Społeczeństwa różnych państw spotykają się na co dzień z akcjami informacji i dezinformacji na temat różnych problemów dotyczących państwa, narodu, rodziny itp.
Aktualnie społeczeństwo polskie poddawane jest znaczącej presji dezinformacyjnej dotyczącej integracji Polski z Unią Europejską.
Wstępem do tej akcji była akcja dezinformacyjna podjęta przez kręgi polityczne SLD, UW, PSL i UP oraz Prezydenta R.P. Aleksandra Kwaśniewskiego dotycząca nowej Konstytucji R.P. (z 1997r.).
W Konstytucji tej zawarto bowiem w art. 9 i 90 ustalenie, że "Rzeczypospolita Polska może na podstawie umowy międzynarodowej przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencję organów władzy państwowej w niektórych sprawach". Nie wiążąc tego w sposób obligatoryjny z przeprowadzeniem referendum ogólnonarodowego. Natomiast art. 91 decydował, że "prawo ustanowione przez organizację międzynarodową stosowane bezpośrednio ma pierwszeństwo w przypadku kolizji z normami prawa krajowego" niezależnie od tego, czy działa ono w interesie polskiej rodziny i Narodu polskiego, czy też przeciw ich interesom.
Większość materiałów informacyjnych, ale i dezinformacyjnych (propagandowych) o integracji Polski z Unią Europejską wydanych zostało z funduszów Unii Europejskiej (np. Unia Europejska - Informator dla rolników, Unia Europejska - Informator dla przedsiębiorców, Unia Europejska - Informator dla młodzieży, Polska na drodze do Unii Europejskiej, Integracja - Eurobiuletyn, Kierunki reform wspólnej polityki rolnej wg Agendy 2000, a integracja polskiego rolnictwa z Unią Europejską itp.).
We wstępie do Informatorów Ryszard Czarnecki, były Minister - Przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej pisze "Dążenie Polski do uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej wynika bezpośrednio z polskiego interesu narodowego i stanowi jeden z priorytetów nowego Rządu. Proces integracji z UE jest świadectwem uczestnictwa Polski w budowie zjednoczonej Europy. Jest zarazem gwarantem bezpieczeństwa państwa i jego demokratycznych struktur oraz tworzenie właściwych warunków dla stabilnego i zrównoważonego rozwoju gospodarczego opartego na zasadach rynkowych, prowadzącego jednocześnie do stałego zmniejszania dystansu w poziomie życia społeczeństwa Polski i państw członkowskich UE".
Już w tym wstępie jest szereg haseł propagandowych, sygnalizujących, że jedynie Unia Europejska zapewnia najwyższy poziom życia społeczeństw państw członkowskich. Tymczasem w raporcie United Nations Development Programme (1997r.) największa poprawa wskaźnika warunków życia człowieka w latach 1970-1990 nastąpiła w Arabii Saudyjskiej - 0,302, Korei Południowej - 0,283 i Tunezji - 0,265, a nie w krajach Unii. 
Stąd też konieczne jest uzupełnianie danych serwowanych do polskiego społeczeństwa przez większość polskich polityków i większość polskich mediów - euroentuzjastów.

