum wpływ elektoratu na wybór, a najważniejsze środki masowego przekazu zaciemniają i zakłamują rzeczywistość? Po co rozwijać gospodarkę, której owoce zbierają nieliczni wybrani, zwłaszcza ci pozbawieni moralności i skrupułów, a większość pogrąża się w biedzie? Integracja Polski z UE niczego tutaj nie rozwiąże, wręcz odwrotnie – problemy się pogłębią, bo już dzisiaj widać, że trwanie takiego stanu polskich spraw zawdzięczamy właśnie tym, którzy integrację najzacieklej dzisiaj propagują. Niniejsze oświadczenie uzupełniamy przypomnieniem najważniejszych argumentów, na których opieramy nasz sprzeciw wobec integracji Polski z Unią Europejską:

1. Unię Europejską definiujemy zgodnie z prawdą historyczną jako twór polityczny utworzony w wyniku traktatu z Maastricht w początku 1992 roku. Tworu tego nie wolno utożsamiać z wcześniejszymi ideami jednoczenia Europy, ani ze strukturami istniejącymi przed 1992 rokiem. Jest on natomiast całkowicie przeciwstawny idei Ojca Świętego jednoczenia Europy jako Wspólnoty Ducha. Unia Europejska jest strukturą wyraźnie zdefiniowaną zapisami traktatowymi, a swą istotę jeszcze wyraźniej ujawnia praktyką działań, wypowiedziami prominentnych polityków i niepokojącymi tendencjami wskazującymi na rozwój w stronę zupełnie mrocznej przyszłości. Polscy politycy, którzy mówią o reformowaniu UE, o przekształcaniu jej w Europę Ojczyzn, o poszanowaniu odrębności narodów, wykazują elementarny brak znajomości rzeczy, lub są zwyczajnymi oszustami. 
2. Unia Europejska nie rozwiązała dotąd żadnego z ważnych problemów, z którymi borykają się społeczeństwa europejskie. Bezrobocie wzrosło, różnice poziomów życia się powiększają, przestępczość wkracza w nowe dziedziny, narkomania ogarnia coraz szersze kręgi, groźba kryzysów finansowych rośnie, kultura i nauka się degenerują, moralność upada, fasadowej integracji towarzyszy narastanie tendencji separatystycznych, a wilcza pogoń za zyskiem dehumanizuje życie. 
3. Unia Europejska rozwinęła system gigantycznej biurokracji, której dalszy rozrost jest nieunikniony. Rosnące szeregi biurokratów prędzej, czy później wkroczą w najbardziej szczegółowe dziedziny życia, także życia prywatnego, bo głównym celem biurokracji jest ciągłe uzasadnianie swojej niezbędności. Nie ma takiego idiotyzmu, którego by urzędnicy nie wymyślili, by uzasadnić powód do zwiększenia swoich dochodów i by podkreślić wagę piastowanych urzędów – praktyka działania biurokracji UE dostarcza aż nadto przykładów. 4.
4. Unia Europejska to układ, w którym korupcja jest nieunikniona. Dysponowanie ogromnymi środkami finansowymi gwarantuje istnienie korupcji, bez względu na budowanie piętrowych systemów kontroli. Nie dziwią afery korupcyjne komitetów olimpijskich, organizacji sportowych, sfer politycznych wielu krajów, samorządów itd. Ale UE wykazała tak szczególną tolerancję dla korupcji (praktyczny brak odpowiedzialności sprawców, a ukaranie urzędnika, który ujawnił aferę), że jest ona w zasadzie wpisana w jej istotę i jest magnesem dla wielu polskich pretendentów do brukselskich posad; wielu z nich ma już z krajowej praktyki spore doświadczenie w korzystaniu z grosza publicznego. 
5. Unia Europejska marnotrawi finanse i nie tworzy żadnych zysków. Propagandowe twierdzenia, że Polska zyska z UE dotacje finansowe są kompletną bzdurą i zwykłym oszustwem. Do instytucji Unii Europejskiej przede wszystkim wpłaca się pieniądze, a potem dopiero trzeba uruchomić wielki wysiłek, by część z nich odzyskać. Marnotrawstwo UE pochłania olbrzymią część środków finansowych – bywa, że ich większość, jak pokazała np. historia funduszy pomocowych skonsumowanych prawie w całości przez Europejski Bank Rozwoju. Polska będzie zmuszana do wpłat ogromnych sum, by ledwie część z nich wykorzystać na projekty preferowane przez urzędników UE, często niezgodne z naszym interesem narodowym i zawsze współ-finansowane z własnych środków. Znany nam szczególnie dobrze przykład związany z finansowaniem nauki wykazuje całkowitą nieefektywność takiej drogi, która rozciąga marnotrawstwo daleko poza obszar Brukseli. Polska od wielu lat ogranicza aż do absurdu nakłady na naukę; nagle łatwo zgadza się wpłacić do kasy europejskiej (V program) 160 mln ECU. Prędko uruchomiono wielki „taniec biurokratyczny”, by poprzez najbardziej wymyślne, hasłowe i często pseudonaukowe projekty, część tych środków odzyskać. W „tańcu” tym chętniej biorą udział ludzie, którzy w rzeczywistej nauce niewiele mają do powiedzenia, niż ci, którzy naprawdę zajęci są badaniami. Jedyna rzecz, która z tego wynika, to obniżanie poziomu nauki i kosztowne finansowanie takiego właśnie skutku. W innych dziedzinach musi być jeszcze gorzej. Twierdzenia, że Polska w sumie więcej uzyska, niż wpłaci ośmiesza powagę ich autorów –a któryż to kraj członkowski jest skłonny do takiej hojności wobec innych? 
6. Unia Europejska prowadzi do szkodliwej unifikacji kultury, obyczajów i produkcji. Swą atrakcyjność Europa zawdzięcza niezwykłej różnorodności niezmiennie związanej z trwaniem odrębności narodowych. Pokojowa i harmonijna współpraca narodów europejskich zachowujących swoje tradycje, obyczaje, przesłanie kulturowe i cywilizacyjne, także rzetelną pamięć historii, daje mocne podstawy do jej wielokierunkowego rozwoju i budowania prawdziwie pozytywnej siły Europy w dzisiejszym trudnym świecie. Centralizacja władzy w Unii Europejskiej, już ujawniane chęci do budowy super-państwa i tłumienie aspiracji poszczególnych narodów, to zubażanie Europy i groźba realizacji totalitaryzmu opartego na technokratycznych strukturach nie poddających się jakiejkolwiek kontroli. Taki rozwój musi prowadzić do niebezpiecznego ujednorodnienia kultury i obyczajów dyktowanych przez ograniczoną wyobraźnię struktur politycznych i biurokratycznych. Unifikacja i standaryzacja produkcji wymagana obłędnym pędem do zwiększania efektywności i zysków zabija różnorodność, zwłaszcza tą najbardziej pożądaną związaną z produkcją żywności. Tutaj mamy najwięcej drastycznych przykładów kompletnej paranoi urzędniczej, która jest tolerowana aż do granic śmieszności. 
7. Unia Europejska arbitralnie narzuca zły i niebezpieczny model rolnictwa. Specyfika Polski nakazuje zachowanie modelu rolnictwa, w którym rodzinne gospodarstwa dają utrzymanie i niezależność wielu milionom ludzi. To oni sami mają decydować o budowaniu związków i wspólnot produkcyjnych zwiększających efektywność, atrakcyjność i zbyt produkowanej żywności. To oni sami mają rezygnować z produkcji rolniczej, gdy znajdą inne, bardziej atrakcyjne możliwości. Zmiana wsi musi mieć charakter ewolucyjny, rozłożony na generacje. Sposób działania, w którym brutalnie narzuca się warunki niszczące gospodarstwa rodzinne, najlepiej ilustruje zamiary ideologów UE, którzy chcą ludzi w pełni podporządkować woli dobrze płatnych i odczłowieczonych urzędników. Wielkoobszarowe gospodarstwa zamieniające kulturę rolniczą w zdehumanizowaną produkcję żywności, rolników w najemników, a produkty rolne w pełne chemii substytuty określane coraz dokładniej normami unijnymi, nie mogą być modelem akceptowanym w Polsce.   