1. INTEGRACJA POLSKI Z UNIA EUROPEJSKA SPOWODUJE PRZYSPIESZENIE ROZWOJU GOSPODARCZEGO KRAJU

Analizując to sformułowanie należy brać pod uwagę kompleksowe zjawiska gospodarczo-społeczne, jakie miały miejsce w Polsce i występują obecnie podczas okresu pomiędzy podpisaniem Układu Europejskiego w 1991r. ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczypospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, a ewentualnym uzyskaniem członkostwa w Unii Europejskiej oraz ewentualnym funkcjonowaniem Polski w strukturach UE.
Już w latach 1990-1999 Polska w sferze finansów stała się całkowicie zależna od zagranicy, zwłaszcza krajów najbardziej rozwiniętych i przedsiębiorstw ponadnarodowych. Wyrazem tej zależności był utrzymywany nierealnie wysoki kurs złotówki wobec USD, który przyczynił się do zadłużenia (wobec utraty konkurencyjności na rynkach zagranicznych) najlepszych polskich przedsiębiorstw, a nawet ich likwidacji (Stocznia Gdańska i wiele innych). Jednocześnie kapitał zagraniczny upodobał sobie te nasze przemysły, które produkowały najbardziej opłacalne wyroby, zwłaszcza tzw. bestsellery rynkowe. 
Metody przejmowania zysków w tej działalności były różne. W przeważającej mierze korzystano tu z procesu prywatyzacji gospodarki, usilnie forsowanej przez ekipy rządzące. Wykupując akcje upatrzonych przez siebie przedsiębiorstw, zagraniczny biznes stawał się ich właścicielem. W przypadku oporu załóg niszczono niepokornych korzystając ze swych olbrzymich możliwości finansowych, drogą obniżki cen na swoje konkurencyjne produkty, podniesieniem nakładów na marketing i reklamę na naszym rynku, tworząc na terenie kraju montownie wyrobów, co dzięki wakacjom podatkowym podnosiło konkurencyjność ich wyrobów. W ten sposób zniszczono cały polski przemysł elektroniczny, bez którego nie można myśleć o konkurencyjności jakiegokolwiek naszego przemysłu w przyszłości. Zniszczono także nasz przemysł obronny, stanowiący bazę najwyżej kwalifikowanych pracowników i to dla różnych segmentów gospodarki. To nie jest droga do przyśpieszenia rozwoju gospodarczego kraju, szczególnie, że nasilono działania w kierunku maksymalnego osłabienia potencjału polskiego kompleksu rolniczo-żywnościowego.

2. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ SPOWODUJE POMOC FINANSOWĄ OD UNII EUROPEJSKIEJ

Jest na ogół zasadą pazernych finansistów i przedsiębiorców niemieckich, angielskich czy francuskich, aby udzielać pomocy finansowej przede wszystkim sobie. A zatem, jeżeli jakakolwiek pomoc finansowa od Unii Europejskiej będzie kierowana do Polski po jej integracji z Unią, to będzie to pomoc finansowa znacznie mniejsza niż spodziewane korzyści finansowe z wejścia Polski dla Unii Europejskiej. Weźmy pod uwagę kilka przykładów.
Pierwszy dotyczy polskiego rolnictwa. Unia Europejska zapowiada, że podobnie, jak inne państwa członkowskie Polska po integracji z Unią uzyska wsparcie finansowe dla polskiej produkcji rolnej. Tymczasem państwa unijne powodują same, że 45% dochodu ich rolników to efekt subwencjonowania przez nie żywności. Jednocześnie, jak przyznał Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Artur Balazs w dokumencie "Agenda 2000", który określa budżet Unii Europejskiej na lata 2000-2006, nie zaplanowano bezpośrednich dopłat do produkcji rolniczej w Polsce. Poza tym stale są naciski, aby zmniejszyć dotowanie żywności unijnej, a Polskę zmusza się do ograniczania liczby rolników z 20% aktywnych zawodowo plus 5% zatrudnionych w tzw. otoczeniu rolnictwa do 5%, a więc tyle, ile wynosi średnie zatrudnienie w rolnictwie w 12 państwach unijnych. Oczywiście chodzi o zaoszczędzenie pieniędzy unijnych nie licząc się z olbrzymimi stratami Polski z tytułu bezrobocia i bezdomności na polskiej wsi, które przyniosłaby realizacja dyrektyw Unii Europejskiej wobec polskiego rolnictwa, a jednocześnie zaprzepaszczenie optymalnego dla Polski rolnictwa ekologicznego z dużym zatrudnieniem w wielu gospodarstwach rodzinnych o różnej powierzchni uprawnej.
Drugi dotyczy transportu i ekologii. Można spodziewać się pewnych funduszy unijnych najczęściej w formie pożyczek na budowę autostrad w Polsce i poprawy wskaźników ekologicznych, ale jednocześnie władze Unii sygnalizują, że około 70% kosztów budowy autostrad (dla potrzeb unijnych TIR-ów i unijnych urzędników) oraz około 80% kosztów poprawy wskaźników ekologicznych (pogarszanych przez odpady i transport unijny) musi ponieść sama Polska.

3. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ SPOWODUJE WIĘKSZE KORZYŚCI SPOŁECZNO-GOSPODARCZE NIŻ KOSZTY

Ten mit o większych korzyściach społeczno-gospodarczych integracji Polski z Unią Europejską niż kosztów poniesionych przez Polskę i Polaków nie trudno jest obalić. Przede wszystkim, jak sugeruje kilku znanych analityków ekonomicznych, a między innymi: Bortner, Jaworek, Skrzydlewski i Gomułka integracja z Unią Europejską ze względu na dorobek prawny, jak Traktaty Wspólnot Europejskich, Jednolity Akt Europejski, Traktat z Maastricht i Amsterdamu, Układ Europejski, Agendę 2000 i inne prowadzi do:

• neutralizowania suwerenności narodowej i transferu władzy w stronę środowisk fiskalnych, 
• realizacji sprawiedliwości globalnej, biurokratyczno-ideologicznej,
• zabiegów o zduszenie narodowej zdolności produkcyjnej,
• dalszego wzrostu bezrobocia, 
• zaprogramowanego zniszczenia rolnictwa narodowego.

Poza tym następuje tu dramatyczne uzależnienie polityki gospodarczo-społecznej Polski od priorytetów Unii Europejskiej, jak:

• wysokiego stopnia zbieżności funkcjonowania gospodarek,
• spójności ekonomicznej i społecznej.
• stworzenia rynku wewnętrznego charakteryzującego się
• zniesieniem pomiędzy Państwami członkowskimi przeszkód w swobodnym przepływie towarów, osób, usług i kapitału,
• stworzenia wspólnej polityki w zakresie rolnictwa i rybołówstwa,

Każdy z tych priorytetów nie służy powstawaniu korzyści społeczno-gospodarczych dla polski i polskich rodzin. Przede wszystkim odcina możliwość alternatywnego rozwoju gospodarczego w oparciu o inne rynki zbytu np. azjatyckie, południowo-amerykańskie i afrykańskie, które wymagają zupełnie innych standardów jakościowych i ekonomicznych. 
Bezwzględny i ślepy ekonomizm grupy państw unijnych przypomina grupę quasimafijną, która nie pozwala na zwalczanie głodu na świecie, stosowania ludzkich, a nie bezdusznych kryteriów służby zdrowia, problemu bezrobotnych i bezdomnych, spójności rodzinnej itp.

4. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ SPOWODUJE UPRZEMYSŁOWIENIE POLSKIEGO ROLNICTWA

Powstanie uprzemysłowionego polskiego rolnictwa w wyniku integracji Polski z Unią Europejską jest największym zagrożeniem dla Polski i polskich rodzin. Przede wszystkim doprowadzi to do odejścia od ukształtowanego od lat polskiego rolnictwa ekologicznego, w którym funkcjonują zarówno gospodarstwa małe - (l-5) hektarowe, niewielkie - (6-20) hektarowe, średnie (20-50)hektarowe i duże - (50-200) hektarowe. Rolnictwo to jest bardzo elastyczne i może zaspokoić wymagania różnych odbiorców zarówno z Europy, ale przede wszystkim z Azji i Ameryki Południowej. Jest to takie rolnictwo, w którym wprawdzie stopień wykształcenia rolników jest raczej niski, ale doświadczenia uprawy ziemi są bardzo duże. Dlatego mitem jest stwierdzenie gremiów np. Unii Wolności, że tylko posiadanie wykształcenia wyższego przez większość polskich rolników będzie podstawą do właściwego rozwoju polskiego rolnictwa. Przypomina to trochę praktykę edukacyjną PRL-u, w której w pewnym okresie zabroniono pracownikom naukowo-dydaktycznym uczelni wyższych pracować jednocześnie w przemyśle. W wyniku tego technologii zaczęli wykładać w Polsce profesorowie i doktorzy, którzy znali tę dziedzinę tylko z podręczników. 
Symulacja komputerowa uprawy ziemi nie zastąpi doświadczeń przez dziesiątki lat prowadzonych przez rolnika, który na ziemi klasy piątej uzyskuje plony, jak na ziemi klasy pierwszej lub drugiej. Poza tym nadmierne uprzemysłowienie rolnictwa polskiego doprowadzi do tego, że uprawiać ziemię będą firmy według standardów unijnych, które nie preferują żywności ekologicznej, lecz żywność ekonomiczną tzn. na pograniczu niebezpiecznej dla zdrowia albo wręcz szkodliwej. Poza tym uprzemysłowienie to będzie bazowało na sprzęcie importowanym z różnych państw Unii po zniszczeniu uprzednio rodzimej produkcji przemysłowej dla rolnictwa.

5. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ POPRAWI WARUNKI REGIONALNEJ WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ POLSKO-NIEMIECKIEJ

Teza, że integracja Polski z Unią Europejską poprawi warunki regionalnej współpracy gospodarczej polsko-niemieckiej jest jak najbardziej realna. Według publikacji Landu Bawarii "Przegląd Unii Europejskiej" koncepcja Europy regionów pochodzi z inicjatywy Niemiec. To Republika Federalna Niemiec wnioskowała o utworzenie Komitetu Regionów. RFN posiada w Komitecie Regionów 24 miejsca, w tym po 2 miejsca ma 5 landów: Baden-Württemberg, Bayern, Hessen, Niedersachsen i Nordrhein-Westfalen, a pozostałe landy (11) po 1 miejscu. Dalsze 3 miejsca mają: Niemiecki Sejmik Miast, Niemiecki Sejmik Powiatów i Związek Miast i Gmin Niemieckich. Komitet Regionów może być zobligowany do wypowiedzi przez Radę Ministrów lub Komisję, ale także może sam wypowiadać się wobec Komisji i Rady Ministrów. I dlatego też Niemcy patrzą na uwzględnienie zasady subsydiarności jako na podstawowy problem Unii Europejskiej i pojęcie "Europa Regionów" wspaniałomyślnie proponują rozszerzyć przez dodanie "i Narodów".
Ze względu na spodziewaną szeroką regionalną współpracę polsko-niemiecką nie powinno nikogo dziwić w Polsce, ani w krajach Unii, że w ramach reformy polskiej administracji po komediowych propozycjach i głosowaniach Sejm i Senat R.P. przyjął w Polsce tyle województw (16), ile jest landów w RFN. Oczywiście Niemcy zadbają o to, aby współpraca landu niemieckiego z landem polskim, często o zbliżonej nazwie, służyła raczej dobru wspólnemu niemieckiemu niż dobru wspólnemu polskiemu.

6. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ SPOWODUJE POPRAWĘ WSKAŹNIKÓW EKONOMICZNO-EKOLOGICZNYCH

Unia Europejska nie jest wspólnotą charytatywną. Dlatego integracja Polski z Unią Europejską według zamysłu państw decydujących o jej wizerunku ma spowodować poprawę wskaźników ekonomiczno-ekologicznych w Polsce za duże pieniądze wyłożone przez polski budżet dla usunięcia działań zanieczyszczających środowisko naturalne (unijne TIR-y, systemy opakowań unijnych towarów, transporty odpadów unijnych. zanieczyszczenia dostarczane z powietrzem znad państw Unii Europejskiej, głównie Niemiec itp.) Jednocześnie te duże pieniądze polskie na ochronę środowiska mają pogorszyć pośrednio konkurencyjność polskich towarów na rynkach unijnych. Poza tym za fasadą estetyki towarów unijnych tkwią nadmierne koszty związane ze zbędnymi opakowaniami, które z jednej strony są trudne do utylizacji, a z drugiej strony niepotrzebnie podnoszą cenę polskich towarów. Szczególnie będzie to aktualne po integracji Polski z Unią Europejską, chociaż już teraz zaczynają odgrywać pewną negatywną rolę.
Według Agendy 2000 mimo wypracowania w Polsce jednej z najbardziej nowoczesnych koncepcji zarządzania środowiskiem naturalnym w regionach, Polska nadal stoi w obliczu poważnych problemów z nim związanych, stanowiących największe wyzwanie, jeżeli chodzi o ścieki i zanieczyszczanie powietrza. Trzeba jednak pamiętać, że tzw. Czarny Trójkąt graniczący z Czechami i Niemcami - to miejsce szczególnie newralgiczne, a udział zanieczyszczeń ze strony choćby wschodnich landów niemieckich jest znaczny. Państwa unijne, a szczególnie Niemcy chciałyby, aby Polska sfinansowała inwestycje potrzebne także do poprawy wskaźników ekologicznych pogarszanych przez zanieczyszczenia liniowe od ciągów transportowych TIR-ów unijnych. Stąd perspektywy poważnej poprawy wskaźników ekonomiczno-ekologicznych przy braku dostatecznych środków finansowych (potrzeba na to około 10 miliardów EURO, czyli około 40 miliardów PLN) są nikłe.

7. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ DOPROWADZI DO OPTYMALIZACJI SEKTORA ENERGETYCZNEGO W POLSCE

Teza, że integracja Polski z Unią Europejską doprowadzi do optymalnego sektora energetycznego w Polsce jest słuszna - tylko, że optymalizacja dotyczy interesów Unii Europejskiej, a nie Polski. 
W Traktacie z Maastricht jest zapis, że "Rada, działając jednomyślnie na wniosek Komisji i po porozumieniu z Parlamentem Europejskim i Komitetem Ekonomiczno-Społecznym przyjmuje działania szczególnie wpływające na wybór przez Państwo Członkowskie źródeł energii i ogólną strukturę jego zaopatrzenia w energię". Zapis ten umieszczony jest przy problematyce ochrony środowiska. A zatem Unia Europejska może, zarówno w trakcie oczekiwania kandydata na integrację z nią, jak i po integracji, wpływać znacząco na jego politykę energetyczną.
I tak w Agendzie 2000 mówi się, że "aby zaspokoić przyszły popyt gospodarki na surowce energetyczne węgiel (Polski) będzie zastępowany sukcesywnie gazem ziemnym pochodzącym z importu. Polska spółka gazowa podpisała 25-letni kontrakt z rosyjskim Gazpromem, który w perspektywie długoterminowej zaspokoi 40% polskiego zapotrzebowania na energię (według analiz niektórych ekspertów krajowych, między innymi prof. Włodzimierza Bojarskiego ustalone kwoty dostawy gazy rosyjskiego są zawyżone co najmniej o 30%, przy czym zgodnie z zapisami kontraktu za nie pobrany gaz trzeba będzie także płacić)". A zatem realizuje się plan rozwoju energetyki polskiej nie w oparciu o rozwój energetyki węglowej (na węgiel kamienny i brunatny), ale w oparciu o wycofywanie się z niego (poprzez likwidację jakoby "nierentownych polskich kopalń węgla kamiennego" z ogromnymi wypłatami - łapówkami dla górników zwalnianych z pracy) i przejściem na energetykę gazową (tą formą energetyki zainteresowane są Niemcy, których firmy produkują i specjalizują się w urządzeniach dla energetyki gazowej, a jednocześnie zainwestowały olbrzymie pieniądze w inwestycje wspólne z rosyjskim Gazpromem ) i w dalszej przyszłości także energetykę nuklearną. Tymczasem według badań niemieckich i niemiecko-indonezyjskich energetyka węglowa może być energetyką proekologiczna i proekonomiczną tzn. że nakłady na węglową technologię energetyczną i ekologiczny komfort będą minimalne (Niemcy połowę swego budżetu w 1999r. na gospodarkę skierowały na badania i rozwój technologii nowoczesnej energetyki węglowej, a Wielka Brytania wstrzymała zamykanie angielskich kopalń węgla kamiennego po wykryciu afery z grupą ekspertów, którzy na "zamówienie" lobby nuklearnego i gazowego opracowali nierzetelną ekspertyzę odnośnie nierentowności wielu kopalń brytyjskich). Szczególnie droga jest aktualnie energetyka nuklearna, którą za wszelką cenę chcą nam zaserwować specjaliści z Unii Europejskiej zasłaniając się względami ekologicznymi (trzeba ciągle przypominać, że awaria czernobylska była i jest nadal największą katastrofą ekologiczną, ale i ekonomiczną - koszty bezpośrednie i pośrednie z nią związane są oceniane na około 50 miliardów USD i dotyczą nie tylko krajów byłego RWPG, ale praktycznie wszystkich krajów europejskich).

8. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ DOPROWADZI DO MAKSYMALNEGO ZMNIEJSZENIA BEZROBOCIA

Obecnie istnieją dwa hasła programów społeczno-gospodarczych państw, jak i Wspólnot, w tym Unii Europejskiej, które wykorzystywane są wszędzie tam, gdzie tylko istnieją odpowiednie warunki medialne. Tymi hasłami jest rozwój i walka z bezrobociem. Szczególnie hasło zmniejszania bezrobocia w ramach działalności Unii Europejskiej stanowi dezinformację i świadome wprowadzanie w błąd głownie społeczeństw państw kandydujących do Unii Europejskiej. Bezrobocie jako takie jest bowiem elementem polityki uzyskiwania coraz większych zysków przez giganty finansowo-przemysłowe. Świadczą o tym choćby wskaźniki bezrobocia w poszczególnych państwach Unii Europejskiej. I tak procentowe bezrobocie w państwach członkowskich o dużym stażu (43 lata), jak Belgia, Francja, Niemcy i Włochy wynosiło średnio w 1997r. od 11,4% do 12,7%, zaś w krajach o mniejszym stażu (14 lat), jak Hiszpania nawet 20,8%.
Tymczasem Polska posiadała poziom bezrobocia odpowiednio - 6,3% w 1990r., 16,4% w 1993rr, 16% w 1994r. i 11,5% w 1999r. A zatem można powiedzieć, że raczej trzeba się liczyć ze znacznym wzrostem bezrobocia w Polsce w wyniku próby realizacji dyrektyw Unii Europejskiej odnośnie zmniejszania liczby rolników na polskiej wsi jeszcze przed ewentualną integracja z Unią Europejską i dalszym wzrostem bezrobocia po integracji z Unią. Wskaźnik bezrobocia rzędu 20% w Polsce podobnie jak obecnie w Hiszpanii nie byłby zaskoczeniem. Jednocześnie trzeba przypomnieć zatrważające liczby dotyczące redukcji miejsc pracy w Niemczech i Austrii. Wg P. Martina i H. Schumanna ("Pułapka globalizacji") "tylko w latach 1991-1994 zachodnioniemiecki przemysł zredukował ponad milion miejsc pracy, a spodziewane dalsze redukcje zatrudnienia w bankach niemieckich i austriackich, w Telekom, liniach lotniczych, ubezpieczeniach wyniosą około 0,9 miliona osób". Sytuację tę w Unii Europejskiej, a przede wszystkim w RFN Ulrich Beck - socjolog niemiecki podsumowuje krótko "wszyscy jesteśmy potencjalnymi bezrobotnymi".

9. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ DOPROWADZI DO WZROSTU ZNACZENIA NAUKI I EDUKACJI

Jeżeli rzeczywiście dopiero integracja Polski z Unią Europejską miałaby doprowadzić do wzrostu znaczenia nauki i edukacji w Polsce, to trzeba powiedzieć, że byłoby to za późno. Zgodnie z doświadczeniami południowo-koreańskimi, które są doświadczeniami rzeczywistego gospodarczego tygrysa azjatyckiego, a nie "tygrysa wirtualnego stworzonego przez zespół cyrkowców finansowo-gospodarczych złożony z: Balcerowicza, Kołodki, Gronkiewicz-Walz przy akompaniamencie moderatorów globalnych w składzie: Soroš plus Sachs, priorytetowe traktowanie nauki i edukacji powinno odbywać się przede wszystkim w okresach kryzysowych (prof. Linsu KIM - prezydent Państwowego Instytutu Polityki Naukowej i Technologicznej w Seulu - Korea Południowa "Imitacja do innowacji").
A zatem od 1990r. nauka i edukacja polska, a także dziedziny badań i rozwoju, musiały być popierane przez przedsiębiorstwa polskie i państwo polskie. Tymczasem, uprzedzając jakby klimat wokół polskiej transformacji gospodarczo-społecznej, tworzony przez władze Unii Europejskiej, prezydenci, parlamenty i rządy polskie szukały tylko pretekstów, aby zdyskryminować i upokorzyć naukę i edukację polską. A wszystko po to, aby zachowane niektóre niezależne polskie gremia naukowe, technologiczne i ekonomiczne nie utrudniały operacji niszczenia potencjału technologicznego Polski dla jej ukształtowania jako łagodnego baranka, którego prowadzi bezwzględny cap na rzeź.
I dlatego nauka i edukacja polska, która wysoko była oceniana przez władze izraelskie przyjmujące po l968r. polskich żydów, w tym inżynierów, naukowców, technologów i wojskowych (którzy po 1-rocznym doszkalaniu w Izraelu stali się zespołami najbardziej wartościowymi, szczególnie wobec zamówienia na innowacyjność narodową w Izraelu), musiała doznać przetrącenia jej kręgosłupa już na początku polskiej transformacji. 
I stąd też nie można mieć również nadziei, że nauka i edukacja polska nagle po integracji Polski z Unia Europejską zacznie się gwałtownie rozwijać, bo i dla kogo? Najzdolniejsi polscy innowatorzy zostaną wciągnięci do głównych siedzib zagranicznych koncernów, a pomniejsi będą mogli jedynie realizować zadania pomocnicze niekiedy niegodne ludzi nauki i edukacji.

10. INTEGRACJA POLSKI Z UNIĄ EUROPEJSKĄ SPOWODUJE MODERNIZACJĘ POLSKIEJ GOSPODARKI

Na tak postawioną tezę euroentuzjastów ideowych lub zakupionych, trzeba po pierwsze ustalić, co to znaczy "modernizacja gospodarki" i czemu ma służyć? Zasadniczym celem merytorycznym modernizacji gospodarki polskiej może być tylko sytuacja, w której po zmodernizowaniu gospodarki nastąpi wyraźny wpływ tej modernizacji na poprawę poziomu życia Polaków, spójność narodową i umocnienie państwa polskiego. 
A tymczasem okres przygotowań do integracji z Unią Europejską polskie elity polityczne (Prezydent R.P., Parlament R.P. i Rząd R.P.) poświęcają na niszczenie potencjału technologicznego Polski (wykazując w tym nadspodziewaną gorliwość). Jest to oczywiście zgodne z dyrektywami Unii Europejskiej, która przygotowania do wstąpienia do swego grona nazywa transformacją prawno-gospodarczo-społeczną. Ma ona na celu takie uformowanie gospodarki danego kraju przed wstąpieniem jego do Unii, aby nie stanowiła ona nadmiernej konkurencji po integracji z Unią dla krajów decydujących o wizji tej Wspólnoty, a więc przede wszystkim Niemiec, a także, aby właśnie modernizacja gospodarki danego kraju mogła być prowadzona zgodnie z tzw. interesem czy dobrem wspólnym Unii Europejskiej.
Stąd też świadoma dyskryminacja nauki, innowacji i nowoczesnej technologii w polityce finansowania tych dziedzin od początku okresu transformacji w Polsce. W edukacji z kolei obserwuje się preferowanie kierunków zarządzania i marketingu na wyższych polskich uczelniach (95% wyższych uczelni prywatnych w Polsce - to uczelnie o tym właśnie profilu). A przecież modernizacja polskiej gospodarki może polegać, jak pouczają nas od kilkunastu lat południowo-koreańscy specjaliści od działań modernizacyjnych, tylko na maksymalnym preferowaniu merytorycznym, a więc także finansowym właśnie nauki, edukacji, badań i rozwoju w oparciu o własną szkołę innowacyjności. Dlatego też pesymistycznie można widzieć zapowiadaną szumnie modernizację polskiej gospodarki przy stosowaniu polityki finansowej, podatkowej i informacyjnej, służących cały czas niszczeniu polskiego potencjału technologicznego.

Prof. dr hab. inż. Zbigniew Dmochowski, Stowarzyszenie Rodzina Polska, 0000-00-00

powrot