8. Unia Europejska jest anty-chrześcijańska. Nie ma potrzeby, by przytaczać fakty i klarowne wypowiedzi polityków UE uzasadniających tę oczywistą tezę, która stanowi wystarczający powód, by Polska pozostała poza strukturami UE. Nie ma w historii Europy żadnego systemu ideologicznego, który mógłby zastąpić chrześcijaństwo w roli fundamentu spajającego życie społeczne. Wszelkie próby takiego zastąpienia kończyły się tragicznie. W imię jakich celów te próby są ponawiane? Czy są takie zasady i wartości chrześcijańskie, które mogły by budzić zasadniczy opór ludzi niewierzących? Najgorsze przejawy nietolerancji, agresji i okrutnych prześladowań inicjowane były przez siły zwalczające chrześcijaństwo. Pozbawianie narodów europejskich fundamentu chrześcijańskiego, wprowadzanie relatywizmu moralnego i ewidentne propagowanie barbarzyństwa w obyczajowości, a zwłaszcza w traktowaniu życia ludzkiego, jest próbą nawrotu do najgorszych tradycji tych destrukcyjnych sił. Jak można budować siłę Europy wyzwalając w ludziach instynkty upodobniające człowieka do zwierzęcia – demoralizacja społeczeństw zawsze prowadziła do upadku - tak padały imperia. 
9. W Unii Europejskiej Polska nie może być Polską. Ukształtowany bogatą i obfitującą w dramatyczne wydarzenia historią, Naród Polski jest istotną przeszkodą w realizacji wizji Europy jako elementu nowego, globalnego świata, w którym role są już rozdzielone. Tak ukształtowany naród trzeba zamienić w „zasoby ludzkie” gotowe do bezmyślnej pracy i konsumpcji. Po przetoczeniu ciężkiego walca komunizmu, te same środowiska, a nawet ci sami ludzie rozpoczęli bezprecedensową walkę o zniszczenie świadomości narodowej wszelkimi dostępnymi sposobami. Trudno nie dostrzec współdziałania tych środowisk z anty-polskimi siłami, które koncentrują się wokół Unii Europejskiej. Dominująca w tym układzie rola Niemiec nie pozwala już na złudzenia. Pełen arogancji stosunek do Polski, zachłanność w przejmowaniu kontroli nad finansami, nad gospodarką i środkami masowego przekazu, przejmowanie legalne i nielegalne ziemi – to dzisiaj modelowe osiąganie celów, których nie udało się osiągnąć wojną. Już w 10 lat po zjednoczeniu powraca buta, pogarda dla historii, a nawet pretensje i oskarżenia urągające pamięci historycznej. Nie chcemy, by Niemcy kształtowali nasze życie, nie chcemy być z nimi w jednym państwie, chcemy tylko być dobrymi sąsiadami. 
10. Unia Europejska nie ma przyszłości. Jest to twór sztuczny, pełen wewnętrznych sprzeczności, budowany przez ludzi bez wyobraźni, bez szacunku dla historii i bez szacunku nawet dla własnych społeczeństw. Narasta więc w krajach członkowskich sprzeciw. Sprzeciw oddolny, który tylko do czasu można będzie uspokoić obietnicami reform i kamuflażem rzeczywistości. Być może wyjście Austrii będzie pierwszym wstrząsem i początkiem rozpadu. Wtedy się zacznie prawdziwe jednoczenie Europy, ale nikt już nie będzie domagał się trwania przy skompromitowanej nazwie - Unia Europejska. Pozostawanie Polski poza strukturami UE przyspieszy taki bieg spraw, pozwoli rozwiązywać nasze sprawy zgodnie z interesem Narodu i przygotuje nas do jednoczenia Europy na miarę nowych czasów.  

Kraków, 18 lipiec 2000

W imieniu członków Klubu "Myśl dla Polski": 

p.o. Przewodniczący Kolegium Klubu: Dr hab. inż. Jan Rusek, Prof.nz.AGH

Przewodniczący Rady Klubu:  Prof. dr hab. Rafał Broda

Dr hab. inż. Jan Rusek, Prof. dr hab. Rafał Broda, Strona Prof. RAFAŁA BRODY, 2001-07-18

powrot